شکست کامران قاسمپور آن هم با ضربه فنی آن هم برابر یک حریف بی نام و نشان قرقیز، اتفاقی نیست که به این سادگی ها هضم شود.
خبرآنلاین: شکست او ناباورانه ترین اتفاق ممکن برای کشتی آزاد ایران در رقابتهای جهانی در قزاقستان بود. حتی غافلگیرکننده تر و ناباورانه تر از شکست حسن یزدانی برابر آرش یوشیدا و یا حتی مقهور شدن رحمان عموزاد در برابر کشتی گیر ارمنی. حتی باخت کاپیتان فرنگی کاران یعنی ساروی برابر سرگیسیان روس هم به اندازه شکست کامران دردناک و شوکه کننده نبود. شکست آن هم با ضربه فنی آن هم برابر یک حریف بی نام و نشان قرقیز، اتفاقی نیست که به این سادگی ها هضم شود.
قاسمپور در نخستین مبارزه خود نمایش امیدوارکننده‌ای داشت و موفق شد ماگومد رمضانوف، قهرمان المپیک از بلغارستان، را با نتیجه ۵ بر ۳ شکست دهد. این پیروزی می‌توانست آغاز مسیری موفق برای یکی از باتجربه‌ترین آزادکاران ایران باشد، اما او در دومین مبارزه برابر شاوایف از قرقیزستان، برخلاف انتظار، شکست تلخی و ناباورانه ای را تجربه کرد و با ضربه فنی از دور رقابتها کنار رفت.
قاسمپور هنگام اجرای زیرگیری با واکنش حریف مواجه شد و در شرایطی که نتوانست موقعیت خود را کنترل کند، روی پل قرار گرفت تا شانه‌هایش به تشک بچسبد. اشتباهی که در چنین سطحی می‌تواند سرنوشت یک کشتی را تغییر دهد. به‌ویژه برای کشتی‌گیری در اندازه‌های قاسمپور که انتظار می‌رفت پس از پیروزی برابر قهرمان المپیک، با تمرکز و آمادگی بیشتری به میدان برود.
دارنده ۲ مدال طلای جهان و نماینده وزن ۸۶ کیلوگرم کشتی آزاد ایران، با شکستی غیرمنتظره از دور مسابقات کنار رفت؛ اتفاقی که علاوه بر از دست رفتن یکی از مهم‌ترین شانس‌های مدال ایران، بار دیگر بحث درباره شرایط بدنی این کشتی‌گیر و تصمیم او برای حضور در وزن المپیکی را به میان کشیده است.
البته شکست برابر نماینده قرقیزستان را نمی‌توان صرفاً به یک اشتباه فنی محدود کرد. وضعیت بدنی قاسمپور نیز در این رقابتها پرسش‌هایی را به وجود آورد. این احتمال مطرح است که کاهش وزن برای حضور در ۸۶ کیلوگرم، بار دیگر فشار زیادی به او وارد کرده باشد. فشاری که شاید پس از کشتی سنگین برابر رمضانوف، در توان و استقامت او تأثیر گذاشت. با این حال، ارزیابی قطعی درباره نقش کاهش وزن در این شکست، به اطلاعات دقیق‌تری از شرایط جسمانی و روند آماده‌سازی او نیاز دارد.
قاسمپور در دو سال پیاپی در وزن ۹۲ کیلوگرم قهرمان جهان شد و در این وزن به جایگاه یکی از چهره‌های شاخص کشتی ایران رسید. با این وجود، تصمیم برای حضور در وزن ۸۶ کیلوگرم، که در مسیر المپیک اهمیت ویژه‌ای دارد، تاکنون نتیجه مطلوبی برای او به همراه نداشته. او سال گذشته در همین وزن برابر والنسیای آمریکایی شکست خورد و به مدال برنز رسید و حالا در دومین تجربه خود در این وزن، حتی فرصت ادامه رقابتها را نیز پیدا نکرد و با تحقیر از رقابتها حذف شد.
این روند، ضرورت بازنگری در تصمیمات مربوط به وزن قاسمپور را برجسته می‌کند. طی سال‌های اخیر، بحث درباره شرایط بدنی او در وزن ۹۲ کیلوگرم و دشواری رفت‌وبرگشت میان وزن‌ها مطرح بوده است. طبیعی است که تغییر وزن، به‌ویژه برای کشتی‌گیری که تمرینات سنگین قدرتی را پشت سر می‌گذارد، می‌تواند بر توان، استقامت و کیفیت اجرای فنون تأثیر بگذارد. از همین رو، تداوم حضور او در وزن ۸۶ کیلوگرم باید با بررسی دقیق شرایط بدنی، توانایی مدیریت وزن و برنامه آماده‌سازی‌اش همراه باشد؛ نه صرفاً با تکیه بر ضرورت المپیکی بودن این وزن.
البته قرعه قاسمپور نیز آسان نبود و شکست دادن رمضانوف، قهرمان المپیک، نشان داد که او همچنان از توانایی رقابت در بالاترین سطح برخوردار است. با این حال، پیروزی ارزشمند در دور نخست زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که کشتی‌گیر بتواند همان کیفیت را در ادامه مسابقات نیز حفظ کند. موضوعی که قاسمپور در مبارزه دوم و در برابر یک حریف گمنام از عهده آن برنیامد.
حذف زودهنگام یکی از امیدهای اصلی ایران، آن هم پس از پیروزی برابر قهرمان المپیک، نتیجه‌ای ناامیدکننده است. اکنون پرسش مهم این است که آیا باید همچنان بر حضور قاسمپور در وزن ۸۶ کیلوگرم اصرار کرد یا زمان آن رسیده که شرایط بدنی و امکان بازگشت او به وزن ۹۲ کیلوگرم، با نگاهی واقع‌بینانه‌تر بررسی شود؟ پاسخ به این پرسش می‌تواند در آینده یکی از ستاره‌های کشتی ایران و برنامه‌ریزی برای رقابتهای مهم پیش‌رو نقش تعیین‌کننده‌ای داشته باشد.