خط سلامت: شادی همیشه نتیجه اتفاق های بزرگ، پول بیشتر یا رسیدن به آرزوهای دور نیست. گاهی در دل یک روز معمولی، با یک گفتگوی صمیمانه، چند دقیقه قدم زدن، انجام کاری معنادار یا حتی تغییر زاویه نگاه به زندگی ساخته می شود. شادی فقط احساسی نیست که منتظر باشیم از راه برسد بخشی از آن به انتخاب ها، عادت ها و رفتارهای روزانه ما وابسته است.

به گزارش خط سلامت، بسیاری از افراد شادی را به آینده موکول می کنند: وقتی خانه بزرگ تری داشته باشم، وقتی مشکلات مالی تمام شود، وقتی فرزندم به موفقیت برسد یا وقتی رابطه ام بهتر شود، خوشحال خواهم شد. اما گاهی با رسیدن به همان خواسته ها، شادی مورد انتظار به اندازه ای که تصور می کردیم پایدار نمی ماند. این تجربه نشان می دهد که کیفیت زندگی فقط به شرایط بیرونی وابسته نیست نحوه مواجهه ما با اتفاق ها و توانایی تجربه لحظه های مثبت نیز اهمیت دارد.

آیا شادی مهارتی آموختنی است؟

شادی یک ویژگی ثابت شخصیتی نیست که بعضی افراد برای همیشه از آن برخوردار باشند و دیگران از آن محروم بمانند. خلق و خو، ژنتیک، سلامت جسمی، شرایط اقتصادی، روابط اجتماعی و تجربه های زندگی همگی در بهزیستی روانی نقش دارند. با این حال، پژوهش های روانشناسی مثبت گرا نشان می دهند برخی رفتارها و مهارت ها می توانند به افزایش احساس رضایت از زندگی کمک کنند.

این به معنای آن نیست که انسان باید همیشه شاد باشد. غم، خشم، ترس و ناامیدی نیز بخش طبیعی تجربه انسانی هستند. تلاش برای شاد بودن دائمی ممکن است به انکار هیجان های واقعی و احساس گناه از ناراحتی منجر شود. هدف، ساختن زندگی ای است که در آن شادی امکان حضور داشته باشد، نه حذف تمام احساسات ناخوشایند.

هفت راه برای ساختن شادی در زندگی روزمره

۱. منتظر اتفاق بزرگ نمانید

ذهن انسان گاهی به خواسته های بزرگ و آینده دور وابسته می شود و لذت های کوچک امروز را نادیده می گیرد. نوشیدن چای در آرامش، شنیدن موسیقی مورد علاقه، تماشای آسمان یا چند دقیقه صحبت با یک دوست می تواند تجربه های مثبت کوچکی ایجاد کند. ارزش این لحظه ها در کوچک بودن آنها نیست در تکرار و حضور آگاهانه در آنهاست.

۲. رابطه های انسانی را جدی بگیرید

ارتباط با دیگران یکی از عوامل مهم بهزیستی روانی است. گفتگوی صمیمانه، احساس شنیده شدن، حمایت عاطفی و تجربه تعلق می توانند در برابر فشارهای زندگی نقش محافظتی داشته باشند. برای تقویت این ارتباط ها لازم نیست همیشه برنامه های بزرگ ترتیب دهید یک تماس کوتاه، احوالپرسی واقعی یا اختصاص زمانی بدون تلفن همراه به اعضای خانواده هم می تواند ارزشمند باشد.

۳. هر روز یک فعالیت لذت بخش داشته باشید

در روانشناسی، یکی از روش های شناخته شده برای کمک به بهبود خلق، فعال سازی رفتاری است. در این روش فرد به جای انتظار برای بازگشت انگیزه، فعالیت های کوچک و متناسب با توان خود را برنامه ریزی می کند. فعالیت لذت بخش می تواند باغبانی، آشپزی، مطالعه، ورزش سبک، نقاشی یا گوش دادن به موسیقی باشد. نکته مهم، تداوم و انتخاب فعالیت متناسب با شرایط فرد است.

۴. قدردانی را تمرین کنید، نه اینکه مشکلات را انکار کنید

نوشتن سه اتفاق مثبت یا ارزشمند روز، حتی اگر بسیار ساده باشند، می تواند توجه فرد را از تمرکز انحصاری بر مشکلات خارج کند. قدردانی به معنای نادیده گرفتن رنج، فقر، بیماری یا بی عدالتی نیست. می توان هم از یک اتفاق خوب قدردان بود و هم برای تغییر شرایط دشوار تلاش کرد.

