حجتالاسلام علی تقیزاده گفت: پیش از اینکه توقع داشته باشیم آموزش عمومی قرآن در جامعه فراگیر شود، ابتدا باید به دنبال ایجاد گفتمان قرآنی باشیم تا رغبت و احساس نیاز در مردم نسبت به قرآن ایجاد شود.
آموزش عمومی قرآن نهتنها به مثابه مواجهه اکثر قریب به اتفاق مردم با ساز و کارهای آموزشی است تا بتوان از این رهگذر به شکل فراگیر عموم مردم را حداقل تا این سطح توانمند ساخت که قادر به روخوانی و روانخوانی باشند، بلکه به این معنی است که رغبت و علاقهمندی در آنها به وجود آید که از رهگذر این فراگیری، قادر باشند مبتنی بر آموزههای قرآنی، زندگی پر از سعادت و نیکبختی را نیز برای خود و جامعه به ارمغان بیاورند.
حجتالاسلام والمسلمین علی تقیزاده رئیس سازمان دارالقرآن الکریم در توضیح این مهم گفت: اگر بخواهیم آموزش عمومی را در چنین سطحی پیش برده و آن را به توسعه در سطح دانشآموزان و عموم برسانیم، نیاز داریم، ابتدا گفتمانی قرآنی را در جامعه به وجود آوریم تا در قالب چنین گفتمانی ابتدا مردم حس مثبتی نسبت به قرآن داشته باشند، ثانیاً به واسطه نیاز دائماً برای رفع نیازهای خود به کلام وحی رجوع کنند.
وی ادامه داد: چنین شیوهای منطبق با آن طراحی است که به دفعات رهبر شهید ایران به آن تأکید داشته و در دیدارهای خودشان به ویژه با جامعه قرآنی، آن را یادآور میشدند که آن مواجهه اولیه به منظور شکلگیری گفتمان قرآنی در جامعه در قالب برگزاری رویدادهایی همچون مسابقات، جشنوارهها یا در معرض قرار گرفتن مخاطب با تلاوتهای زیبای مجلسی که بعضاً در برههای از زمان پای کرسی تلاوت قاریان مطرح مصری مینشستند، رخ میدهد.
رئیس سازمان دارالقرآن الکریم تصریح کرد: شاید این پرسش پیش آید که قرارگیری در چنین موقعیتهایی تنها به طیف خاصی از جامعه اختصاص پیدا میکند؛ افرادی که با چنین فضاهایی سر و کار دارند، اشتغال به امور قرآنی داشته یا همچون دانشآموزان که بخشی از مواد درسی و تعلیمی آنها، قرآن است، لذا برای سایر افراد چنین امری محقق نشود. در جواب باید گفت که حتی برای سایر افراد نیز مواجهه آنها با المانها و نمادهای قرآنی در محیطهای شهری نیز اگر فراگیر باشد موجب خواهد شد که آنها نیز رغبتی به قرآن، آموزش آن و به کارگیری آموزههای آن در زندگی نشان دهند.
وی با اشاره به اینکه اگر این لایه نخست یعنی مواجهه جوامع با قرآن و ترغیب آنها نسبت به کلام وحی به درستی رخ ندهد، آن زمان نمیتوان انتظار داشت که افراد جامعه مجاب به آموزش قرآن شوند، گفت: تلاش ما در برگزاری نهضت ملی «زندگی با آیهها» بر این متمرکز است که آحاد مردم ابتدا مواجههای منطقی و رغبتآمیز با قرآن داشته باشند تا به تعبیری گفتمان قرآنی در جامعه شکل گرفته و اذهان اقشار مختلف مردم با آن معطوف شود. به همین خاطر است که در فاز اجرایی این نهضت به دنبال انجام فعالیتهای رسانهای و به شکل توأمان پرداختن به لایههای آموزشی هستیم که در ساحتهایی همچون مساجد دنبال میشود.
تقیزاده در پایان تأکید کرد: حتی با توجه به این نکته که شاید دسترسی به اماکن فرهنگی، آموزشی و قرآنی برای همه افراد میسر نباشد لذا از طریق تولید و پخش برنامههایی همچون «محفل» که یکی از اضلاع مهم در اجرای نهضت ملی «زندگی با آیهها» است به دنبال ایجاد و فراگیری گفتمان قرآنی در جامعه بودهایم.
