شکست ۶ بر یک خاتون بم مقابل ناگوهیانگ کره‌شمالی، فقط یک نتیجه تلخ در مرحله گروهی لیگ قهرمانان زنان آسیا نیست؛ این باخت، بار دیگر پرسشی نگران‌کننده را مقابل فوتبال ایران قرار می‌دهد.
خاتون بم در دومین مسابقه خود در مرحله گروهی لیگ قهرمانان زنان آسیا، برابر ناگوهیانگ کره‌شمالی با نتیجه ۶ بر یک شکست خورد؛ نتیجه‌ای سنگین که پس از باخت ۴ بر یک مقابل لئونسا کوبه ژاپن، وضعیت نماینده ایران را در این رقابت‌ها پیچیده‌تر کرد. خاتون که با امید جبران نتیجه بازی نخست پا به میدان گذاشته بود، خیلی زود در برابر تیمی قرار گرفت که هم از نظر کیفیت اجرای برنامه‌های تاکتیکی و هم از نظر استفاده از موقعیت‌ها، برتری محسوسی داشت.
ناگوهیانگ که مدافع عنوان قهرمانی این رقابت‌هاست، مسابقات را با پیروزی ۷ بر صفر مقابل آیوادی میانمار آغاز کرده بود و در دیدار برابر خاتون نیز نشان داد که برد نخستش اتفاقی نبوده است. نماینده کره‌شمالی با وجود پنج تغییر در ترکیب اصلی خود، از همان دقایق ابتدایی کنترل بازی را در اختیار گرفت و اجازه نداد خاتون برای مدت طولانی از زیر فشار خارج شود.
تعداد بالای ضربات کرنر ناگوهیانگ در یک ربع ابتدایی، نخستین نشانه از برتری این تیم بود؛ هرچند دفاع خاتون در ابتدا توانست حملات را دفع کند و سرشین کمانگر در دقیقه ۱۹ با برگشت‌دادن توپ از روی خط دروازه، مانع از گلزنی حریف شد. با این حال، مقاومت نماینده ایران دوام چندانی نداشت و کیم سونگ اوک در دقیقه ۲۷ با ضربه‌ای تماشایی دروازه رها یزدانی را باز کرد.
ده دقیقه بعد، اشتباه در خروج دروازه‌بان خاتون و برخورد ناموفق روژین تمریان با توپ ارسالی از روی کرنر، گل دوم را برای ناگوهیانگ به همراه داشت تا نیمه نخست با برتری دوگله نماینده کره‌شمالی به پایان برسد؛ نتیجه‌ای که البته تنها بخشی از مشکلات خاتون در این مسابقه را نشان می‌داد.
فروپاشی در نیمه دوم
مرضیه جعفری برای شروع نیمه دوم سمانه چهکندی را به جای مریم دینی وارد زمین کرد، اما تغییرات خاتون نتوانست جریان مسابقه را عوض کند. ناگوهیانگ با سه تعویض هم‌زمان، رویکرد هجومی خود را ادامه داد و در فاصله‌ای کوتاه، دو بار دیگر به گل رسید.
پاک یه‌گیونگ در دقیقه ۵۲ گل سوم را به ثمر رساند و تنها دو دقیقه بعد، چوی یون‌آ اختلاف را به چهار گل رساند. فشار نماینده کره‌شمالی همچنان ادامه داشت و جونگ کوم در ادامه با گلزنی، نتیجه را به پنج بر صفر رساند؛ تصویری نگران‌کننده از تیمی که در برابر مدافع عنوان قهرمانی، عملاً برای مهار حملات پیاپی حریف با دشواری روبه‌رو شده بود.
خاتون سرانجام توانست یکی از گل‌های خورده را جبران کند. همکاری مونا حمودی، روژین تمریان و فاطمه شبان به یک حرکت انفرادی خوب از سوی شبان ختم شد تا نماینده ایران دروازه ناگوهیانگ را باز کند. اما این گل تغییری در سرنوشت مسابقه ایجاد نکرد و در دقیقه ۸۸، برخورد توپ با پای مونا حمودی به ثبت گل ششم ناگوهیانگ انجامید؛ گلی که دومین گل به خودی خاتون در این مسابقه بود.
به این ترتیب، نماینده ایران پس از شکست چهارگله مقابل لئونسا کوبه، این بار با اختلاف پنج گل مغلوب ناگوهیانگ شد؛ دو نتیجه‌ای که نشان می‌دهد خاتون در این مرحله از رقابت‌ها، هنوز نتوانسته خود را به سطحی برساند که برابر قدرت‌های اصلی فوتبال زنان آسیا رقابتی نزدیک داشته باشد.
