آرتور تایمازوف، قهرمان پرافتخار و سهباره المپیک کشتی آزاد جهان گفت: خوشحالم سرنوشت این فرصت را در اختیار من قرار داد تا با شخصیتهای بزرگ کشتی ایران آشنا شوم.
آرتور تایمازوف، یکی از بزرگترین و پرافتخارترین چهرههای تاریخ کشتی آزاد جهان است که با ثبت رکوردی کمنظیر در بازیهای المپیک، جایگاه ویژهای در تاریخ این رشته به دست آورده است. کشتیگیر نامدار ازبکستانی که در چهار دوره متوالی بازیهای المپیک از سیدنی ۲۰۰۰ تا لندن ۲۰۱۲ روی تشک رفت، موفق به کسب سه مدال طلا و یک نقره المپیک شد؛ هرچند مدال طلای او در المپیک ۲۰۰۸ پکن بعدها به دلیل تخلف دوپینگ از وی پس گرفته شد.
تایمازوف همچنین سه مدال طلای رقابتهای قهرمانی جهان در سالهای ۲۰۰۳، ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ را در کارنامه دارد و سالها یکی از چهرههای مسلط وزنهای سنگین کشتی آزاد جهان بود. او پس از پایان دوران قهرمانی، مسیر مدیریتی و فنی را دنبال کرد و همچنان از چهرههای شناختهشده کشتی ازبکستان به شمار میرود؛ نامی که تجربه حضور در بالاترین سطح رقابتهای بینالمللی و افتخارات متعدد، انتظارات از نقشآفرینیاش در آینده کشتی این کشور را افزایش داده است.
اسطوره کشتی جهان در گفتوگو با میزان، به بیان خاطراتی از دوران قهرمانی، ارزیابی خود از جایگاه کشتی ایران و روسیه، ویژگیهای دو مکتب بزرگ کشتی جهان و اهمیت پرورش نسل جدید پرداخت. او با تأکید بر نقش رقابتهای سازنده میان ایران و روسیه در توسعه کشتی جهان، برای آینده کشتی ایران آرزوی موفقیت و شکوفایی کرد.
میزان: بهعنوان یکی از بزرگترین چهرههای تاریخ کشتی آزاد جهان اگر به دوران پرافتخار ورزشی خود نگاه کنید، کدام لحظه را مهمترین و فراموشنشدنیترین خاطره دوران قهرمانیتان میدانید؟
تایمازوف: اگر بخواهم صادقانه بگویم، نمیتوانم تنها یک لحظه را انتخاب کنم؛ چراکه هر مرحله و هر مقطع از دوران ورزشیام اهمیت و جایگاه ویژهای برای من داشته است. با این حال، نخستین مدال طلای المپیک از خاطراتی است که هرگز فراموش نخواهم کرد. احساس و هیجان آن روز برای همیشه در ذهنم باقی مانده است. کسب مدال طلای المپیک، بزرگترین رؤیای هر ورزشکاری است؛ رؤیایی که سالها برای رسیدن به آن تلاش کردم.
وی ادامه داد: همچنین، مسابقات جهانی سال ۲۰۰۳ در نیویورک، پیش از حضورم در المپیک، نقطه عطف بسیار مهمی در زندگی ورزشی من بود. در آن زمان، پس از پشت سر گذاشتن یک بیماری سخت، تازه به میادین مسابقات بازگشته بودم و از نظر آمادگی جسمانی در شرایطی قرار داشتم که حتی باور نمیکردم بتوانم در سطح بالایی رقابت کنم. با این وجود، روی تشک رفتم و به قهرمانی رسیدم. البته هرگز لحظهای را که به سومین مدال طلای المپیک دست یافتم، فراموش نمیکنم. احساس پیروزی در المپیک لندن، تجربهای است که نمیتوان آن را با هیچ چیز دیگری مقایسه کرد.

میزان: دوران ورزشی شما سرشار از پیروزیهای بزرگ و البته چالشها و دشواریهای جدی بوده است. چه عواملی باعث شد در طول سالهای طولانی همچنان انگیزه خود را حفظ کنید و برای دستیابی به موفقیتهای بیشتر تلاش کنید؟
تایمازوف: من همیشه در مسیر تحقق رؤیای خودم حرکت کردهام. این رؤیا مهمترین انگیزهام برای حفظ نظم و انضباط و ادامه مسیر بود. زمانی که نخستین موفقیتهای بزرگ را به دست آوردم، اعتمادبهنفسم بیشتر شد و همین موضوع کمک کرد تا با وجود تمام دشواریها، به مسیرم ادامه دهم. عامل مهم دیگر، احساس مسئولیت در برابر مربی، خانواده و هوادارانم بود. حمایت و اعتماد آنها را در تمام مراحل مسیرم احساس میکردم و همیشه برایم اهمیت داشت که در برابر این محبت و اعتماد، تا آخرین لحظه بجنگم و تسلیم نشوم.
