خشونت پلیس فرانسه علیه اعتراض‌های سراسری اخیر در این کشور، واقعیت ادعاهای حقوق بشری پاریس را بیش از پیش آشکار کرد.
شمار بالای بازداشت‌شدگان و مجروحان ناشی از خشونت پلیس فرانسه درپی اعتراض‌های دانش‌آموزی سراسری در این کشور، نگاه جهان را به آنچه در خیابان‌های مملو از معترض فرانسه که در مغایرت با ادعاهای حقوق بشری پاریس قرار دارد، جلب کرده است.
تحلیلگران با اشاره به اینکه در عرض ۱۲ روز اعتراض سراسری دست‌کم ۴ مورد آسیب‌دیدگی جبران‌ناپذیر برای قربانیان زیر سن قانونی رخ داد، تاکید دارند که فرانسه از نظر استفاده از سلاح و شمار قربانیان وضعیتی استثنایی و غیرعادی دارد؛ در عین حال، کارشناسان حقوق بشر، ازجمله سازمان عفو بین‌الملل و سازمان ملل با انتقاد از خشونت مرگ‌بار پلیس فرانسه علیه معترضان، خواستار توقف این روند شدند.
در مقابل اتحادیه‌های پلیس فرانسه مدعی هستند که پلیس برای برقراری نظم در موقعیت‌های خشونت‌آمیز و تامین امنیت خود، به سلاح‌های به‌اصطلاح کمتر کُشنده خود نیاز دارند.
بشیر بی‌آزار، فعال رسانه‌ای حامی فلسطین که پیشتر به دلیل اعتراض به نسل‌کشی رژیم صهیونیستی در غزه با برخورد خشونت‌بار پلیس فرانسه مواجه شد، در گفت‌وگو با میزان، تصریح کرد که چهره واقعی فرانسه مدعی حقوق بشر را می‌توان این روزها در خیابان‌های شهرهای سراسر این کشور دید.
بی‌آزار با اشاره به اعتراض‌های دانش‌آموزی اخیر در فرانسه که با خشونت گسترده پلیس این کشور مواجه و به شمار قابل توجهی از جراحات منجر شد، گفت که ابعاد و آمار واقعی این روند هنوز مشخص و آشکار نشده است.
وی اظهار کرد: تاکنون خبر‌هایی درباره نابینا شدن، قطع عضو و جراحت شدید چندین دانش‌آموز معترض به دلیل خشونت پلیس فرانسه منتشر شده است؛ در صحبتی که با دوستان رسانه‌ای و خبرنگاران در فرانسه داشتم، متوجه شدم که شدت و شمار جراحت‌های ناشی از خشونت پلیس علیه معترضان بیشتر از آماری است که تاکنون ارائه شده است و باید منتظر آمار واقعی در روز‌های آینده باشیم.
این فعال رسانه‌ای در ادامه با اشاره به شکاف میان ادعاهای حقوق بشری فرانسه با واقعیت تعهد و پایبندی پاریس به اصول و تعهدات حقوق بشری گفت: واقعیت فرانسه مدعی حقوق بشر، این روزها در خیابان‌های سراسر این کشور قابل مشاهده است؛ جایی که پلیس فرانسه از ابزار خشونت علیه دانش‌آموزان معترض با گستردگی و به‌شدت استفاده می‌کند؛ این همان چهره واقعی فرانسه در زمینه حقوق بشر است.
بی‌آزار در بخشی دیگر به سابقه خشونت پلیس فرانسه علیه اعتراض‌ها به‌ویژه در سال‌های اخیر پرداخت و گفت که پلیس فرانسه همواره از ابزار خشونت برای به سکوت کشاندن معترضان از جلیقه زرد‌ها گرفته تا حامیان فلسطین و معترضان به نسل‌کشی رژیم صهیونیستی استفاده کرد.
به گفته این فعال رسانه‌ای، آنچه در رویکرد پلیس فرانسه در سال‌های اخیر در برخورد با معترضان و مخالفان تغییر کرده است، حرکت از سوی ابزار نرم به سمت ابزار سخت بوده است؛ به این معنا که در سال‌های اخیر رویکرد پلیس فرانسه از سرکوب نرم به سرکوب سخت یعنی استفاده گسترده از گاز اشک‌آور، گلوله‌های پلاستیکی، ... تغییر کرده است.
