امیر قلعه‌نویی در تلاش برای وارونه جلوه دادن واقعیتی آزاردهنده است.
تیم ملی فوتبال ایران راهی بصره در کشور عراق شده تا دو بازی تدارکاتی مقابل فلسطین و کشور میزبان انجام دهند. پیش از این عنوان شده بود که ایران برای فیفادی آبان قرار است در تورنمنت 4 جانبه بصره به میدان برود و عراق، به عنوان میزبانِ رسمی این تورنمنت، از تیم ملی ایران برای شرکت در این رقابت‌ها دعوت کرد. بعد از آن اما با تغییراتی که صورت گرفت، این رقابت‌ها از حالت 4 جانبه و تورنمنتی خارج و مقرر شد ایران در بازی نخست که قرار است فردا برگزار شود به مصاف فلسطین برود و سپس در دیدار دوم این فیفادی، رودرروی عراق قرار بگیرد.
بی‌احترامی عراق به تیم ملی ایران
آنچه به طور مختصر در بالا عنوان شد، شرح حالی بر آن بود که حضور ایران در بصره به دعوتِ کشور و فدراسیون فوتبال عراق انجام شده است. مشکل اما جایی است که آن‌ها در آستانه پرواز تیم ملی به بصره، اجازه نشستن هواپیمای ایرانی در این شهر را نداده و با اشاره به محدودیت‌هایی که دولت دونالد ترامپ بر پروازهای ایرانی وضع کرده، خبر دادند نمی‌توانند اجازه نشستن پرواز تیم ملی در خاک عراق را صادر کنند. در تصمیمی عجیب در ایران که هنوز هم برای بسیاری، به غیر از مسئولان ورزشی و البته فدراسیون فوتبال، قفل است، تیم ملی به آبادان پرواز کرد تا از آنجا با اتوبوس راهی بصره شود!
چنین بی‌احترامی در سطح ملی، آن‌هم از سوی کشوری که همین روزها تعدادی از مسئولانِ توییت‌دوستی که اطراف تیم ملی هستند، سعی در سفیدشویی آن دارند، هویدا است و جای هیچ شک و تردیدی باقی نمی‌گذارد. مشخص نیست بازی با تیم‌های رنکینگ پایینی که ایران قرار است به عنوان دیدارهای تدارکاتی، مقابل‌شان قرار بگیرد، چقدر اهمیت داشته که عزت و شان تیم ملی را به خاطرش زیر سوال برده‌اند.
خیلی دیر است آقای قلعه‌نویی
اقدام مسئولان فدراسیون فوتبال و عوامل تیم ملی برای اعزام زمینی این مجموعه به عراق در شرایطی صورت گرفته که مسئولان رده‌بالای ورزش، از جمله احمد دنیامالی، وزیر ورزش، روزه سکوت گرفته و واکنشی نسبت به آن نداشته. پرسش اصلی اینجاست که چرا اصلا مسئولان فدارسیون فوتبال چنین بی‌احترامی را به جان خریده و عازم این سفر شده‌اند؟ از آن بدتر اینکه مدیران همراه این تیم با چه رویی سعی در سفیدشویی عراقی‌ها کرده‌اند؟ آیا سفر به بصره و بازی با تیمی مثل فلسطین آن قدر ارزش داشته که بی‌احترامی رخ‌داده، نادیده گرفته شود؟
از همه عجیب‌تر، توجیه امیر قلعه‌نویی، سرمربی تیم ملی ایران، است. او در کنفرانس خبری در عراق، زمانی که پی برده‌اند اقدام‌شان برای رفتن زمینی به این کشور تا چه اندازه اعتبار ایران را خدشه‌دار کرده، سعی داشته چنین رفتاری را توجیه کند. قلعه‌نویی می‌گوید: «یادآوری کنم که پرواز ما قرار بود از تهران به بصره انجام شود که به ما اطلاع دادند پرواز مستقیم ممکن نیست. تصور کردیم به دلیل مسائل امنیتی این اتفاق رخ داده چون جان انسان‌ها برای‌مان مهم است ولی اگر فکر می‌کردیم مسائل سیاسی در میان بوده و هنوز هم نمی‌دانیم، هرگز به بصره نمی‌آمدیم چون برای ما عزت ایران و مردم ایران از همه‌چیز مهم‌تر است. از مردم و مسئولان خوب بصره که میزبانی و استقبال خوبی از ما انجام داده‌اند، متشکرم».
عجیب است که قلعه‌نویی همچنان در دنیایی دیگر سیر می‌کند؛ او چطور سرمربی تیم ملی است که خبر ندارد باشگاه‌های ایرانی در ماه‌های اخیر مشکلات عدیده‌ای برای سفر هوایی به کشورهای همسایه برای انجام بازی در لیگ نخبگان آسیا داشته‌اند؟ آیا اظهار بی‌اطلاعی در این زمینه عذر بدتر از گناه نیست؟ ضمن اینکه کدام عقل سلیمی می‌پذیرد پرواز به دلیل مشکل امنیتی لغو شود ولی تیم ملی به همان کشوری سفر کند که پرواز به آنجا به دلیل مشکل امنیتی مقدور نیست؟
چنین توجیهی آن‌هم با جور کردن بهانه‌های نخ‌نما و البته همراه با تقدیر و تشکر از مسئولان عراقی، نه تنها بار این بی‌احترامی را کم نمی‌کند بلکه برای چندمین بار پرده از این موضوع برمی‌دارد که نزد مسئولان ورزش و فدراسیون فوتبال ایران، چنین مواردی خرد شمرده و نیاز به حفظ شان و جایگاه تیم ملی، حس نمی‌شود.