کارگردان «شبی در وطن» گفت: این فیلم اقتباسی از یک رمان لبنانی نوشته غاده السمان است. هنگام خواندن رمان، در داستان ششم با تصویری مواجه شدم که توجهم را جلب کرد؛ بالا کشیدن سبد فردی که در میدان جنگ گرفتار شده بود. این تصویر برایم به موتیفی جذاب تبدیل شد و تصمیم گرفتم آن را دستمایه نگارش فیلمنامه قرار دهم.
سرویس هنر خبرگزاری کتاب ایران؛ چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران از امروز آغاز به کار می‌کند و یکی از بخش‌های جذاب آن برای علاقه‌مندان به کتاب و ادبیات بخش «سینما و کتاب» است. در این بخش فیلم‌های کوتاه با اقتباس از آثار ادبی پخش می‌شوند و فیلم «شبی در وطن» یکی از فیلم‌های حاضر در بخش «سینما و کتاب» امسال است.
فاطمه‌سادات سیدعزیزی کارگردان فیلم کوتاه «شبی در وطن» از آثار حاضر در چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران در گفت‌وگو با ایبنا گفت: حدود هفت، هشت سال است که در این جشنواره حضور دارم؛ گاهی به‌عنوان مهمان و گاهی به‌عنوان فیلمساز اما این نخستین‌بار است که فیلم خودم به جشنواره راه پیدا کرده و همین موضوع تجربه متفاوتی برایم رقم زده است. با این حال بیشتر از حضور فیلم خودم، خوشحالم که آثار دوستانم نیز در جشنواره حضور دارند و می‌توانیم کنار هم فیلم‌ها را ببینیم و روند داوری را دنبال کنیم.
وی درباره شکل‌گیری ایده «شبی در وطن» توضیح داد: این فیلم اقتباسی از یک رمان لبنانی نوشته غاده السمان است. هنگام خواندن رمان، در داستان ششم با تصویری مواجه شدم که توجهم را جلب کرد؛ بالا کشیدن سبد فردی که در میدان جنگ گرفتار شده بود. این تصویر برایم به موتیفی جذاب تبدیل شد و تصمیم گرفتم آن را دستمایه نگارش فیلمنامه قرار دهم. از طرفی با توجه به سال‌ها درگیری خاورمیانه با جنگ، این موضوع دغدغه شخصی من نیز بود و همین مسئله باعث شد بیشتر روی آن تمرکز کنم.
این کارگردان درباره مضمون فیلم بیان کرد: «شبی در وطن» درباره افرادی میان‌سال است که ناخواسته درگیر جنگی نابرابر شده‌اند و فرزندان خود را در جریان آن از دست داده‌اند؛ انسان‌هایی که حالا تنها مانده‌اند و فراموش شده‌اند. می‌خواستم یادآوری کنم که پیش از قدرت، پول و هر چیز دیگری، باید انسان‌ها را در اولویت قرار دهیم به‌ویژه انسان‌های بی‌گناهی که در جریان جنگ فارغ از سن‌وسالشان، رنج می‌کشند و به فراموشی سپرده می‌شوند.
سیدعزیزی درباره نقش اقتباس در شکل‌گیری فیلمنامه نیز گفت: اقتباس می‌تواند مانند زنجیر یک تسبیح عمل کند؛ خط داستانی و اتفاقات اصلی را در اختیار فیلمساز قرار می‌دهد و این هنر اوست که بتواند عناصر داستان را در فیلمنامه و کارگردانی به یکدیگر پیوند دهد و به تصویر بکشد. به اعتقاد من ادبیات ظرفیت زیادی برای افزایش غنا، انسجام و گیرایی فیلمنامه دارد و می‌تواند به فیلمساز کمک کند تا ایده و نگاه خود را بهتر بیان کند.