در دل نیاکی‌محله آمل، عمارتی تاریخی با حدود ۱۲۰ تا ۱۳۰ سال قدمت، هنوز شکوه معماری دوران قاجار را به نمایش می‌گذارد. خانه حاج علی ارباب، معروف به خانه درزی‌های آمل، با مساحتی در حدود هزار مترمربع، از بناهای شاخص تاریخی این شهر به شمار می‌رود؛ خانه‌ای که جزئیات معماری و تزیینات هنرمندانه‌اش، تصویری از ذوق و مهارت معماران و استادکاران ایرانی در گذشته ارائه می‌کند.
خانه درزی‌ها، همچون بسیاری از عمارت‌های اشرافی دوره قاجار، از بخش‌های اندرونی و بیرونی تشکیل شده است. پنجره‌های ارسی نورگیر، سقف سفالی و تزیینات گچ‌بری و نقاشی، از ویژگی‌های چشمگیر این بنا هستند. نقوش هندسی، از جمله لوزی‌ها، دایره‌ها و ستاره‌ها، در کنار طرح‌های شمسه و رنگ‌آمیزی‌های ظریف در اطراف پنجره‌ها، به فضای خانه جلوه‌ای ویژه بخشیده‌اند.
بهترین‌های معماری و دکوراسیون داخلی
در بخش‌های مختلف عمارت، اتاق‌هایی با هشت در و سردابه‌ای در محوطه حیاط دیده می‌شود؛ عناصری که در کنار هم، از شیوه زندگی و الگوهای فضایی خانه‌های تاریخی حکایت می‌کنند. در نزدیکی بنا نیز پلی کوچک و آجری بر فراز رودخانه‌ای باریک قرار دارد؛ سازه‌ای که پیوند میان معماری خانه و محیط پیرامون آن را یادآور می‌شود.
خانه حاج علی ارباب تنها بنایی قدیمی در بافت آمل نیست؛ این عمارت مجموعه‌ای از نشانه‌های معماری، تزیینات و فنون ساخت‌وساز گذشته را در خود جای داده است. حفظ چنین بناهایی، فرصتی برای شناخت بهتر میراث معماری شمال ایران و انتقال این ارزش‌ها به نسل‌های آینده فراهم می‌کند.