ماریو ژاردل فاش کرد که پس از کنار گذاشته شدن از فهرست برزیل برای جام جهانی ۲۰۰۲، به افسردگی و اعتیاد به الکل و کوکائین گرفتار شد.
ماریو ژاردل، مهاجم سابق تیم ملی برزیل و لیگ برتر انگلیس، از دوران تاریک زندگی‌اش پرده برداشت و فاش کرد که پس از ابتلا به افسردگی و روی آوردن به مصرف الکل و کوکائین، بر اثر اوردوز تا آستانه مرگ پیش رفت. ژاردل ۵۳ ساله که سابقه بازی در تیم‌های پورتو، اسپورتینگ لیسبون و بولتون واندررز را در کارنامه دارد، پیش از این اتفاقات دوران درخشانی را در فوتبال اروپا سپری کرده بود. با این حال، دعوت نشدن به تیم ملی برزیل برای جام جهانی ۲۰۰۲ ضربه بزرگی به او وارد کرد و زندگی‌اش را در مسیر متفاوتی قرار داد.
این مهاجم برزیلی که در دوران حضور سم آلاردایس در بولتون بازی می‌کرد، اعتراف کرد پس از آنکه لوئیس فلیپه اسکولاری، سرمربی وقت برزیل، نامش را در فهرست تیم ملی قرار نداد، به مصرف مواد مخدر و الکل روی آورد. ژاردل در گفت‌وگو با روزنامه ایتالیایی گاتزتا دلو اسپورت درباره آن دوران گفت: «دچار افسردگی شدم و بیش از حد مشروبات الکلی مصرف می‌کردم. بازی در جام جهانی رویای تمام زندگی‌ام بود. همسر اولم ترکم کرد و بر سر حضانت فرزندانمان نیز مشکلاتی به وجود آمد. احساس می‌کردم همه چیز را از دست می‌دهم، اما بدترین اتفاقات هنوز در راه بود.»
او درباره آغاز مصرف کوکائین نیز توضیح داد: «تابستان ۲۰۰۳ برای اولین بار کوکائین مصرف کردم. در تعطیلات بودم و می‌دانستم در آن دوره می‌توانم این کار را انجام دهم، چون آزمایش‌های ضددوپینگ انجام نمی‌شد. از مصرف آن لذت می‌بردم؛ باعث می‌شد احساس زنده بودن کنم و دیگر افسرده نباشم. یک بار یک هفته تمام نخوابیدم. اما بعد دچار اوردوز شدم و تا آستانه مرگ پیش رفتم. دوستی که همراهم بود، جانم را نجات داد. آن اتفاق نقطه سقوط من بود.»
این اتفاقات در شرایطی رخ داد که ژاردل پیش از آن یکی از گلزن‌ترین مهاجمان فوتبال اروپا محسوب می‌شد. او مدعی است در چهار سال حضورش در پورتو، طی ۱۷۵ مسابقه ۱۶۸ گل به ثمر رساند و در آخرین فصل کامل حضورش در اسپورتینگ لیسبون نیز در ۴۲ بازی، ۵۵ بار دروازه حریفان را باز کرد. ژاردل دو بار کفش طلای اروپا را به دست آورد، اما با وجود این آمار درخشان، از فهرست تیم ملی برزیل برای جام جهانی ۲۰۰۲ کنار گذاشته شد؛ تورنمنتی که با قهرمانی سلسائو به پایان رسید.
او در این باره گفت: «حتی امروز هم نمی‌توانم توضیح دهم چرا اسکولاری در سال ۲۰۰۲ مرا به تیم ملی دعوت نکرد. من یکی از پنج مهاجم نوک برتر جهان بودم.»
ژاردل در آگوست ۲۰۰۳ به بولتون پیوست، اما نتوانست درخشش گذشته‌اش را تکرار کند و در نهایت تنها هفت بار در لیگ برتر انگلیس به میدان رفت و موفق به گلزنی نشد. او پس از آن دوران ناموفقی را در تیم ایتالیایی آنکونا پشت سر گذاشت و مدعی شد که در طول شش ماه حضورش در این باشگاه هیچ حقوقی دریافت نکرد.
با این حال، مهاجم سابق برزیل سرانجام توانست با کمک متخصصان و حمایت همسر دومش، ساندرا، بر مشکلاتش غلبه کند و زندگی تازه‌ای را آغاز کند. ژاردل در این باره گفت: «ماه‌ها با روان‌پزشکان صحبت کردم. زمانی توانستم برای همیشه از آن شرایط عبور کنم که با همسر دومم، ساندرا، آشنا شدم. او به من کمک کرد معنای زندگی را درک کنم و امروز خوشحالم.»
ژاردل اکنون در شهر فورتالزا در برزیل زندگی می‌کند و به فعالیت‌های اقتصادی مشغول است. او در پایان، درباره توصیه‌ای که به نسخه جوان‌تر خودش می‌کرد، گفت: «بیشتر از عقلش استفاده کند و کمتر به غریزه‌اش تکیه کند.»
همچنین بخوانید: خشم اسطوره برزیل از آنچلوتی؛ وسایلت را جمع کن و برو!/ با برزیل این کارها را نکنید...