سنگرهای بازسازی‌شده و ادوات نظامی به‌جامانده از دوران اشغال آلمان نازی در دماغه «فورت هومت» جزیره گرنزی، امسال به یکی از جاذبه‌های گردشگری تاریخ جنگ جهانی دوم تبدیل شده‌اند؛ سازه‌هایی که روزگاری با رنج کارگران اجباری برپا شده بودند.
دماغه فورت هومت (Fort Hommet) در جزیره گرنزی، واقع در مجمع‌الجزایر چنل، نمونه‌های متعددی از سنگرهای دفاعی و تهاجمی آلمان و همچنین سازه‌های نظامی مرتبط با آن‌ها را در خود جای داده است.
در کنار این سنگر، یک سنگر توپخانه‌ای نیز بازسازی شده است. این محدوده کوچک در مجاورت خلیج وازون (Vazon Bay)، مکان مناسبی برای آشنایی با شیوه‌های دفاعی آلمان‌ها و چگونگی سازمان‌دهی دفاع نظامی از جزیره گرنزی در دوران جنگ جهانی دوم است.
پس از بمباران بندرهای اصلی جزیره‌های جرنزی و گرنزی، نیروهای آلمانی در ژوئن ۱۹۴۰ جزایر چنل را به تصرف خود درآوردند. خلیج وازون نیز به دلیل موقعیت جغرافیایی‌اش، محل مناسبی برای پیاده‌شدن نیروهای متفقین در یک عملیات آبی‌ـ‌خاکی به شمار می‌رفت. به همین دلیل، آلمانی‌ها تدابیر لازم را اتخاذ کردند تا از این منطقه ساحلی با شیب ملایم، به‌خوبی دفاع کنند.
محدوده‌های آتش متقاطع توپخانه‌ای به گونه‌ای طراحی شده بودند که هرگونه نیروی مهاجمی را که از طریق دریا وارد منطقه می‌شد، زیر پوشش آتش قرار دهند و مانع پیشروی آن شوند. علاوه بر این، در این دماغه ساحلی، همان خمپاره‌انداز خودکار M۱۹ که پیش‌تر به آن اشاره شد، مستقر بود؛ سلاحی که می‌توانست در هر دقیقه تا ۱۲۰ گلوله خمپاره ۵ سانتی‌متری به سمت ساحل و مناطق اطراف دماغه شلیک کند.
تقریباً یک سال طول کشید تا فرمانی از سوی پیشوا (Führer) صادر شود که براساس آن، جزایر چنل باید به طور کامل استحکامات دفاعی پیدا کنند و حدود ۲۰۰ تا بیش از ۲۵۰ موضع مستحکم نظامی در آن‌ها، ازجمله در جزیره گرنزی، ساخته شود. این طرح استحکامات نظامی را سازمان تودت (Organisation Todt) اجرا کرد. پیشوا شخصاً بر روند اجرای این برنامه در جزایر چنل نظارت داشت و هر دو هفته یک‌بار گزارش پیشرفت کار را دریافت می‌کرد.
جزیره گرنزی که دورافتاده‌ترین جزیره این مجموعه بود، از توجه ویژه‌ای برخوردار شد؛ زیرا بزرگ‌ترین قطعات توپخانه‌ای آلمان در این جزیره مستقر شدند. این توپ‌ها در مجموعه‌ای به نام «باتری میروس» (Batterie Mirus) قرار داشتند که در ابتدا «باتری نینا» (Batterie Nina) نامیده می‌شد. این مجموعه در مرکز جزیره ساخته شده بود و چهار قبضه توپ داشت که می‌توانستند اهدافی را تا فاصله حدود ۲۶ مایلی (۴۲ کیلومتری) در دریا هدف قرار دهند.
بااین‌حال، دفاع از این بخش ساحلی به تسلیحات کوچک‌تر اما پرتعدادتری نیاز داشت. ازجمله این تسلیحات، سنگر توپخانه‌ای تقویت‌شده‌ای با توپ ۱۰.۵ سانتی‌متری بود که اکنون در مالکیت ریچارد هیوم (Richard Heaume)، دارنده نشان امپراتوری بریتانیا (MBE)، قرار دارد. او اداره موزه مشهور اشغال آلمان در جزیره گرنزی را برعهده دارد. هیوم طی سال‌های گذشته، با کمک داوطلبان و همراهانش، این سنگر را بازسازی کرده و به شکل و شمایلی نزدیک به وضعیت آن در دوران اشغال آلمان بازگردانده است.
با همکاری این دو مجموعه، دماغه فورت هومت به مکانی تبدیل شده است که ساکنان محلی و گردشگران می‌توانند از نزدیک با سازه‌هایی آشنا شوند که حاصل یکی از عملیات عمرانی و نظامی گسترده آلمان‌ها برای حفظ کنترل خود بر جزیره گرنزی بود. بااین‌حال، این پروژه عظیم در شرایطی بسیار سخت و طاقت‌فرسا اجرا شد و بخش عمده کار آن بر دوش کارگران برده و اجباری، عمدتاً از سرزمین‌های اسلاونشینِ تحت اشغال آلمان، قرار داشت.
منبع: ww.warhistoryonline.com