میزان: از نگاه شما، کشتی آزاد مدرن در سالهای اخیر چه تغییراتی داشته است؟ سطح رقابت در کشتی امروز چه تفاوتی با دورانی دارد که شما در سطح بینالمللی به میدان میرفتید؟
تایمازوف: کشتی آزاد نیز مانند سایر رشتههای ورزشی، همواره در حال تحول و پیشرفت است. در طول دهههای گذشته، مقررات برگزاری مسابقات بزرگ، از جمله رقابتهای المپیک، چندین بار تغییر کرده است. در نتیجه این تغییرات، سرعت و ریتم اجرای کشتیها نیز افزایش یافته است. به اعتقاد من، سطح رقابت در هر دوره تا حد زیادی به شرایط و وضعیت همان مقطع در وزنهای مختلف بستگی دارد. این موضوع همواره در حال تغییر است. اما آنچه اهمیت دارد، تلاش مستمر ورزشکاران برای رسیدن به قلههای جدید است.
وی افزود: امروز ستارههای تازهای در کشتی جهان ظهور میکنند و نسل جدیدی از قهرمانان در حال شکلگیری است؛ اتفاقی که واقعاً خوشحالکننده است.

میزان: مکتب کشتی آزاد ایران همواره یکی از قدرتهای بزرگ این رشته در جهان بوده است. ارزیابی شما از روند توسعه کشتی ایران چیست و کدام کشتیگیران ایرانی را بهطور ویژه تحسین میکنید؟
تایمازوف: مکتب کشتی آزاد ایران، همانند روسیه، طی سالیان متمادی یکی از قدرتهای برتر کشتی جهان بوده است. کشتیگیران ایرانی همواره در بالاترین سطح مسابقات حضور داشتهاند و موفق به کسب مدالهای ارزشمند جهانی و المپیک شدهاند. از نظر من، بهترین نشانه پیشرفت یک مکتب ورزشی همین است که بتواند برای سالهای طولانی و حتی چندین دهه، جایگاه ممتاز خود را در سطح جهان حفظ کند.
وی ادامه داد: در طول دوران ورزشیام فرصت آشنایی با عباس جدیدی و رسول خادم را داشتهام. همچنین سالهاست که با علیرضا دبیر، رئیس فدراسیون کشتی ایران و قهرمان المپیک، دوستی دارم. این افراد قهرمانان بزرگی هستند که نام کشورشان را در تاریخ ورزش جهان ماندگار کردهاند. خوشحالم که سرنوشت این فرصت را در اختیار من قرار داد تا با چنین شخصیتهای بزرگی آشنا شوم.
میزان: رقابت و رویارویی ایران و روسیه طی سالهای متمادی یکی از جذابترین ویژگیهای کشتی جهان بوده است. سطح کنونی این دو مکتب را چگونه ارزیابی میکنید و به نظر شما راز موفقیت آنها چیست؟
تایمازوف: راز اصلی موفقیت و محبوبیت کشتی این است که مردم در ایران، همانند کشور ما، علاقه بسیار زیادی به این رشته ورزشی دارند. امروزه رویارویی ایران و روسیه، در واقع تقابل دو مکتب قدرتمند کشتی جهان است. مکتب کشتی ایران به دلیل رقابت داخلی فوقالعاده شدید و برخورداری از ظرفیت گسترده استعدادهای ورزشی، از قدرت بسیار بالایی برخوردار است. در مقابل، مکتب کشتی روسیه همواره به برخورداری از زیرساختهای اصولی، انضباط، آموزش بنیادین و پرورش کشتیگیرانی شهرت داشته که علاوه بر قدرت بدنی بالا، از انعطافپذیری تاکتیکی برخوردار هستند.
