اوانجلیست‌ها به‌دنبال «محقق‌کردنِ آخرالزمان» هستند و معتقدند بازگشت مسیح مستلزم تغییراتی در خاورمیانه است.
باشگاه خبرنگاران جوان - در حالی که جهان سیاست را عرصهٔ بازیِ منافع ملی و موازنهٔ قدرت می‌داند، در ایالات متحده با پدیده‌ای مواجه هستیم که مرز‌های میان «سیاست» و «توهمات مذهبی» را از بین برده است. دونالد ترامپ، نه به‌عنوان یک سیاستمدارِ صرف، بلکه به‌عنوان مهره‌ای در یک بازیِ بزرگ‌تر، در بند جریان‌های پرقدرت «اوانجلیستی» قرار گرفته است.
این جریان که با تکیه بر لابی‌های قدرتمند اقتصادی و شبکه‌های رسانه‌ای گسترده، از ستون‌های اصلی قدرت در آمریکا به‌شمار می‌روند، هدفی فراتر از سیاست‌های سنتی دارد: آنها به‌دنبال «محقق کردنِ آخرالزمان» هستند. از دیدگاه این گروه‌ها، بازگشت مسیح مستلزم تغییرات ژئوپولیتیک در خاورمیانه، از جمله تقویت بی‌چون‌وچرای اسرائیل و تغییر نقش‌های استراتژیک در منطقه است.
ترامپ با درک دقیق از این وابستگی، به‌جای حفظ تعادل‌های دیپلماتیک، نقش «مأمورِ آخرالزمان» را ایفا کرد، تصمیمات بحث‌برانگیزی نظیر انتقال سفارت آمریکا به قدس، نه بر اساس محاسبات منافع ملی ایالات متحده، بلکه برای جلب رضایت مذهبی و تأمین رأی این جریان افراطی اتخاذ شد.
این بازی خطرناک نشان می‌دهد که وقتی توهمات الهیاتی با قدرت پول و رسانه در هم می‌آمیزند، سیاست خارجی یک کشور از مسیر «عقلانیت» خارج و به ابزاری برای تحقق پیش‌گویی‌های مذهبی تبدیل می‌شود؛ بازی‌ای که در آن، منافع ملت‌ها قربانی پروژهٔ «صهیونیسم مسیحی» می‌گردد.
مسیحیان دو هزار سال است بر سر ترتیب بازگشت مسیح و هزاره سلطنت او بحث می‌کنند. غیرهزاره‌گرایان هزارهٔ مطرح‌شده در منابع دینی را استعاری می‌دانند. پیشاهزاره‌گرایان باور دارند جهان بدتر می‌شود تا مسیح بیاید و سپس آرمان‌شهر به‌پا شود و مسیح هزار سال حکومت کند.
پساهزاره‌گرایان معتقدند مسیح در پایان هزار سال حکومت مسیحی بازمی‌گردد و بسیاری می‌خواهند با انجیل‌گرایی سنتی آن را محقق کنند. جنبش اوانجلیستی «اصلاحات رسولی نوین» (New Apostolic Reformation)، اما موضع چهارمی ساخته که بنیان‌گذارش، سی. پیتر واگنر، آن را شوخی‌کنان «همه‌ـ‌هزاره‌گرا» (پن میلنیال) نامید: همه‌چیز در نهایت «رو‌به‌راه» می‌شود.
اما در رابطه با متغیر لابی‌ها، لابی اوانجلیستی با اندیشه‌ها و اعتقادات آخرالزمانی مختص خود و با داشتن بازوی قدرتمند اقتصادی و رسانه‌ای، همواره یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین اهرم‌های قدرت بر سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا به‌شمار می‌روند. اوانجلیست‌ها یا مسیحیان صهیونیست بخشی از شاخهٔ مسیحیت پروتستان‌اند که معتقدند بازگشت هرچه بیشتر یهودیان جهان به سرزمین مقدس و شکل‌گیری اسرائیل در سرزمین‌های اشغالی و نهایتاً به‌پاکردن هیکل سلیمان بر جای مسجد الاقصی موجب ظهور هرچه سریعتر مسیح خواهد شد.
