مدافع بارسلونا از لحظه‌ای می‌گوید که در آستانه ضربات پنالتی، با یک تکل سرنوشت فینال را تغییر داد؛ از اخراج فرناندز تا ماجرای خودروی خانوادگی.

طرفداری | پائو کوبارسی در گفت‌وگویی اختصاصی با اتلتیک، از نقش خود در قهرمانی اسپانیا در جام جهانی ۲۰۲۶ گفت؛ تیمی که با شکست آرژانتین برای دومین بار به این عنوان رسید. فِران تورس با گل دقیقه ۱۶ وقت اضافه قهرمانی را قطعی کرد، اما کوبارسی در دقیقه ۱۲۰ با دفع توپ، مانع رفتن فینال به ضربات پنالتی شد.

اسپانیا در آن لحظه یک بر صفر پیش بود و آرژانتین هنوز شوتی در چارچوب نداشت. لیونل مسی با بیرون پا توپ را به خولیان سیمئونه رساند. وینگر اتلتیکو مادرید توپ را از عرض دروازه فرستاد و مارکو سنسی آماده بود آن را وارد دروازه کند؛ اما کوبارسی پیش از ضربه، توپ را از جلوی پای او دور کرد و به کرنر فرستاد. اونای سیمون و میکل مرینو طوری خوشحالی کردند که انگار اسپانیا گل زده است.

ده دقیقه بعد از قطعی‌شدن قهرمانی، کوبارسی به‌عنوان بهترین بازیکن جوان جام جهانی انتخاب شد. مدافع بارسلونا در گفت‌وگو با اتلتیک، جزئیات آن صحنه سرنوشت‌ساز را بازگو کرد.

روایت کوبارسی از دفع توپ دقیقه ۱۲۰

کوبارسی صحنه را از نگاه خودش به یاد آورد:

مسی را با توپ کنار محوطه جریمه به یاد دارم و سیمئونه که پشت خط دفاعی ما فرار می‌کرد. کمی ناهماهنگی پیش آمده بود، اما به‌محض پاس مسی، سریع اطرافم را نگاه کردم تا موقعیتم را بفهمم.

او درباره لحظه‌ای گفت که خطر را تشخیص داد:

مرینو کنارم بود و سنسی می‌خواست از فضای بین ما استفاده کند. فهمیدم او در موقعیت خطرناکی قرار گرفته است. همین که سیمئونه برای ارسال توپ حرکت کرد، می‌دانستم باید با تمام توان به سمت سنسی بروم و بقیه را به خدا بسپارم.

کوبارسی ادامه صحنه را این‌طور شرح داد:

توپ را بیرون زدم و از شدت خستگی روی زمین افتادم. سرم را روی چمن گذاشتم و حتی پشت سرم را نگاه نکردم. متوجه شدم صدای عجیبی از سکوها نمی‌آید. بعد یک چشمم را باز کردم تا دروازه خودمان را ببینم.

او واکنشش پس از دیدن دروازه را به یاد آورد:

توپ ته دروازه نبود و نفس راحتی کشیدم. اولین فکرم این بود: خب، یک دفاع کمتر مانده تا قهرمان جهان شویم.

کوبارسی می‌تواند تمام جزئیات آن تکل را به خاطر بیاورد، اما لحظات پس از سوت پایان اسلاوکو وینچیچ در ورزشگاه مت‌لایف برایش مبهم است. بازیکنان اسپانیا به شادی و آوازخوانی مشغول بودند که یکی از مسئولان فدراسیون فوتبال اسپانیا به او خبر داد بهترین بازیکن جوان جام شده است.

او از واکنشش به آن خبر گفت:

جا خورده بودم. سعی می‌کنی بفهمی چه کار کرده‌ای، هرچند سخت است. پیش از فینال واقعاً به این فکر نمی‌کردم که جایزه بهترین بازیکن جوان را ببرم. می‌دانستم شانسش هست، چون بازیکنان جوان زیادی به فینال جام جهانی نمی‌رسند؛ اما تنها هدفم این بود که بهترین عملکردم را داشته باشم و به قهرمانی اسپانیا کمک کنم.

تکل انزو فرناندز و اخراج در دقیقه ۹۳

کوبارسی پیش از آن مداخله دیرهنگام هم در فینال نقش مهمی داشت. انزو فرناندز در دقیقه ۹۳ روی او تکل زد؛ برخوردی که مدافع اسپانیا را به هوا فرستاد و به اخراج هافبک آرژانتین انجامید. کوبارسی درباره آن صحنه گفت:

توپ آزاد بود و هر دو برای یک تکل پنجاه‌پنجاه با تمام توان رفتیم. من زودتر به توپ رسیدم و بعد در هوا چرخیدم، اما حتی آن را هم به یاد ندارم. وقتی بدنم به زمین خورد فهمیدم چه اتفاقی افتاده است. در هوا حس می‌کردم ذهنم هم معلق شده. مچ دستم کمی آسیب دید، اما در فینال جام جهانی آدرنالین کمک می‌کند از پس هر چیزی بربیایی.

