بازیکنی که قرار بود عصای دست خیبر در تبریز باشد، بلای جان این تیم شد.
اصولاً فوتبال ما چندان خاطره خوشی از دادن لقب ندارد. لقب منفی که هیچ، لقب مثبت هم چنان طرف را باد می‌کند که به ضرر آن فرد تمام می‌شود. در بهترین حالت، طرف باورش می‌شود و از پیشرفت باز می‌ماند و با رفتارهای دافعه آمیز، جایش را در تیم از دست می دهد و در حالت‌های بد، آواری می‌شود بر سر تیم و مربی یا مجموعه‌ای که آنجاست و در نهایت، فوتبالش را خراب می کند.
وقتی به صاحبان لقب‌های مختلف -تازه لقب‌هایی که توسط مردم و کارشناسان به افراد داده می‌شد، نه القاب خریدنی این روزها یا آنچه که خود فرد خودش را خطاب می‌کند!- و سرنوشت آنها نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که چندان عاقبت خوشی در انتظار صاحب لقب نیست. از روماریو ایران بگیرید تا همین حالا که نیمار، لقب یک جوان شده است!
وقتی به یک جوان که هنوز پشت لبش سبز نشده و حتی یک نیم فصل کامل در تیمش فیکس نبوده و هیچ تجربه‌ای ندارد و زیر و بم فوتبال را ندیده، به صرف یک حرکت یا نهایتاً دو بازی درخشش و چهار گل لقب می‌دهیم، در واقع با دست خود مسیر پیشرفت آن جوان را مسدود و او را قربانی کرده‌ایم. چه توقعی دارید که چنین جوانی بتواند فشار شهرت یکباره و این چنینی را تحمل کند؟
جای جای این آب و خاک پر است از استعدادهایی که در ۱۸ سالگی چشم همه را خیره کرده و حرف از آینده درخشان آنها در بالاترین سطح اروپا بود اما به ۲۵ سالگی نرسیده، دیگر فوتبالشان تمام و متاسفانه گاه حتی زندگی شخصی فرد نیز تباه شده است و عجبا که باز هم از این همه مثال، درس عبرت نمی‌گیریم. توجهات زودهنگام را جلب کردن، فشاری روی فرد می آورد که تحملش کار هرکس نیست.
چندی پیش فراز کمالوند در آستانه بازی با پرسپولیس، برای روحیه دادن به بازیکن جوانش امیرحسین فارسی، او را نیمار ایرانی خواند. البته نه اینکه خودش روی او اسم بگذارد، بلکه گفت او را این چنین صدا می‌زنند. خود نیمار واقعی، در فرهنگ باز کشور برزیل، نمونه‌ای از استعدادهای تباه شده است، وای به حال نیمار وطنی در فرهنگ ما!
باید به کمالوند حق داد که بخواهد بازیکنانش را برای بازی با تیم بزرگی چون پرسپولیس، به لحاظ روحی روانی باد کند اما ادامه دادن این مسیر، به نفع خیبر نبود و دیدیم در تبریز که تراکتور در همان ۱۵ دقیقه اول ۱۰ نفره شد و بهترین فرصت برای خیبر بود تا با پیروزی در این دیدار مهم، سر و سامانی به شرایط خود بدهد، بازیکنی که انتظار می‌رفت گل بزند مفت و مسلم اخراج شد و زمینه شکست تیم را فراهم آورد.
امیدواریم اتفاقات تبریز درس عبرتی باشد تا این جوان به جای توجه به فضای مجازی، تعریف‌هایی که خیلی از آنها واقعی نیست و دلخوشی های الکی مثل لقب، دل به تمرین داده و تمرکزش را روی بازی بگذارد. او استعداد و لیاقت پیشرفت را دارد اما خودش باید حواسش به خودش باشد.
شاید ندیده باشید: ویدیو| خلاصه بازی تراکتور ۲ - خیبر ۰/ بریس حسین‌زاده، دو اخراجی، یک گل مردود!