یک بازی امروز بوندس‌لیگا درس بزرگی برای سکوهای فوتبال ایران بود. راه اعتراض اینها است و نه فحاشی.
به گزارش ورزش سه، سکوهای ورزشگاه در تمام دنیا قلب اصلی فوتبال است و تماشاگران حق دارند صدای اعتراض، مطالبه و نارضایتی خود را به گوش مسئولان و مدیران برسانند. اما بین اعتراض مدنی و سازمان‌یافته با تبدیل استادیوم به میدان توهین و فحاشی، فرسنگ‌ها فاصله وجود دارد. امروز این تفاوت را به شکل عینی و تصویری با وضوح فول اچ‌دی در انزلی و لورکوزن آلمان دیدیم.
در ورزشگاه سن‌‌سیروس انزلی، دیدار ملوان و تراکتور پیش از آنکه داور سوت شروع را به صدا در بیاورد به بن‌بست رسید. سر داده شدن شعارهای توهین‌آمیز شدید در ورزشگاه باعث شد تراکتوری‌ها حاضر به ماندن در زمین نشوند و با بیرون کشیدن تیم، بازی اصلا شروع نشد. از این پس پرونده این بازی در کمیته‌های فدراسیون دنبال خواهد شد و نه در زمین فوتبال.
بدون تردید آنچه اتفاق افتاد، اتفاقی تلخ بود که نامش هر چه بود اعتراض هواداری نبود. کاری که سکوهای انزلی کرد باعث شد هواداران فوتبال در سراسر ایران از تماشای یک مسابقه محروم شوند. هوادار حق دارد هر خواسته یا اعتراضی دارد را به گوش تیم، بازیکن و مقام‌های مسئول برساند ولی نه با فحاشی. راهش چیست؟ راهش را همین امروز در آلمان به عینه دیدیم. دقیقا دقایقی بعد از جنجال در شهر انزلی.
در شهر لورکوزن و در سکوهای بای‌آرنا اتفاقا هواداران تیم مهمان اعتراضی شدید داشتند ولی اعتراضی درست و از مجرای مناسب. در جریان مسابقه بایر لورکوزن و فرایبورگ، نزدیک به دو هزار هوادار تیم مهمان که نسبت به محدودیت‌های اعمال‌شده علیه خودشان معترض بودند، شیوه‌ای نمادین و خاص را انتخاب کردند. موضوع چیست؟ هواداران فرایبورگ به خاطر روشن کردن مواد آتش‌زا محروم شده‌اند و می‌خواستند به فدراسیون آلمان بگویند که دوست دارند در استادیوم آتش‌زا روشن کنند و این مواد بخشی از فرهنگ هواداری فوتبال است.
هواداران فرایبورگ بدون فحاشی، با پرتاب هدفمند توپ‌های تنیس به زمین، توجه همه را به خواسته خودشان جلب کردند. وقتی توجه‌ها جلب شد آنها یک بنر خیلی بزرگ به نمایش گذاشتند: «فرهنگ هواداری ما محدود شده، بازی متوقف شده، علیه ممنوعیت استفاده از تجهیزات هواداری».
آنها حتی مقاومت مدنی هم کردند و باز در ورزشگاه مواد آتش‌زا روشن کردند. جالب اینکه میزبان در لورکوزن هم در اقدامی هماهنگ بنری با مضمون «سیاست ممنوعیت‌های بایر ۰۴ را متوقف کنید» بالا بردند و نشان دادند آنها هم همین مطالبه را دارند.
اگر فکر می‌کنید این روش اعتراض دیده نمی‌شود همین بس که اعتراض هواداران فرایبورگ نه فقط در آلمان بلکه در سراسر دنیا مورد توجه قرار گرفته و گر نه شما الان درباره‌اش به زبان فارسی نمی‌خواندید.
فوتبال ما بهتر است مفهوم و روش‌های درست اعتراض را یاد بگیرد. هوادار اگر به تصمیمات مدیریتی، فدراسیون یا وضعیت تیمش نقد دارد، ابزارش مشخص است. می‌توان پلاکارد به دست گرفت، بنر زد، سکوت هماهنگ کرد یا حتی با پرتاب نمادین توپ تنیس بازی را برای دقایقی نگه داشت تا پیام نه تنها در ایران بلکه در همه جای دنیا دیده شود. اعتراض یک حق طبیعی است، اما راه ابرازش هرگز دشنام دادن به رقیب نیست.