۵. حرکت کنید و با بدن خود ارتباط بگیرید

فعالیت بدنی متناسب با توان جسمی می تواند به بهبود خلق، خواب و سلامت عمومی کمک کند. پیاده روی، حرکات کششی یا تمرین های سبک در خانه، بسته به وضعیت جسمانی فرد، می توانند نقطه شروع باشند. قرار نیست همه افراد ورزش سنگین انجام دهند استمرار فعالیت متناسب با توان مهم تر از شدت آن است.

۶. به زندگی خود معنا بدهید

شادی فقط لذت بردن نیست. گاهی انجام کاری که با ارزش های شخصی ما هماهنگ است، احساس رضایت عمیق تری ایجاد می کند کمک به دیگری، یادگیری، مراقبت از خانواده، فعالیت داوطلبانه یا دنبال کردن یک هدف شخصی. احساس معنادار بودن زندگی می تواند حتی در روزهای دشوار به فرد جهت و انگیزه بدهد.

۷. مقایسه دائمی را متوقف کنید

مقایسه زندگی واقعی خود با تصاویر انتخاب شده دیگران در شبکه های اجتماعی می تواند احساس ناکافی بودن را تقویت کند. ما معمولا پشت صحنه زندگی دیگران را نمی بینیم و فقط بخش هایی را مشاهده می کنیم که برای نمایش انتخاب شده اند. بهتر است به جای سنجیدن زندگی خود با دستاوردهای دیگران، پیشرفت امروزمان را با نقطه شروع خودمان مقایسه کنیم.

علم درباره ساختن شادی چه می گوید؟

در پژوهش های حوزه روانشناسی مثبت گرا، تمرین هایی مانند نوشتن قدردانی، ثبت اتفاق های مثبت، انجام اعمال مهربانانه و شناسایی نقاط قوت شخصی بررسی شده اند. فراتحلیل پژوهش های مداخلات روانشناسی مثبت گرا نشان داده است این روش ها می توانند به طور متوسط به بهبود بهزیستی و کاهش نشانه های افسردگی کمک کنند البته میزان اثر به نوع مداخله، شرایط فرد و کیفیت اجرای آن بستگی دارد.

یکی از نکات مهم در این پژوهش ها آن است که یک تمرین واحد برای همه افراد به یک اندازه مؤثر نیست. فردی ممکن است از ارتباط اجتماعی انرژی بگیرد، در حالی که فرد دیگری با مطالعه، طبیعت یا فعالیت های خلاقانه احساس بهتری پیدا کند

شادی را نباید به یک وظیفه تازه برای انسان تبدیل کرد. کسی که با سوگ، افسردگی، اضطراب، مشکلات اقتصادی یا بحران خانوادگی روبه رو است، نباید به دلیل شاد نبودن خود را سرزنش کند. شادی زمانی امکان رشد پیدا می کند که فرد احساسات واقعی خود را بپذیرد و در کنار مواجهه با مشکلات، فرصت هایی برای تجربه لذت، ارتباط و معنا ایجاد کند.

گاهی لازم نیست زندگی را زیر و رو کنیم. شاید کافی باشد هر روز یک کار کوچک انجام دهیم که به ما یادآوری کند هنوز می توانیم از چیزی لذت ببریم، با کسی ارتباط برقرار کنیم و برای خودمان آینده ای قابل تصور بسازیم.

شادی همیشه پیدا کردنی نیست گاهی باید برای آن جا باز کنیم و قدم به قدم بسازیمش.

پیشنهاد تمرین هفت روزه شادی

هر روز فقط یکی از این کارها را انجام دهید:

روز

تمرین

روز اول

ثبت سه اتفاق خوب روز

روز دوم

تماس با یک دوست قدیمی

روز سوم

۲۰ دقیقه فعالیت لذت بخش

روز چهارم

قدم زدن یا تحرک متناسب با توان

روز پنجم

انجام یک کار مهربانانه

روز ششم

یک ساعت فاصله از شبکه های اجتماعی

روز هفتم

نوشتن سه چیزی که به زندگی شما معنا می دهند

این تمرین قرار نیست در هفت روز زندگی را متحول کند هدف آن ایجاد فرصت های کوچک و تکرارپذیر برای تجربه بهزیستی است.