سمنان - ایرنا - استاد رشته زبان و ادبیات فارسی و از پژوهشگران سمنان با اشاره به پیشینه تاریخی و فرهنگی این شهر، گفت: سمنان در طول تاریخ خاستگاه دیوان‌سالاران بوده است و توجه بیشتر مسوولان به ظرفیت‌های فرهنگ غنی این دیار در مسیر توسعه و پیشرفت ضروری است.
به گزارش خبرنگار ایرنا، منصور فرزامی‌راد عصر یکشنبه در آیین گرامیداشت «روز سمنان» در تالار هلال‌احمر با بیان اینکه سمنان شهری چند هزارساله و برخوردار از ظرفیت‌های ارزشمند تاریخی و فرهنگی است، افزود: سمنان شهر دیوان‌سالاران و وزیرانی است که در یکی از تاریک‌ترین دوره‌های تاریخ ایران، یعنی دوران پس از حمله مغول، توانستند کشور را به‌خوبی اداره کنند و از شدت خشونت‌های آن دوران بکاهند.
نظام سنتی تقسیم آب؛ نمونه‌ای از عدالت و خرد جمعی
وی با اشاره به شیوه سنتی تقسیم آب در سمنان گفت: تقسیم آب در بسیاری از نقاط ایران همواره با اختلاف و حتی خونریزی همراه بوده است، اما در سمنان این موضوع بر اساس محاسبات دقیق انجام می‌شد و سهم آب هر باغ، از باغچه‌های مجاور استخر تا باغ‌هایی که در فاصله چهار کیلومتری شهر قرار داشتند، به‌صورت عادلانه تعیین می‌شد.
استاد ادبیات و تاریخ‌پژوه، چنین نظامی را برخاسته از فرهنگ و خرد جمعی مردم سمنان دانست و افزود: در این شیوه، حقی از کسی ضایع نمی‌شد و این موضوع نشان‌دهنده غنای فرهنگی و ظرفیت بالای اجتماعی مردم این شهر است.
سمنان نیازمند مطالبه‌گری و توجه مسوولان
وی با تاکید بر ضرورت توجه مدیران به ظرفیت‌های فرهنگی و اجتماعی سمنان تصریح کرد: امید می‌رود مسوولان قدر این فرهنگ ارزشمند را بدانند و مردم نیز باید برای حقوق و مطالبات خود مطالبه‌گر باشند؛ چراکه اگر مطالبه‌گری وجود نداشته باشد، سمنان همچنان در جایگاه یک شهر فراموش‌شده باقی خواهد ماند.
وی با اشاره به ظرفیت علمی و دانشگاهی شهر سمنان خاطرنشان کرد: سمنان از نظر نیروی انسانی متخصص و فرهنگی چنان توانمندی‌هایی دارد که اگر دانشکده‌ای در آن تاسیس شود، امکان تکمیل هیات علمی آن در مدت کوتاهی و با استفاده از نیروهای بومی فراهم است.
روایت دلبستگی یک ادیب به سمنان در قالب شعر
فرزامی‌راد، برای بیان جایگاه فرهنگی و عاطفی سمنان، به سروده‌ای از مجدالعلی بوستان، روزنامه‌نگار، حقوقدان، محقق، شاعر و ادیب اشاره کرد.
به گفته وی، مَجدالعُلی بوستان (۱۲۷۸-۱۳۶۳)، که نزدیک به ۲ سال ریاست دادگستری سمنان را بر عهده داشت، پس از انتقال از این شهر و در مسیر سفر با قطار، شعری در وصف دلبستگی خود به سمنان سرود. او پس از انتقال، به مقام مستشاری دیوان عالی کشور رسید.
وی اضافه کرد: شاعر با یادآوری روزهای حضور خود در سمنان، دوری از این شهر را به دوری جان از کالبد تشبیه می‌کند و با تکرار عبارت «دور شدم تا ز شهر دلکش سمنان/ کالبدی بی‌روان شدم، تن بی‌جان»، عمق علاقه خود به این دیار را به تصویر می‌کشد.
از جاذبه‌های طبیعی تا مفاخر و میراث عرفانی سمنان
در بخش‌هایی از این سروده، جلوه‌های طبیعی، روستاها، آبادی‌ها و مناطق مختلف سمنان از جمله درجزین، دربند، چشمه‌سر، محلات و دیگر نقاط این خطه یاد شده است. شاعر همچنین با اشاره به هوای پاک، آسمان صاف، باغ‌های سرسبز، آبشارها و زیبایی‌های طبیعی منطقه، تصویری از سمنان به‌عنوان سرزمینی برخوردار از طبیعت دلنشین و مردمانی خونگرم ارائه می‌دهد.
وی در ادامه به جایگاه عرفانی و تاریخی سمنان نیز اشاره کرد و از این شهر با عنوان خانقاه و محفل آزادگان و یادگار مفاخر و بزرگان یاد می‌کند.
سمنان؛ سرزمین مهر، خرد و آشنایی
این استاد ادبیات با خواندن بخش‌های پایانی شعر، بر پیوند عمیق عاطفی میان انسان و زادگاه و سرزمین خاطراتش تاکید کرد؛ پیوندی که حتی با گذشت زمان و دوری جغرافیایی نیز از میان نمی‌رود.
وی گفت: پاسداشت میراث تاریخی، فرهنگی و اجتماعی سمنان و بهره‌گیری از ظرفیت‌های انسانی و علمی این شهر گامی هوشمندانه در مسیر توسعه و پیشرفت است.
به گزارش ایرنا، در این آیین، با حضور حجت‌الاسلام والمسلمین مرتضی مطیعی نماینده ولی فقیه در استان، محمدجواد کولیوند استاندار و جمعی از مسوولان و مردم شهر، از تعدادی از نام‌آوران،چهره‌های برجسته علمی،فرهنگی و ورزشی این دیار تجلیل شد.
«سمنان» مرکز استان با سابقه تاریخی دیرینه( تپه میرک با سابقه بیش از ۶۰ هزارساله در جنوب این شهر) به «دارالمرحمه» شهرت دارد.
سمنان شهری با پیشینه‌ای تاریخی و فرهنگی است که بخشی مهم از هویت آن در نام و آثار چهره‌هایی چون ملاعلی حکیم الهی سمنانی، مفاخر علمی و فرهنگی، نام‌آوران و شهدای شاخص این دیار بازتاب یافته است.
سرمایه‌هایی که معرفی و پاسداشت آنها می‌تواند بخشی از روایت هویتی شهر را برای نسل امروز و آینده زنده نگه دارد.