مسئله فقط خاتون نیست؛ چرا کره‌شمالی از ما جلو افتاده است؟
شاید تلخ‌ترین بخش ماجرا، فراتر از عدد ۶ روی تابلوی نتیجه باشد. فوتبال ایران سال‌هاست از ظرفیت انسانی، سابقه و جایگاه منطقه‌ای خود صحبت می‌کند، اما وقتی نتایج در زمین مسابقه رقم می‌خورند، این پرسش جدی‌تر می‌شود که فاصله ما با برخی رقبای آسیایی چگونه شکل گرفته و چرا در برابر تیم‌هایی مانند کره‌شمالی، رسیدن به یک رقابت پایاپای تا این اندازه دشوار شده است.
وقتی نتایج فوتبال مردان و زنان ایران مقابل کره‌شمالی را کنار هم قرار می‌دهیم، دیگر نمی‌توان موضوع را فقط به کیفیت یک تیم باشگاهی یا اشتباهات یک مسابقه نسبت داد. البته شرایط، ساختار و سطح رقابت در فوتبال مردان و زنان یکسان نیست و نمی‌توان این دو را بدون توجه به تفاوت‌هایشان با هم مقایسه کرد؛ اما تکرار ناکامی مقابل یک رقیب آسیایی، دست‌کم این ضرورت را ایجاد می‌کند که درباره کیفیت آماده‌سازی، برنامه‌ریزی فنی، سرمایه‌گذاری و مسیر توسعه فوتبال در ایران پرسش‌های جدی‌تری مطرح شود. همین یک ماه پیش بود که ملی پوشان امید ایران هم با نتیجه فاجعه بار 4 بر یک از کره شمالی شکست خوردند.
کره‌شمالی در فوتبال زنان، با تکیه بر ساختار منظم، بازیکنان آماده و توانایی اجرای برنامه‌های تیمی، بار دیگر قدرت خود را نشان داد. در سوی دیگر، خاتون با وجود تجربه حضور در رقابت‌های آسیایی، در دو مسابقه ابتدایی هشت گل دریافت کرده و تنها یک بار موفق به گلزنی شده است. این آمار به‌تنهایی تمام واقعیت را توضیح نمی‌دهد، اما برای نشان‌دادن ابعاد دشواری نماینده ایران در این رقابت‌ها کافی است.
اینکه خاتون در چنین شرایطی با چه امکاناتی آماده رقابت شده، چه میزان فرصت بازی‌های تدارکاتی باکیفیت داشته و تا چه اندازه توانسته ضعف‌های فنی خود را پیش از حضور در آسیا برطرف کند، سؤال‌هایی است که پاسخ به آنها می‌تواند تصویر روشن‌تری از این شکست ارائه دهد. انتقاد از نتیجه، بدون بررسی شرایط آماده‌سازی، ممکن است ساده‌ترین واکنش باشد؛ اما نادیده‌گرفتن اختلاف سطحی که در زمین دیده شد نیز راه‌حل نیست.
صعودی که برای ناگوهیانگ قطعی شد، بحرانی که برای خاتون باقی ماند
ناگوهیانگ با پیروزی ۶ بر یک برابر خاتون و برد ۷ بر صفر مقابل آیوادی میانمار، صعود خود به مرحله حذفی را قطعی کرد. در مقابل، خاتون با دو شکست و تفاضل گل منفی هشت، در قعر جدول گروه A قرار گرفت؛ جایگاهی که وضعیت نماینده ایران را برای ادامه مسابقات دشوار کرده است.
آیوادی میانمار در ادامه برنامه این گروه به مصاف لئونسا کوبه ژاپن می‌رود و نتیجه آن مسابقه می‌تواند معادلات جدول را تغییر دهد، اما برای خاتون، مسئله فقط جایگاه نهایی در گروه نیست. این تیم باید از دو شکست ابتدایی درس بگیرد و نشان دهد که حضورش در لیگ قهرمانان زنان آسیا صرفاً به شرکت در مسابقات محدود نمی‌شود.
با این حال، پرسش بزرگ‌تر همچنان باقی است: چرا فوتبال ایران، چه در بخش مردان و چه در بخش زنان، باید مقابل رقیبی مانند کره‌شمالی چنین روزهای تلخی را تجربه کند؟ شکست بخشی از فوتبال است، اما وقتی اختلاف نتیجه و کیفیت بازی تا این اندازه آشکار می‌شود، دیگر نمی‌توان تنها به بدشانسی یا یک روز ناموفق پناه برد.
فوتبال ایران برای عبور از این وضعیت، بیش از هر چیز به ارزیابی صادقانه نیاز دارد؛ ارزیابی‌ای که به جای پنهان‌شدن پشت نتیجه‌ها، دلایل فاصله با رقبا را بررسی کند. چون آنچه امروز در زمین دیده می‌شود، فقط شکست یک تیم نیست؛ هشداری است که اگر جدی گرفته نشود، ممکن است فردا در رقابت‌های دیگری و در سطحی بزرگ‌تر تکرار شود.