به‌باور جنبش اوانجلیستی، مسیحیان باید با مسیحی‌ترکردن جهان بازگشت دوم مسیح را محقق کنند. واگنر نوشت: «وظیفه ما این است که فعالان روحانی و اجتماعی شویم تا سلطه شیطان پایان یابد.»، تیلور می‌گوید آنها بدترین عناصر پیشاهزاره‌گرایی و پساهزاره‌گرایی را ترکیب کرده‌اند: عقده آزار و توطئه «جاماندگان» همراه با چشم‌انداز فتح مسیحی.
اوانجلیست‌ها در ایالات متحده با جمعیت حدوداً ۷۰ میلیونی خود، جریانی ذی‌نفوذ و قدرتمند هستند که عمدتاً شرکت‌های تسلیحاتی و کنسرسیوم‌های نفتی را تحت مالکیت خود دارند، همچنین با داشتن چند صد شبکه تلویزیونی و رسانه‌ای قدرتمند و جمعیت قابل‌توجه، نقش بسزایی در انتخابات دارند و قدرتی تعیین‌کننده و بسیار اثرگذار در ایالات متحده محسوب می‌شوند.
ازاینرو سیاستمداران به‌راحتی نمی‌توانند از آنان چشم‌پوشی کنند و معمولاً در صددند رأی و نظر آنها را به‌روش‌های گوناگون به‌سمت خود جلب کنند، در حقیقت یک رابطه و یک وابستگی دوطرفه بین سیاستمداران ایالات متحده و اوانجلیست‌ها وجود داشته و دارد که امروزه نیز شاهدیم دونالد ترامپ از این قاعده مستثنا نبوده و همواره سعی نموده است هرچه می‌تواند نظر این جریان را به خود جلب نماید.
بر اساس نظرسنجی‌ها ۸۱ درصد رأی اوانجلیست‌ها در انتخابات ۲۰۱۶ به سبد ترامپ سرازیر شد و نیز یکی از دلایل پیروزی او در برابر تد کروز، آوردن رأی اوانجلیست‌ها به سبد آرا خود از طریق مطرح کردن انتقال سفارت آمریکا از تل‌آویو به قدس بود.
از این منظر روابط اوانجلیست‌ها با دولت به‌گونه‌ای است که مایک پنس معاون ترامپ یا برخی از قضات دادگاه عالی فدرال که نزدیک به جریان اوانجلیستی هستند، در دولت دونالد ترامپ جزو مقامات ارشدند و حضور و نفوذ بسیار مؤثری دارند. نگاه اوانجلیست‌ها به ترامپ به‌گونه‌ای است که در نگاه برخی از آنان ترامپ را فرستاده‌ای از جانب خداوند می‌دانند که آمده است تا طرح‌های اوانجلیست‌ها را تکمیل کند، ازاینرو پائولو وایت مشاور مذهبی ترامپ که یک اوانجلیست متعصب است، بیان می‌کند: «نه گفتن به ترامپ نه گفتن به خداست و هرکه با ترامپ مخالفت کند در جنگ با خداست».
جنبش اوانجلیستی مدعی است «رسولان» نوین این جنبش، مستقیماً با خدا ارتباط می‌گیرند و نقشه الهی را اجرا می‌کنند. هالی پیوک، متخصص جنبش اوانجلیستی، می‌گوید: «قدرت آنها را نمی‌توان به چالش کشید، آنها فقط به خدا پاسخ می‌دهند، واقعاً راهی برای پاسخگوکردنشان وجود ندارد.»، این جنبش از «فرمان هفت‌کوه» استفاده می‌کند؛ تسخیر آموزش، خانواده، دین، دولت، کسب‌وکار، رسانه و سرگرمی. متیو بودی، استاد الهیات، می‌گوید هدف نهایی، «آوردن پادشاهی خدا به آمریکا» ست.
همچنین در رابطه با نقش ترامپ برای اسرائیل، مایک پمپئو وزیر خارجه پیشین آمریکا در گفت‌و‌گو با شبکه «سی‌بی‌اس» بیان می‌کند: «به‌عنوان یک مسیحی به‌یقین بر این باورم، این احتمال وجود دارد که ترامپ در این برهه از سوی خداوند همچون ملکه استر برای کمک به نجات یهودیان از تهدید ایران به زمین فرستاده شده باشد».
با توجه به نفوذ و قدرت اوانجلیست‌ها در سیاست خارجی ایالات متحده برخی از کارشناسان ردپای این جریان را حتی در بحث ترور سردار قاسم سلیمانی در فرودگاه بین‌المللی بغداد یا اعمال سیاست فشار حداکثری علیه ایران و افزایش تحریم‌ها به‌ویژه در چند وقت اخیر مبیّن و قابل مشاهده می‌دانند.
