حوزه / در روزی که تقویم به نام «دانش‌آموز» و طنین فریادهای استکبارستیزی گره خورده است، یاد و خاطره‌ی کودکان معصوم و شهید میناب، قطب‌نمای بصیرت و مقاومت نسلی است که میزهای درس را به وسعت آسمان گره زدند.
خبرگزاری حوزه | امروز، تقویم به نام «دانش‌آموز» ورق خورده است؛ اما در گوشه‌ای از این سرزمین، عطر یاد عزیزانی پیچیده که پشت میزهای چوبی کلاس درس ننشستند، بلکه نیمکت‌های دنیا را رها کردند و بر سفره‌ی بلند آسمان، مشق عشق و شهادت نوشتند.
روز دانش‌آموز است؛ روز نوآموزانِ مکتبِ ایثار. اما دل‌ها بی‌قرارِ پروانه‌های معصومِ میناب است؛ همان کودکانِ زلال و نجیبی که به جای ورق زدن کتاب‌های رنگارنگ، دفترِ زندگی‌شان با خط سرخ شهادت ورق خورد و در آغوش امنِ خاکِ وطن و در جوار رحمت الهی آرام گرفتند.
امروز، هوای کلاس‌های درس میناب، بوی خاطره و دلتنگی می‌دهد. جای خالی آن کیف‌های رنگی و مدادهای تراشیده‌شده، هنوز روی نیمکت‌ها حس می‌شود. چه کسی فکر می‌کرد زنگ تفریحِ کودکانه‌ی آن‌ها، به ابدیت متصل شود و کلاس درسشان وسعتِ آسمان شود؟
ای فرشتگانِ پرکشیده‌ی میناب!
شما درسِ وفاداری را پیش از آنکه روی تخته سیاه بنویسند، با جانِ شیرین خود معنا کردید. شما به ما آموختید که گاهی «دانش‌آموز بودن» یعنی گذر از مرزهای کلاس و نشستن در ردیفِ اولِ درسِ عشق.
امروز، در روز دانش‌آموز، یاد و نام شما روشن‌کننده راه ماست. میزهای خالی‌تان در کلاس، امانت‌دارِ یاد شماست و قلب‌های ما، تا ابد منزلگاهِ خاطره‌ی روشنِ شماست.
در این میان، دل‌های ما پیش از هر کلاسی، راهی دیار نخل و آفتاب، «میناب» قهرمان می‌شود. به یاد همان غنچه‌های نشکفته‌ای که به جای خط‌کشیِ دفاتر مشق و هیاهوی زنگ‌های تفریح، بر نیمکت سرخ شهادت نشستند .
امروز، وظیفه ما و به‌ویژه دانش‌آموزان و آینده‌سازان این مرزوبوم، تنها سوگواری یا یادآوری خاطره‌ها نیست؛ تکلیف امروز ما «استمرار خطِ بصیرت و مقاومت» است:
1. جهاد علمی و دانایی: استکبار جهانی همواره خواهان نسلی غافل و وابسته بوده است؛ سلاح امروزِ دانش‌آموز انقلابی، قلم، اندیشه، تولید علم و فتح قله‌های دانش است تا ریشه‌های وابستگی بریده شود.
2. بصیرت و استکبارستیزی آگاهانه: شناخت شیوه‌های نوین نفوذ فکری و رسانه‌ای دشمن و بی‌تفاوت نبودن در برابر ظلم و استبداد بین‌المللی، رسالت اصلی نسل هوشیار امروز است.
3. پاسداری از امانت شهدا: نیمکت‌هایی که امروز امن و استوار مانده‌اند، به بهای خون معصومانه‌ای چون کودکان شهید میناب برپا هستند؛ تعهد به این خون‌های پاک، در پاسداری از ارزش‌ها، ایمان و استقلال کشور تجلی می‌یابد.
ای کودکان میناب! اگر دستان کوچک شما از قلم و کتاب کوتاه شد، امروز هزاران دست غیور، پرچم عزتی را که شما با جانتان برافراشتید به دوش می‌کشند. شما در قلب این ملت زنده‌اید و تا استکبار هست، مبارزه با ستم جاری است و تا مبارزه جاری است، نام شما چون نگینی بر تارک افتخارات این خاک خواهد درخشید.
یادتان جاودان، مشق ایستادگی‌تان پرثمر، و روزتان در آسمان‌ها خجسته باد!
سمیرا گل‌کار