رنو در حال توسعه نسل آینده مگان بر پایه پلتفرم پیشرفته و دیفرانسیل عقب RG EV Medium 2.0 با شعاع حرکتی ۷۵۰ کیلومتری و فناوری مبتنی بر نرم‌افزار است.
مهندسان مرکز فناوری رنو در پاریس با سرعت زیادی در حال پیشبرد پروژه پلتفرم جدید این شرکت با نام RG EV Medium 2.0 هستند تا اولین محصول روی این معماری را در سال ۲۰۲۸ روانه بازار کنند. این سازه بسیار انعطاف‌پذیر برای ساخت خودروهایی با طول ۴.۳ تا ۴.۸ متر طراحی شده است؛ فاصله‌ای که دقیقاً قلب بازار خودروهای خانوادگی سگمنت C مانند مگان و سنیک را هدف گرفته و حتی شرایط را برای جایگزینی پرچم‌داران بزرگ‌تری چون رافال و اسپیس فراهم می‌کند. فاصله محوری ۲.۸۵ متری این سازه، فضای کابین بسیار دل‌نشین و گسترده‌ای را در اختیار سرنشینان قرار می‌دهد. مسئولان رنو به‌صراحت تأیید کرده‌اند که نسل فعلی مگان E-Tech هاچ‌بک به دلیل ابعاد کوچک ۴.۲ متری، شعاع حرکتی محدود اولیه و فرم بدنه شاسی‌بلند مانند خود نتوانست انتظارات فروش را برآورده کند. حالا با پلتفرم جدید، مگان چهره‌ای کاملاً متفاوت به خود خواهد گرفت؛ خودرویی با فاصله محوری طولانی‌تر، چرخ‌های بزرگ‌تر و اوورهنگ‌های کوتاه‌تر که نه به بلندی یک شاسی‌بلند است و نه به کوتاهی یک سدان شهری.
بزرگ‌ترین خبر فنی در خصوص این پلتفرم جدید، تغییر سیستم انتقال قدرت از دیفرانسیل جلو به دیفرانسیل عقب است تا امکان کنترل قدرت‌های بسیار بالاتر فراهم شود. در نسخه تک‌موتوره، خروجی نیرو به ۲۷۵ اسب بخار و گشتاور به ۳۵۰ نیوتن‌متر می‌رسد و مدل‌های چهارچرخ محرک نیز عرضه خواهند شد. فیلیپ برونه، مدیر ارشد فناوری رنو، تاکید می‌کند که دیفرانسیل جلو چالش‌های زیادی را در فرمان‌پذیری و کیفیت سواری مدل‌های فعلی ایجاد کرده بود. علاوه بر این، انتقال موتور به محور عقب باعث جانمایی بهتر قطعات الکترونیکی زیر صندلی‌های عقب و کاهش سیم‌کشی و هزینه‌های ساخت می‌شود. نیروبخش محصولات جدید رنو، قوای محرکه الکتریکی و بردافزا خواهند بود؛ در مدل‌های بردافزا یک پیشرانه کم‌مصرف درون‌سوز در نقش ژنراتور ظاهر می‌شود تا شارژ باتری را تأمین کند. رنو وعده داده که نسخه برقی حداقل ۷۵۰ کیلومتر شعاع حرکتی داشته باشد درحالی‌که مدل‌های بردافزا با پیمایش شگفت‌انگیز ۱۴۰۰ کیلومتری، خیالی آسوده به خریداران خواهد بخشید.
دستیابی به پیمایش ۷۵۰ کیلومتری با استانداردهای سخت‌گیرانه WLTP آن‌هم با استفاده از باتری‌های ارزان‌تر لیتیوم آهن فسفات و وزنی زیر ۲ تن، دستاوردی است که به گفته مدیران رنو حتی رقبای چینی هم هنوز به آن دست نیافته‌اند. رنو به‌جای استفاده از باتری‌های سنگین و بالای ۱۰۰ کیلووات‌ساعتی، ظرفیت باتری را زیر ۹۰ کیلووات‌ساعت نگه داشته و آن را به‌صورت مستقیم در ساختار کف بدنه یکپارچه کرده است. طراحی بدنه نیز با تمرکز ویژه بر آیرودینامیک، دماغه‌ای کم‌ارتفاع و شیب تند در بخش عقب شکل گرفته تا بر تمامی رقبای هم‌رده نظیر تسلا مدل Y، هیوندای آیونیک ۵ و اشکودا انیاک غلبه کند. از نظر زبان طراحی، مدیر طراحی رنو اشاره می‌کند که فرم خودروها پخته‌تر و ماندگارتر خواهد شد تا حس و حال لوکس‌تری منتقل کنند؛ حرکتی که با الگوبرداری از خطوط مدرن کلیو اما در قالبی بسیار پیشرفته‌تر انجام می‌شود.
پلتفرم جدید رنو بر پایه معماری مبتنی بر نرم‌افزار (SDV) توسعه یافته است تا قابلیت به‌روزرسانی‌های گسترده، سیستم‌های رانندگی خودران سطح بالا و فرمان با سیم را پشتیبانی کند. مدیرعامل گروه رنو این سرمایه‌گذاری سنگین را گامی استراتژیک برای رقابت با پیشتازان تکنولوژی و برندهای چینی دانسته است. در داخل کابین که الهام‌گرفته از کانسپت E-Space است، یک نمایشگر بزرگ سرتاسر داشبورد و زیر شیشه جلو را می‌پوشاند تا راننده بدون خستگی چشم به اطلاعات اصلی دسترسی داشته باشد. یک نمایشگر لمسی ثانویه در مرکز کنسول همراه با دستیار صوتی هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی، کنترل تمام بخش‌های خودرو را بر عهده خواهند گرفت تا شاسی‌بلند جدید رنو فضایی مدرن و کاملاً متمایز را به نمایش بگذارد.