به گزارش مشرق، این اشک‌ها برای حذف شدن نیست. برای از دست دادن مدال هم نیست. آقا پیام احمدی در ۱۹ سالگی نقره جهان را گرفته؛ برای دومین‌بار. این حال و احوالش پس از شکست در فینال جهانی است، که نه طلبکار است، نه دنبال دستاوردسازی. فقط گریه می‌کند، چون دلش یک چیز می‌خواسته؛ مدال […]
نویسنده : خبرگزاری فوتبال ایران ؛ پارس فوتبال
به گزارش مشرق، این اشک‌ها برای حذف شدن نیست. برای از دست دادن مدال هم نیست. آقا پیام احمدی در ۱۹ سالگی نقره جهان را گرفته؛ برای دومین‌بار. این حال و احوالش پس از شکست در فینال جهانی است، که نه طلبکار است، نه دنبال دستاوردسازی. فقط گریه می‌کند، چون دلش یک چیز می‌خواسته؛ مدال طلا…
پیام تا همین چند سال پیش در پارک بی‌بی مریم پشمک می‌فروخت و امروز، در ۱۹ سالگی، برای دومین‌بار روی سکوی قهرمانی جهان ایستاده است. پسر ایذه از دل روزهایی آمده که شاید رسیدن به چنین جایگاهی فقط یک آرزوی دور به نظر می‌رسید. اما حالا یکی از مهم‌ترین امیدهای بزرگ سبک‌وزن کشتی ایران است. ما مطمئن هستیم که همین اشک‌ها روی سکوی المپیک لس‌آنجلس، اشکِ طلا می‌شوند. هرچند او اینجا هم از مردم طلا گرفت.