به گزارش مشرق، مهدی محمدی، مشاور رئیس مجلس در امور راهبردی با انتشار گزارشی در کانال تلگرامی‌اش نوشت:



آمادگی نظامی و احتمال درگیری
آرایش نظامی دشمن در منطقه به روزهای منتهی به جنگ ۴۰ روزه شباهت پیدا کرده. تجمع ناوهای آمریکایی در منطقه عملیاتی سنتکام ادامه دارد و با ورود ناو روزولت، تعداد ناوهای هواپیمابر حاضر در منطقه به سه فروند می‌رسد.

مانورهای گسترده هوایی در آسمان عراق و تحرکات جنگنده‌های رژیم در مسیر سوریه، اردن و عراق نیز بخشی از تحرکات نظامی فعلی است. این پروازها، با وجود آنکه وارد حریم ایران نشده‌اند، از منظر عملیاتی شبیه‌سازی یورش و آمادگی برای حمله ارزیابی می‌شوند.

گسترش دامنه پاسخ؛ از رادار تا دارایی‌های نظامی آمریکا
مهم‌ترین تحول نظامی فعلی، حمله‌ی صبح امروز سپاه به رادار هشدار اولیه در پایگاه رفاع بحرین با استفاده از شش پهپاد است.
اهمیت این اقدام در هدف قرار دادن زیرساختی است که نقش چشم و سامانه هشدار دشمن را ایفا می‌کند. حمله به رادار صرفاً انهدام یک تجهیز نیست؛ بلکه اقدامی برای تضعیف توان کشف، هشدار و دفاع مؤثر طرف مقابل تلقی می‌شود.
این اقدام همچنین در پاسخ به تلاش قبلی برای هدف قرار دادن یکی از زیرساخت‌های هوافضا در قشم بود.

تحول قدرت شلیک در هوا، زمین و دریا

در حوزه هوا: اصابت موفق و شلیک‌های موثر به جنگنده‌های دشمن با استفاده از سامانه‌های پدافندی بومیِ متکی بر سامانه‌های اپتیکی و حرارتی را به‌طور روزانه شاهد هستیم؛ توان اصلی نیز برای مرحله آغاز درگیری گسترده حفظ شده است.

در حوزه زمین: افتتاح شهر موشکی جدید، نشان‌دهنده یک جهش بسیار بزرگ به‌ویژه در حوزه موشک‌های کروز است که به‌عنوان نشانه‌ای از تحول فناورانه مطرح می‌شود.

در حوزه دریا: برخورد با شناورهای متخلف در تنگه هرمز و توسعه توان شلیک دریایی، بخشی از روند افزایش قابلیت‌های عملیاتی معرفی می‌شود.

محاسبات سیاسی واشینگتن؛ مانع اصلی تصمیم به جنگ
با وجود آرایش نظامی آماده، تصمیم آغاز درگیری در نهایت در سطح سیاسی اتخاذ می‌شود.
یکی از موانع اصلی پیش روی ترامپ، مخالفت‌های داخلی در دولت، حزب جمهوری‌خواه و حزب دموکرات و هزینه سیاسی عبور از این مخالفت‌هاست.

علاوه بر آن، واشینگتن باید به طرحی عملیاتی برسد که در بازه‌ای کوتاه، دستاوردهای ملموس و امکان اعلام پیروزی را فراهم کند. تا زمانی که چنین قطعیتی ایجاد نشده باشد، تصمیم برای شروع جنگ با دشواری روبه‌رو خواهد بود.

مذاکرات؛ تفاهم اسلام‌آباد و مسئله تضمین اجرای تعهدات
در حوزه مذاکرات، تحول تعیین‌کننده‌ای گزارش نمی‌شود. هیئت قطری امروز در تهران حضور داشته و اختلاف اصلی بر سر تقدم اجرای شروط یا آغاز مذاکرات مستقیم است.
چارچوب مورد بحث همان محتوای تفاهم اسلام‌آباد و شروط هفت‌گانه بسط‌یافته آن است. مسئله محوری، تضمین اجرای تعهدات و جلوگیری از نقض عهد است.

این تضمین‌ها در دو مسیر دنبال می‌شوند:
۱. ترتیب اجرای تعهدات: اجرای تعهدات طرف مقابل باید مقدم باشد و سپس درباره بازگشایی تنگه هرمز و مذاکرات بعدی تصمیم‌گیری شود.

۲. مشارکت قدرت‌های بین‌المللی: مشارکت دادن قدرت‌هایی مانند روسیه و چین در روند تضمین‌ها، مسیر دوم برای اطمینان از اجرای تعهدات است.




*بازنشر مطالب شبکه‌های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه‌ها منتشر می‌شود.