شیگرو میاموتو، خالق مجموعه‌های Super Mario و The Legend of Zelda، در مصاحبه‌ای قدیمی درباره تفاوت میان بازی‌های خوش‌ساخت و آثار واقعاً جذاب صحبت کرده بود. او معتقد بود نینتندو در مقطعی از تاریخ خود بیش‌ازحد بر کیفیت فنی و پرداخت نهایی محصولات تمرکز کرده و بخشی از توجه به ایده‌های خلاقانه را از دست داده است.
این اظهارات به گفت‌وگوی میاموتو با کنجی اِنو در ژوئیه ۱۹۹۶ بازمی‌گردد؛ زمانی که بازی Super Mario 64 به‌تازگی منتشر شده بود و نینتندو روی پروژه‌های مهم دیگری کار می‌کرد.
در این مصاحبه که نسخه انگلیسی آن در وب‌سایت Shmuplations موجود است، اِنو درباره تفاوت میان نمایش‌های اولیه Super Mario 64 و نسخه نهایی بازی سؤال کرد. او معتقد بود نسخه‌های نمایشی اولیه احساس آزادی بیشتری منتقل می‌کردند، اما محصول نهایی ساختاری کنترل‌شده‌تر داشت.
میاموتو در پاسخ توضیح داد که تیم توسعه برای ایجاد یک جهان سه‌بعدی منسجم، ناچار به اتخاذ تصمیماتی شده بود که تا حدی آزادی عمل بازیکنان را محدود می‌کردند.
او سپس درباره رویکرد کلی نینتندو گفت:
دو نوع بازی وجود دارد؛ بازی‌های خوش‌ساخت و بازی‌های جذاب. برداشت عمومی از محصولات نینتندو به‌تدریج از آثار جذاب به بازی‌های خوش‌ساخت تغییر کرده است. ما در نهایت بخش زیادی از انرژی خود را صرف همین جنبه کرده‌ایم.
میاموتو در ادامه تأکید کرد که کیفیت بالای تولید به‌تنهایی نباید هدف نهایی نینتندو باشد.
او افزود:
با تکمیل Mario 64 ثابت کردیم که می‌توانیم یک بازی اکشن سه‌بعدی مستحکم بسازیم. به همین دلیل فکر می‌کنم دفعه بعد می‌توانیم چیزی جذاب‌تر خلق کنیم.
این اظهارات حدود دو سال پیش از انتشار نسخه اصلی The Legend of Zelda: Ocarina of Time مطرح شدند؛ اثری که بعدها به یکی از تحسین‌شده‌ترین بازی‌های تاریخ تبدیل شد.
دیدگاه میاموتو نشان می‌دهد که نینتندو حتی در دوران موفقیت‌های بزرگ خود نیز درباره ایجاد تعادل میان نوآوری، آزادی بازیکن و پرداخت نهایی محصولات بحث می‌کرد.
البته این صحبت‌ها موضع‌گیری تازه‌ای از سوی میاموتو نیستند، بلکه بخشی از مصاحبه تاریخی سال ۱۹۹۶ محسوب می‌شوند که دوباره مورد توجه رسانه‌های بازی قرار گرفته است.