سینماپرس: «سید محمد هادی آقاجانی» با اشاره به وضعیت سرمایه گذاری نهادهای سینمایی در حوزه فیلم کوتاه، گفت: با این شرایط و مناسباتی که برای تولید فیلم وجود دارد، فیلم ساختن واقعاً سخت است و در فضای سینمای کوتاه هم نهادهای سرمایه گذار بسیار محدود است. البته همان هایی هم که وجود دارد، کمک‌کننده است. ممکن است ارگان‌های حمایتی صددرصد هزینه کار را تأمین نکنند، اما بالاخره بخش عمده‌ای از آن را می‌پردازند که بی‌تأثیر نیست. بچه‌های فیلم کوتاه معمولاً از ظرفیت دوستان و رفقایشان هم استفاده می‌کنند. ضمن اینکه اگر از یک ارگان حمایت مالی بگیرید، پیدا کردن مشارکت‌کننده دوم هم کمی راحت‌تر می‌شود.

«سید محمدهادی آقاجانی» تهیه‌کننده فیلم کوتاه «شب هول»، از آثار حاضر در بخش ملی چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران، در گفت‌وگو با خبرنگار سینماپرس، ضمن اشاره به چالش‌های تهیه و تأمین سرمایه برای تولید آثار غیراجتماعی در سینمای کوتاه، به نقش سیاست‌گذاری‌های جشنواره فیلم کوتاه تهران و نهادهای حامی در غلبه یک ژانر بر سایر گونه‌های سینمایی پرداخت و اظهار داشت: فیلم‌سازی در ژانر، کلاً کار پرریسکی است. چون به نظر من، با توجه به تجربه‌ای که خودم طی سه چهار سال حضور در جشنواره فیلم کوتاه تهران داشتم، چه در میان مخاطبان عام و چه مخاطبان خاص، همچنان سلیقه غالب، چه در فضای انتخاب و چه در فضای داوری، به سمت درام‌های مرسوم اجتماعی است. یعنی هنوز ژانر در سینمای ما جا نیفتاده است. ما آن سال‌ها که در جشنواره بودیم، برنامه‌ای داشتیم که این فضا را تغییر بدهیم، چون هم دست ارگان‌های حمایت‌کننده فرهنگی است و هم دست تهیه‌کنندگان فیلم کوتاه که این ذائقه را تغییر بدهند. با این حال، خوشبختانه فیلمی که ما ساختیم، ظاهراً بازخورد خیلی خوبی گرفته است.

آقاجانی با ارائه راه حل برای احیای ژانر در سینمای کوتاه تصریح نمود: این موضوع به یک سیاست کلان نیاز دارد. صرفاً جشنواره فیلم کوتاه تهران نمی‌تواند این فضا را تغییر بدهد. به هر حال، وقتی برای دریافت حمایت مالی به یک ارگان مراجعه می‌کنید، فیلمنامه‌تان را می‌خوانند. به نظرم اگر آن‌ها هم تمرکزشان را روی فضای ژانر بگذارند و فضایی ایجاد کنند که بگویند ما در حوزه ژانر هم از فیلم‌ها حمایت می‌کنیم، تولیدات سینمایی به این سمت می‌رود.

وی تاکرد کرد: نکته این است که ما در حال حاضر در سینمای بلندمان هم تقریباً تنها با همین خوراک سینمای اجتماعی مواجهیم. در صورتی که من سلیقه شخصی خودم را می‌گویم و خیلی از بچه‌های فیلم‌ساز هم با من هم‌سلیقه‌اند و می‌گویند قصه‌های مرسومی را که در زندگی عادی می‌بینیم، در سینما نمی‌خواهیم؛ می‌خواهیم چیزی ببینیم که مثلاً در زندگی عادی نمی‌بینیم.

تهیه کننده فیلم کوتاه «اسکلت دوست داشتنی من» با اشاره به وضعیت سرمایه گذاری نهادهای سینمایی در حوزه فیلم کوتاه، بیان کرد: با این شرایط و مناسباتی که برای تولید فیلم وجود دارد، فیلم ساختن واقعاً سخت است و در فضای سینمای کوتاه هم نهادهای سرمایه گذار بسیار محدود است. البته همان هایی هم که وجود دارد، کمک‌کننده است. ممکن است ارگان‌های حمایتی صددرصد هزینه کار را تأمین نکنند، اما بالاخره بخش عمده‌ای از آن را می‌پردازند که بی‌تأثیر نیست. بچه‌های فیلم کوتاه معمولاً از ظرفیت دوستان و رفقایشان هم استفاده می‌کنند. ضمن اینکه اگر از یک ارگان حمایت مالی بگیرید، پیدا کردن مشارکت‌کننده دوم هم کمی راحت‌تر می‌شود.

