این‌روزها دیگر لازم نیست حتماً سراغ خبرگزاری‌ها و تلویزیون بروید؛ گاهی این یک اینفلوئنسر است که خبر را برای شما روایت می‌کند.

باشگاه خبرنگاران جوان - هنوز چند ثانیه بیشتر از بالا و پایین کردن صفحه گوشی نگذشته که چهره‌ای آشنا روی صفحه ظاهر می‌شود؛ نه خبرنگاری پشت میز خبر است و نه کارشناس. همان کسی است که ویدئوهایش را هر روز می‌بینید؛ اتفاقات هر روزش، سیاست، ورزش و ماجرا‌هایی عجیب را با همان لحن خودش در چند دقیقه حلاجی می‌کند. خبر را تعریف می‌کند، نظرش را می‌چسباند به ته آن و می‌رود سراغ سوژه بعدی.

شاید اصلاً با نیت «خبر خواندن» وارد شبکه اجتماعی نشده بودید، اما حالا، لابه‌لای ویدئو‌هایی که تماشا کرده‌اید، از یک اتفاق مهم مطلع شده‌اید. دیگر لازم نیست حتماً سراغ خبرگزاری‌ها و تلویزیون بروید؛ گاهی این یک اینفلوئنسر است که خبر را برای شما روایت می‌کند.

یک پژوهش ملی در آمریکا که رفتار خبری نوجوانان ۱۳ تا ۱۷ساله را زیر ذره‌بین برده، نشان می‌دهد ۵۷ درصد نوجوانان هر روز از شبکه‌های اجتماعی خبر می‌گیرند؛ درحالی‌که این رقم برای بزرگسالان ۳۶ درصد است.

همین‌طور ۸۱ درصد نوجوانان گفته‌اند دست‌کم گاهی برای دریافت اخبار و اطلاعات، سراغ اینفلوئنسر‌ها و تولیدکنندگان مستقل محتوا می‌روند.

البته دایره جست‌وجوی نوجوانان به همین‌جا ختم نمی‌شود. حدود ۴۰ درصد آنها روزانه از موتور‌های جست‌و‌جو برای پیداکردن خبر استفاده می‌کنند و نزدیک به ۲۰ درصدشان نیز سراغ هوش مصنوعی می‌روند.

پژوهشی دیگر درباره فلوئنسر‌ها و نوجوانان ۱۳ تا ۱۸ساله در پرتغال، راز این ماجرا را برملا می‌کند. نوجوانان این مطالعه اعتراف کرده‌اند که زبان ساده، صمیمی، مستقیم و دوستانه را به خبرگویی‌های خشک ترجیح می‌دهند؛ آنها دوست دارند کسی خبر را طوری برایشان تعریف کند که انگار یک دوست رودررو و قابل‌فهم با آنها حرف می‌زند.

خبرگزاری‌ها ممکن است دقیق و موثق باشند، اما یک تولیدکننده محتوا بلد است همان خبر را با چاشنی زبان روزمره، تصویر، شوخی یا حتی تجربه شخصی، به جان مخاطب بنشاند.

گزارش «دیجیتال نیوز ریپورت ۲۰۲۶» مؤسسه رویترز نشان می‌دهد حدود ۲۷ درصد مردم در کشور‌های مختلف، دست‌کم بخشی از اخبار خود را از اینفلوئنسر‌های خبری می‌گیرند و ۴۶ درصد نیز از تولیدکنندگان محتوای گوناگون برای دریافت خبر استفاده می‌کنند. بااین‌حال، مردم معمولاً این منابع را در کنار رسانه‌های سنتی نگه می‌دارند و آنها را کاملاً حذف نکرده‌اند.

وقتی یک اینفلوئنسر با لحنی صمیمی از یک اتفاق می‌گوید، خبر شیرین‌تر و فهمیدنش راحت‌تر می‌شود. اما همین رفاقت پشت پرده، یک زنگ خطر هم دارد. از کجا معلوم آنچه شنیدیم خبر درستی است، تحلیل است یا صرفاً نظر شخصی آن فرد؟ یا شاید هم یک سناریو تبلیغاتی برای سفارش تبلیغاتی جدیدش.

منبع: فارس