بی‌آزار درباره اعتراف یکی از مقام‌های فرانسوی به اعمال خشونت شدید علیه معترضان دانش‌آموز و تاکید بر تداوم این روند به‌عنوان راهی برای مقابله و سرکوب اعتراض‌ها، گفت: فرانسه دیگر حتی دلیلی برای پنهان‌کاری و مخفی کردن خشونت علیه معترضان نمی‌بیند و به وضوح از اعمال خشونت علیه معترضان سخن می‌گوید؛ مقام‌های فرانسوی با طرح ادعاهای مختلف در حال توجیه خشونت‌های اعمال‌شده علیه معترضان هستند.
وی در توضیح چرایی تشدید خشونت پلیس فرانسه در جریان اعتراض‌های دانش‌آموزی گفت: فرانسه به خوبی از انباشت نارضایتی و خشم مردم این کشور در سال‌های اخیر آگاه بود و از گستردگی این اعتراض‌ها غافلگیر نشد، زیرا انتظار این امر را با توجه به مسیری که طی کرده بود، داشت؛ این اعتراض‌ها ادامه خواهند داشت، کما اینکه ما شاهد هستیم که جلیقه زرد‌ها اعلام کردند که در روز ۱۷ اکتبر (۲۵ مهر) تظاهرات اعتراضی گسترده‌ای را برگزار خواهند کرد.
بی‌آزار در بخشی از صحبت‌های خود به این موضوع اشاره کرد که پلیس فرانسه به‌شدت مسلح است و در قیاس با پلیس دیگر کشورهای اروپایی از سلاح‌هایی که خود مقام‌های فرانسه آن‌ها را کمتر کُشنده می‌نامند، علیه معترضان استفاده می‌کند.
وی همچنین به استانداردهای دوگانه فرانسه در موضوع برخورد پلیس با معترضان در این کشور و در دیگر کشورها پرداخت و گفت: اگر فقط یک ویدیو مانند برخورد خشونت‌بار پلیس فرانسه با معترضان از کشور دیگری منتشر می‌شد، پاریس به‌عنوان مدعی حقوق بشر وارد عمل می‌شد و بازیگران و اینفلوئنسر‌های خود را وارد کارزار اتهام‌زنی می‌کرد؛ با وجود این، در جریان اعتراض‌های اخیر دانش‌آموزی در فرانسه که با خشونت شدید پلیس مواجه شد، سکوت محض این کشور را فرا گرفته است.
موضوع بی‌عملی و سکوت نهاد‌های به‌اصطلاح حقوق بشری در قبال خشونت پلیس فرانسه علیه معترضان در این کشور، موضوع دیگری بود که این فعال رسانه‌ای به آن پرداخت؛ وی با اشاره به استانداردهای دوگانه فراگیر در این نهادها و سازمان‌ها، گفت: این نهادها و سازمان‌ها به‌عنوان ابزار ساخته‌وپرداخته کشورهای غربی مانند فرانسه نهایتا به ابراز نگرانی و صدور بیانیه درپی حادثه‌های این‌چنین در کشورهای یادشده بسنده می‌کنند و ما شاهد اقدام موثری از سوی آن‌ها برای متوقف ساختن این روند خشونت‌بار نخواهیم بود؛ چراکه این نهادها و سازمان‌های بین‌المللی در نهایت برای اعمال فشار بر کشورهای مستقل تاسیس و ایجاد شدند.
وی گفت: این نهادها و سازمان‌ها نتوانستند کاری برای توقف نسل‌کشی در غزه انجام دهند که وقوع آن در گزارش‌های معتبر ازجمله در گزارش سازمان ملل تایید شد؛ از این رو انتظار نمی‌رود که بتوانند برای توقف خشونت پلیس فرانسه علیه معترضان کاری انجام دهند؛ ضمن اینکه چنین اراده‌ای در آن‌ها وجود ندارد.
این فعال رسانه‌ای در پایان به برخورد خشونت‌بار پلیس فرانسه با خبرنگاران پوشش‌دهنده اعتراض‌های سراسری در این کشور هم اشاره کرد و گفت: این رویه‌ای معمول در فرانسه است و نمونه پیشین آن در موضوع اعتراض‌های به نسل‌کشی رژیم صهیونیستی در غزه رخ داد؛ به‌عنوان نمونه، پلیس فرانسه شاهین حزمی، خبرنگار حامی فلسطین را با یورش به خانه‌ای که دو فرزند خردسالش هم در آن بودند، به بدترین و خشن‌ترین برخورد‌ها دستگیر کرد.
- بیشتر بخوانید:
- فرانسه در آستانه دور جدید اعتراض‌ها؛ ثبت شمار بی‌سابقه جراحت بر اثر خشونت پلیس
- پشت‌پرده سکوت نهاد‌های بین‌المللی درباره سرکوب اعتراضات در فرانسه