کوبارسی از زمان نخستین بازی‌اش برای بارسلونا در سال ۲۰۲۴، وقتی ۱۷ سال داشت، ۱۴۱ بار برای این تیم به میدان رفته و ۲۴ بازی ملی هم انجام داده است. او در فصل جاری با ۱۱۴۲ دقیقه، سومین بازیکن پراستفاده بارسلونا نزد هانسی فلیک است. این مدافع در ۹ بازی لالیگایی تیمش، ۱۳ قطع توپ، چهار شوت بلوکه‌شده، ۳۷ دوئل هوایی و ۸۵۸ پاس موفق ثبت کرده؛ ۲۷ دوئل هوایی را هم برده که نرخ موفقیت ۷۳ درصدی است.

کوبارسی این هفته جایزه پسر طلایی ۲۰۲۶ را به‌عنوان بهترین بازیکن زیر ۲۱ سال فوتبال جهان دریافت کرد. این جایزه را نشریه ایتالیایی توتو‌اسپورت برگزار می‌کند. او درباره این افتخار گفت:

وقتی جوانی، جایزه‌هایی مثل پسر طلایی یا کوپا، جایزه زیر ۲۱ سال توپ طلا، برایت رؤیا هستند. خیلی خوشحالم که حالا این جایزه را برده‌ام. یعنی فصل خوبی با بارسلونا و اسپانیا داشته‌ایم و من هم در مسیر درستی هستم.

کوبارسی ماه گذشته در رأی‌گیری جایزه کوپا دوم شد؛ جایزه‌ای که برای سومین سال پیاپی به لامین یامال رسید. این بار فقط دو رأی میان آن دو فاصله بود. یامال هنگام دریافت جایزه در سالن پالادیوم لندن گفت کوبارسی باید برنده می‌شد. مدافع بارسلونا در رأی‌گیری توپ طلا هم دوازدهم شد و بالاترین جایگاه را میان مدافعان داشت؛ هیچ مدافعی در جمع ۱۰ نفر برتر قرار نگرفت.

کوبارسی درباره کم‌توجهی به مدافعان در جوایز فردی گفت:

ما مدافع‌ها خیلی به چشم نمی‌آییم. مردم مهاجمان و وینگرها را ترجیح می‌دهند؛ بازیکنانی که گل می‌زنند یا پاس گل می‌دهند، و دلیلش را می‌فهمم. مدافع‌ها بیشتر کارهای سخت و کم‌سروصدا را انجام می‌دهند. دوست دارم نقش ما بیشتر دیده شود؛ نه برای خودم، بلکه برای اینکه هر مدافعی تحسین شایسته‌اش را بگیرد. ما کار بسیار مهمی انجام می‌دهیم.

الگوهای کوبارسی؛ از پویول تا فن‌دایک

کوبارسی در کودکی کارلس پویول را الگوی خود می‌دانست و بعدها جرارد پیکه را هم به فهرستش اضافه کرد. او درباره این دو مدافع پیشین بارسلونا گفت:

الگوهایم پویول و پیکه هستند. هر دو سبک را دوست دارم: مدافع سرسخت و مدافعی که با توپ بازی می‌کند. پیکه در شروع حمله نقش بیشتری داشت، اما پویول از نظر ذهنیت و شخصیت کلیدی بود.

او از مدافعی دیگر هم نام برد:

در سال‌های اخیر خیلی به ویرجیل فن‌دایک، مدافع لیورپول، نگاه کرده‌ام. البته خودم را هم زیاد زیر نظر می‌گیرم و بازی‌هایم را تحلیل می‌کنم.

کوبارسی درباره رویکردش پس از اشتباه در زمین گفت:

وقتی اشتباه می‌کنم، خیلی از خودم انتقاد می‌کنم. وسط بازی از تک‌تک اتفاق‌ها باخبری و می‌دانی خوب بوده‌ای یا نه. از خودم توقع زیادی دارم و سعی می‌کنم بخش‌هایی از بازی‌ام را که می‌توانم بهتر کنم، اصلاح کنم؛ البته به شکلی مثبت.

او درباره تأثیر این سخت‌گیری بر اعتمادبه‌نفسش هم توضیح داد:

روز بعد اعتمادبه‌نفسم را از دست نمی‌دهم؛ برعکس. با همان ذهنیت ادامه می‌دهم و سعی می‌کنم اشتباه‌ها را به حداقل برسانم.

زندگی دور از زمین؛ خانواده و خودرو

کوبارسی در استانیول، روستایی کوچک در شمال‌شرق کاتالونیا با جمعیت ۱۹۵ نفر، بزرگ شده است. خانواده‌اش نسل‌هاست در این روستا کسب‌وکار نجاری دارند. پدرش در همان کارگاه کار می‌کرد و کوبارسی بخشی از کودکی‌اش را با تماشای کار او و کمک‌کردن در کارگاه گذراند. او درباره وضعیت امروز کسب‌وکار خانوادگی گفت:

کسب‌وکار خانواده هنوز ادامه دارد و عمو و پسرعمویم آن را می‌گردانند. پدرم دیگر آنجا کار نمی‌کند و می‌تواند برای تماشای بازی‌هایم بیاید و از زندگی‌اش لذت ببرد.