بنابراین می‌توان گفت اندیشه‌های آخرالزمانی این جریان و داشتن قدرت، ثروت و نفوذ بالا در ایالات متحده، این جریان «مذهبی ـ سیاسی» را به عاملی مهم در جهت نیل رژیم صهیونیستی به اهداف راهبردی خود در منطقه خاورمیانه مبدل کرده است، یعنی این جریان یکی از اهرم‌های مهم قدرت رژیم صهیونیستی در ایالات متحده محسوب می‌شود که سعی می‌کند سیاست خارجی آمریکا را در راستای اهداف رژیم صهیونیستی مدیریت کند.
به‌گزارش نیوریپابلیک، چهارم ژوئیه ۲۰۲۶، موزه کتاب مقدس. سیندی جیکوبز، زنی هفتادوچندساله با موی آراسته و رژ قرمز، روی صحنه قدم می‌زد و با لهجه غلیظ تگزاسی فریاد برمی آورد: «خدایا، برای تغییر رژیم در ایران از تو سپاسگزارم...، به نام عیسی، که آن رژیم را کاملاً نابود خواهیم کرد!»، صد‌ها نفر ایستادند و «آمین» گفتند.
ازاینرو با وجود چنین نیرویی در ایالات متحده که می‌تواند به‌شدت علیه محور مقاومت فعالیت کند، شاید نیرویی که بتواند از درون ایالات متحده مقابل این جریان افراطی ایستادگی کند و نفوذ آن را تا حد قابل‌توجهی تعدیل کند، فعالیت هرچه بیشتر جنبش‌های ضدجنگ باشد که می‌تواند به‌میزانی علیه این جریان خطرناک که بعضاً آن را مؤثرتر از لابی‌های یهودی نیز ذکر می‌کنند مقاومت کند و بر افکار عمومی اثرگذار باشد.
در حقیقت جنبش‌های ضدجنگ به‌نوعی دنبال‌کننده دیپلماسی عمومی در تقابل با جریانات افراطی همانند اوانجلیست‌ها آن هم در غیاب نفوذ محور مقاومت در فضای داخلی ایالات متحده هستند، بنابراین حمایت محور مقاومت از جنبش‌های مدنی آمریکا یک سرمایه‌گذاری برای ادوار آینده، رویکردی منطقی، کم‌هزینه و یک ضرورت بسیار جدی به‌شمار می‌آید.
پائولا وایت‌ـ‌کین، مشاور روحانی ترامپ، مشاور ارشد دفتر ایمان کاخ سفید و عضو کمیسیون آزادی دینی وزارت دادگستری است. او در ۲۰۱۶ ترامپ را به چهره‌های جنبش اوانجلیستی معرفی کرد، ۸۱ درصد انجیلی‌های سفیدپوست به ترامپ رأی دادند. از طریق وایت‌ـ‌کین، جنبش اوانجلیستی دسترسی مستقیم تلفنی و حضوری به رئیس‌جمهور داشته است. مارک‌وین مولین، وزیر امنیت داخلی، با گردانندگان این جنبش در اوکلاهما پیوند دارد.
مایک جانسون، رئیس مجلس، روابط مستند با این جنبش دارد. جی. دی. ونس در رویدادی به‌میزبانی لنس والناو سخنرانی کرد؛ یکی از «رسولان» این جنبش که در جریان انتخابات گذشته، رقیب ترامپ، کامالا هریس را به «جادوگری» متهم کرده است.
در نهایت ۷۶ کارمند سابق مؤسسه سیاست آمریکا اول (جنبش اوانجلیستی) در دولت ترامپ حضور دارند؛ مؤسسه‌ای که از مسیحی‌سازی آمریکا حمایت می‌کند. بروک رالینز، وزیر کشاورزی، بنیان‌گذار AFPI بود، لیندا مک‌ماهون و لی زلدین نیز در رهبری آن بودند. مشاور روحانی پیت هگزت، وزیر جنگ، داگ ویلسون است که صریحاً از لغو متمم نوزدهم ـ حق رأی زنان ـ حمایت می‌کند. بنیاد‌های مسیحی بزرگ میلیون‌ها دلار به گروه‌های وابسته به جنبش اوانجلیستی داده‌اند و بیش از نیمی از پیشنهاد‌های پروژه ۲۰۲۵ اجرا شده است.
منبع: تسنیم