وی افزود: وقتی این دو مکتب روی تشک مقابل یکدیگر قرار میگیرند، همیشه شاهد یک رویداد بزرگ و تماشایی هستیم؛ چراکه پشت هر پیروزی، تلاش فراوان، فداکاری و زحمات طاقتفرسایی قرار دارد. این رقابتها برای تمام علاقهمندان به کشتی آزاد بسیار جذاب و هیجانانگیز است. به اعتقاد من، وجود چنین رقابت سطح بالایی میان این دو مکتب بسیار ارزشمند است؛ چراکه کشتی آزاد از طریق همین رقابتها و رویاروییهای بزرگ پیشرفت میکند. از صمیم قلب آرزو میکنم کشتی در ایران همواره شکوفا و پرافتخار باشد.

میزان: اسطورههای ورزش جهان امروزه چه نقشی باید در پرورش نسل جوان کشتیگیران ایفا کنند؟ انتقال تجربه و دانش قهرمانان بزرگ به ورزشکاران جوان تا چه اندازه اهمیت دارد؟
تایمازوف: همه ما از الگوها و قهرمانان بزرگ میآموزیم. زمانی که خودم دوران شکلگیری و پیشرفت ورزشیام را سپری میکردم، همیشه قهرمانان بزرگ کشورم را الگوی خود قرار میدادم و تلاش میکردم به سطح آنها برسم. برای مثال، از دو بار قهرمانی المپیک سوسلان آندیف و سه بار قهرمانی المپیک الکساندر کارلین الهام میگرفتم و همیشه آرزو داشتم روزی به جایگاه آنها دست پیدا کنم. این الگوها انگیزهای بسیار جدی و تأثیرگذار برای من بودند.
وی تصریح کرد: معتقدم نسل امروز کشتی نیز باید از تجربه و عملکرد قهرمانان نسلهای گذشته درس بگیرد. در کشور ما، قهرمانان و کشتیگیران پرافتخار بهطور منظم با جوانان دیدار میکنند، با آنها به گفتوگو میپردازند و تجربیات و آموختههای خود را در اختیارشان قرار میدهند. من نیز شخصاً بهطور مرتب در کلاسهای آموزشی و نشستهای مختلف با ورزشکاران جوان شرکت میکنم و برگزاری چنین برنامههایی را بسیار ارزشمند میدانم.
میزان: شما در حال حاضر علاوه بر فعالیتهای ورزشی، در زمینه مربیگری و پرورش کشتیگیران نیز فعالیت دارید. لطفاً درباره باشگاه کشتی خود و اهدافی که برای توسعه آن در نظر گرفتهاید توضیح دهید. چه برنامههایی برای شناسایی و پرورش استعدادهای جوان و تربیت قهرمانان آینده دارید؟
تایمازوف: راهاندازی یک باشگاه اختصاصی کشتی آزاد، یکی از رؤیاهای قدیمی من بود. همیشه دوست داشتم چنین فرصتی را برای جوانان مستعد فراهم کنم تا بتوانند مسیر پیشرفت خود را آغاز کنند، رشد کنند و به جایگاههای بزرگ ورزشی برسند؛ درست همانطور که خودم روزی این مسیر را آغاز کردم. در نهایت، در سال ۲۰۱۹ این رؤیا محقق شد و باشگاه کشتی «Taymazov Team» را در زادگاهم، شهر ولادیقفقاز در اوستیای شمالی، تأسیس کردم.
وی ادامه داد: در طول این سالها، ورزشکاران باشگاه ما موفق به کسب مدالها و افتخارات متعددی در رقابتهای داخلی روسیه و مسابقات بینالمللی شدهاند. امروز نیز جوانان ما با جدیت به تمرین ادامه میدهند، مهارتهای خود را ارتقا میبخشند و قدمبهقدم در مسیر پیشرفت حرکت میکنند. دیدن موفقیت آنها برای من بسیار لذتبخش است.
قهرمان پرافتخار و سهباره المپیک کشتی آزاد جهان در پایان گفت: گاهی با خودم فکر میکنم که تشویق و حمایت از شاگردانم در کنار تشک، از نظر هیجان و اضطراب، حتی میتواند بهاندازه زمانی که خودم مسابقه میدادم، دشوار و هیجانانگیز باشد. من به استعداد و توانایی نسل جوانمان ایمان دارم و مطمئن هستم که آنها میتوانند به موفقیتهای بزرگی دست پیدا کنند. کشتی ورزشی است که به انسان نظم، احترام به حریف و توانایی غلبه بر مشکلات را میآموزد؛ اینکه زمین بخورد، اما دوباره برخیزد و به مسیر خود ادامه دهد. کشتی فقط یک رشته ورزشی نیست، بلکه مدرسه زندگی است.