کوبارسی درباره بازنشستگی والدینش و نقش آن‌ها در زندگی‌اش گفت:

هر دو والدینم بازنشسته شده‌اند. اینکه به‌عنوان پسر توانستم در این کار کمک کنم، خیلی به من افتخار می‌دهد. حالا می‌توانیم همه با هم از این زندگی لذت ببریم؛ چون اگر امروز اینجا هستم، به‌خاطر فداکاری‌هایی است که آن‌ها کردند.

او در آپارتمانی در حومه بارسلونا زندگی می‌کند که پیش‌تر با خواهر بزرگ‌ترش ایرنه شریک بود. ایرنه این فصل در خیرونا شغل تازه‌ای پیدا کرد و کوبارسی برای نخستین بار تنها زندگی می‌کند. او درباره کارهای روزمره‌اش گفت:

باید کمی بیشتر آشپزی کنم، اما مشکلی نیست. آشپزی‌ام بد نیست؛ البته با سرآشپزهای ستاره‌دار میشلن فاصله زیادی دارم. از درست‌کردن مدل‌های مختلف پاستا، خوردن برنج زیاد و آماده‌کردن ماهی در سرخ‌کن بدون روغن لذت می‌برم. راه‌وچاه خودم را بلدم!

این گفت‌وگو به زبان کاتالان انجام شد. کوبارسی درباره کلاس‌های زبان انگلیسی‌اش هم گفت:

کلاس انگلیسی هم می‌روم. تمرین‌کردنش را دوست دارم و بهتر شده‌ام. همه‌چیز را می‌فهمم و هر روز با فلیک انگلیسی حرف می‌زنم. هنوز نمی‌توانم یک مصاحبه کامل را به انگلیسی انجام بدهم، اما دارم به آن نزدیک می‌شوم.

والدین کوبارسی، روبرت و گلوریا، همچنان نقش مهمی در زندگی او دارند. هر سال کوپرا، حامی مالی بارسلونا و خودروساز اسپانیایی، به هر بازیکن تیم یک خودروی تازه هدیه می‌دهد. فصل گذشته، وقتی کوبارسی تازه ۱۹ ساله شده بود، والدینش از او خواستند به‌جای خودروی جدید، ماشین قدیمی خانواده را بردارد؛ پدرش کوپرا را نگه داشت.

کوبارسی درباره علاقه‌اش به خودرو و توصیه والدینش گفت:

ماشین‌ها را دوست دارم و هر از گاهی مدل‌های جدید را نگاه می‌کنم. اما پدر و مادرم دوست ندارند من که فقط ۱۹ سال دارم، با یک ماشین پرزرق‌وبرق رانندگی کنم. گفتند بیشتر صبر کنم، بزرگ‌تر شوم و تجربه بیشتری به دست بیاورم؛ بعداً برای خریدن یک ماشین خاص وقت هست.

دوئل با هری کین و رؤیای آنفیلد

کوبارسی شاید برای رانندگی با خودرویی گران‌قیمت هنوز به‌اندازه کافی بزرگ نباشد، اما در بازی اسپانیا و انگلیس در لیگ ملت‌ها باید مقابل هری کین قرار بگیرد؛ مهاجمی که به‌گفته مطلب، جایزه توپ طلای ۲۰۲۶ را برده است. این دوئل می‌تواند در سرنوشت بازی نقش داشته باشد. کوبارسی درباره کین گفت:

دو بار مقابل کین بازی کرده‌ام و مهارش خیلی سخت است. بازیکن باهوشی است و همه این را می‌بینند؛ از نظر بدنی هم بزرگ و قدرتمند است و خیلی خوب از بدنش استفاده می‌کند. کین بازیکن محبوب من در تیم ملی انگلیس است. آنتونی گوردون، هم‌تیمی‌ام در بارسلونا، هم البته همین‌طور.

او درباره لیگ برتر انگلیس و ورزشگاهی که دوست دارد در آن بازی کند، گفت:

همیشه لیگ برتر را دنبال کرده‌ام. اگر بخواهم ورزشگاه محبوبم را انتخاب کنم، دوست دارم در یک شب بزرگ لیگ قهرمانان در آنفیلد بازی کنم. باید تجربه فوق‌العاده‌ای باشد.

کوبارسی در ۱۹ سالگی هم جام جهانی را با اسپانیا فتح کرده، هم جایزه بهترین بازیکن جوان آن رقابت‌ها را گرفته و هم پسر طلایی ۲۰۲۶ شده است. داستان این مدافع جوان، به نظر می‌رسد هنوز فصل‌های زیادی برای روایت داشته باشد.