احمد زیدآبادی با انتقاد از بیانیه جبهه پایداری درباره خروج فوری ایران از پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای، این موضع‌گیری را در شرایط کنونی زمینه‌ساز حمله مجدد آمریکا و اسرائیل دانست.
رویداد۲۴| زیدآبادی درباره بیانیه جدید جبهه پایداری نوشت: «اگر به فرض، تمامی امکانات و تمهیدات ساخت بمب اتم فراهم و موضوع فقط به خروج از ان. پی. تی موقوف بود، شاید می‌شد برای بیانیه‌ی جبهه‌ی پایداری در این شرایط توجیهی تراشید، اما در حالی که طبق برآورد عموم کارشناسان، رسیدن به نقطه‌ی آزمایش بمب هسته‌ای با فرض نبود هیچ مانعی، ماه‌ها و سال‌ها زمان می‌برد، طرح چنین درخواستی جز دعوت نتانیاهو و ترامپ برای حمله‌ی مجدد به کشور چه نتیجه‌ی دیگری دارد؟»
احمد زیدآبادی در یادداشتی در کانال تلگرامی خود نوشت: «بیانیه‌ی جبهه‌ی پایداری در مورد لزوم خروج فوری از پیمان منع گسترش تسلیحات هسته‌ای (ان. پی. تی) در این وضعیت فوق‌بحرانی، مصداق بی‌چون‌وچرای «عسس بیا مرا بگیر» است!
در حال حاضر، جناح راست وحشی حاکم بر اسرائیل، به قصد تداوم حاکمیت خود بر آنجا، در پی بهانه‌ی تازه‌ای برای تجاوز مجدد به خاک ایران است و درست در همین لحظه جبهه‌ی پایداری بهانه‌ی لازم را در اختیار آن قرار می‌دهد!
تصور تصادفی بودن این تقارن و یا ناآگاهی از وضعیت، بی‌نهایت دشوار است و احتمال نوعی از تقسیم کار از طریق نفوذ را اصلاً نباید نادیده گرفت.
اگر به فرض، تمامی امکانات و تمهیدات ساخت بمب اتم فراهم و موضوع فقط به خروج از ان. پی. تی موقوف بود، شاید می‌شد برای بیانیه‌ی جبهه‌ی پایداری در این شرایط توجیهی تراشید، اما در حالی که طبق برآورد عموم کارشناسان، رسیدن به نقطه‌ی آزمایش بمب هسته‌ای با فرض نبود هیچ مانعی، ماه‌ها و سال‌ها زمان می‌برد، طرح چنین درخواستی جز دعوت نتانیاهو و ترامپ برای حمله‌ی مجدد به کشور چه نتیجه‌ی دیگری دارد؟
بدبختانه جبهه‌ی پایداری و همراهان سیاسی و عقیدتی آنها، به طور واضح برای ازسرگیری جنگ شبانه‌روز تلاش می‌کنند!
یک بار برای همیشه باید روشن شود که چه هدف یا اهدافی در پشتِ این جنگ‌خواهی نهفته است و قرار است با شروع دوباره‌ی جنگ منافع چه کسانی در کجای دنیا تأمین شود.
متأسفانه این عده مصالح و منافع و موجودیت کشوری باستانی با ۹۰ میلیون جمعیت را بازیچه‌ی بازی‌های سیاسی و دیدگاه‌های خرافی خود قرار داده‌اند و با ایجاد فضای روانی خفقان‌آور علیه ارائه‌ی هر نوع ابتکار عملی و معقول برای پایان دادن به جنگ، کشور را به سمت نیستی و مردم را به سمت فاجعه سوق می‌دهند!
کار را به جایی کشانده‌اند که حتی صحبت از تدبیر و تعقل هم گویی جرم و «علامت تسلیم و وادادگی در مقابل دشمن» است!
تمام ادعا‌ها و پیش‌بینی‌ها و تحلیل‌ها و برآورد‌های آنان در مورد پیامد‌های عملیات ۷ اکتبر در آرشیو رسانه‌ها موجود است. اگر حتی یکی از آن پیش‌بینی‌ها به هزار کیلومتری واقعیت هم اصابت کرده بود، جایی برای احتمال تماس این افراد با عینیت امور باقی می‌گذاشت، اما آنچه در این سه سال بر منطقه‌ی ما گذشت، به وسعت کهکشان از برآورد‌های آنان فاصله دارد.
با چنین کارنامه‌ای، این عده روی چه حسابی با این میزان از قاطعیت و سماجت تجاوز دوباره‌ی آمریکا و اسرائیل به خاک کشور را به سود ایران می‌دانند و برای آن نسخه می‌پیچند؟
اگر اینان محور تصمیم‌های سیاسی و نظامی برای ایران قرار گیرند «علی‌الایرانِ‌سلام» باید گفت.
خدایا چنین مباد.»