او ادامه داد: در حال حاضر، چیزی که بین نهادهای حامی فیلم کوتاه مرسوم شده و دارد جا می‌افتد، بحث مشارکت است؛ یعنی مجموعه‌هایی که خودشان با فضای تولید فیلم کوتاه آشنا هستند و می‌دانند هزینه تولید در حال حاضر چقدر است و به چه صورتی انجام می‌شود، معمولاً کمک می‌کنند.

آقاجانی با بیان این مطلب که گاهی ارگان‌ها در فیلم کوتاه، که البته این اتفاق خیلی کمتر از سینمای بلند رخ می‌دهد، شرایطی برای بعضی فیلم‌سازها به وجود می‌آورند که بعد از آن دیگر نمی‌توانند در فضای مستقل فیلم بسازند و همیشه باید وامدار یک ارگان باشند؛ اظهار داشت: اما بعضی مجموعه‌ها، مثل اوج، به‌ویژه پس از حضور آقای هاشمی، سازوکار درستی دارند. آن‌ها یک شورای فیلمنامه دارند که بچه‌های حرفه‌ای سینما و افرادی که سابقه فعالیت در سینمای کوتاه دارند، فیلمنامه‌ها را می‌خوانند. اگر فیلمنامه امتیاز لازم را بگیرد، وارد جلسه پیچینگ می‌شود تا به داوران ارائه شود و آن‌ها نکاتی را مطرح کنند که به بهبود فیلم کمک می‌کند.

سرپرست پیشین معاونت تولید انجمن سینمای جوان در واکنش به انتقاداتی که نسبت به پیچینگ انجمن سینمای جوان از سوی سینماگران مطرح میشود تصریح نمود: رابطه و ضابطه البته بی‌تأثیر نیست. نقطه اول اعتماد، شناخت سابقه افراد است. اما پیچینگ دقیقاً چه کمکی می‌کند! برای مواجهه با افرادی که آن‌ها را نمی‌شناسید، سازوکار پیچینگ انجمن سینمای جوانان و اوج همین است. هر کسی که ادعای فیلم‌سازی دارد، می‌تواند از طریق یک پورتال، اثرش را ثبت کند و رزومه‌اش را قرار بدهد. این رزومه در جلسه شورای فیلمنامه و جلسه پیچینگ بررسی و راستی‌آزمایی می‌شود و مشخص می‌شود که فرد چقدر توانمندی دارد. بر اساس توانایی او، از وی حمایت می‌شود.

وی افزود: این در شرایطی است که در انجمن سینمای جوانان یک سطح بالاتر هم وجود دارد؛ اگر کسی حتی فیلمی نساخته باشد، در جلسه شورای فیلم‌اولی‌ها، در صورتی که بارقه‌ای از استعداد در او دیده شود و احساس کنند رگه‌ای از استعداد دارد، به او فرصت فیلم‌سازی می‌دهند.

این سینماگر در مورد وضعیت برگزاری این دوره از جشنواره فیلم کوتاه تهران بیان کرد: از جهت استقبال، جشنواره وضعیت خیلی خوبی دارد. جشنواره فیلم کوتاه همیشه شلوغ است؛ حتی در بدترین سال‌ها هم که فکرش را نمی‌کردید، جشنواره رونق خودش را داشت. اما اگر بخواهم سلیقه شخصی خودم را بگویم، از نظر کیفیت احساس می‌کنم جشنواره امسال از جشنواره پارسال و پیارسال ضعیف‌تر است. یکی از دلایل این مسئله، بحث مالی است که بی‌تأثیر نیست.

«سید محمد هادی آقاجانی» در پایان این گفت و گو خاطرنشان ساخت: هزینه‌ها خیلی بالا رفته و شاید تعداد ارگان‌های حامی فیلم کوتاه هم کمتر شده باشد. خود انجمن هم نتوانست آن‌طور که باید و شاید از فضای فیلم‌سازی بچه‌ها حمایت کند. در فضای مستقل، فیلم‌سازها وقتی می‌روند فیلم بسازند، مجبورند از خیلی چیزها بزنند تا بتوانند به خروجی برسند و این مسئله در کیفیت کار بی‌تأثیر نیست.