روزنامه اصولگرای خراسان در تحلیل وضعیت جنگ و مذاکرات ایران و آمریکا، با رد ایده واگذاری امتیازهای بزرگ برای پایان دادن به فشارها، نوشت که خواسته واشنگتن صرفاً به پرونده هستهای محدود نمیشود و به تعبیر این روزنامه، هدف نهایی «ونزوئلایی شدن» ایران است.
رویداد۲۴| روزنامه خراسان در یادداشتی درباره راهبرد ایران در مواجهه با آمریکا، به نقد دیدگاهی پرداخت که بر اساس آن، تهران برای رهایی از فشارهای خارجی و تضمین بقای کشور باید امتیازهای بزرگی به واشنگتن بدهد؛ حتی اگر این امتیازها به توافقی شبیه عهدنامه ترکمنچای منجر شود.
این روزنامه در ابتدای تحلیل خود نوشت که یکی از ایدههای مطرح درباره وضعیت جنگ و مذاکرات این است که باید امتیازی بزرگ به طرف آمریکایی داده شود تا از فشار بر ایران دست بردارد. خراسان در ادامه، این رویکرد را از چند جهت مورد انتقاد قرار داد و نوشت که هم روایت تاریخی مورد استناد طرفداران این دیدگاه دقیق نیست و هم تصویر آنها از مناسبات قدرت در جهان امروز با واقعیتهای کنونی همخوانی ندارد.
در بخشی از این یادداشت آمده است: «اولا، توضیح تاریخی از ماجرای ترکمنچای کامل و دقیق نیست و اتفاقا در این بازنمایی رهزن هم شده است. یعنی تاریخ به شکلی بازنمایی میشود که نتیجه مطلوب گوینده از آن گرفته شود و نه آن گونه که واقعا بوده است.»
خراسان در ادامه با اشاره به تغییر مناسبات قدرت در جهان، این تصور را که ایران همچنان در برابر یک ابرقدرت کاملاً دستبسته قرار دارد، نقد کرده و نوشته است: «حال این که دنیای مذکور، دنیای دهه ۱۹۹۰ است و سالهاست تغییر کرده؛ لذا هم واقعیت گذشته درست تعریف و تفسیر نمیشود و هم واقعیت امروز به درستی دیده نمیشود.»
خراسان: مسئله فقط پرونده هستهای نیست
محور اصلی تحلیل روزنامه خراسان، این پرسش است که آیا دادن امتیازهای بزرگ در پرونده هستهای میتواند به پایان فشارهای آمریکا علیه ایران منجر شود یا خواستههای واشنگتن فراتر از این موضوع است.
این روزنامه در پاسخ به این پرسش، با رد این تصور که اختلافات دو کشور صرفاً بر سر برنامه هستهای است، نوشت: «اینجاست که سطحی بودن اندیشه مذکور مشخص میشود؛ این تفکر که مسئله سر هستهای است و با دادن یک امتیاز بزرگ در این زمینه، دشمن دست از سر ایران برمیدارد و میرود. حال اینکه امتیاز بزرگ از نظر دشمن، «ونزوئلایی شدن» ایران است.»
خراسان در ادامه استدلال کرده است که به باور این روزنامه، پذیرش یک خواسته بزرگ از سوی آمریکا به معنای پایان مطالبات واشنگتن نخواهد بود و ممکن است به طرح درخواستهای بعدی منجر شود.
در بخش دیگری از این یادداشت آمده است: «آنها میخواهند یک بله چشم از ایران بشنوند تا بله چشمهای بعدی پشت سر آن بیاید؛ توقفی در خواستههای آنان وجود نخواهد داشت. مسئله، فروختن کشور است.»
این روزنامه همچنین میان رویکرد آمریکا و اسرائیل تفاوت قائل شده و معتقد است که حتی اگر اختلافات تهران و واشنگتن حلوفصل شود، تقابل ایران و اسرائیل لزوماً پایان نخواهد یافت.
خراسان در این باره نوشته است: «رژیم، ژئوپلیتیک ایران را دشمن خود میبیند و به دنبال تجزیه ایران است. حتی اگر آمریکا بگذارد و برود، داستان ما و رژیم باقی خواهد ماند.»
این موضعگیری نشان میدهد که نویسنده یادداشت، مسئله ایران و آمریکا را صرفاً اختلافی بر سر تحریمها یا پرونده هستهای نمیداند، بلکه آن را بخشی از تقابل گستردهتر بر سر جایگاه منطقهای ایران ارزیابی میکند. البته این برداشتها، تحلیل و موضع روزنامه خراسان درباره اهداف آمریکا و اسرائیل است.
نسخه خراسان برای مقابله با فشار آمریکا؛ جنگ و امتیاز سیاسی
روزنامه خراسان پس از رد ایده واگذاری امتیازهای بزرگ برای پایان دادن به فشارهای خارجی، راهبرد مورد نظر خود را بر افزایش قدرت ایران، وارد کردن ضربه به منافع اقتصادی طرف مقابل و استفاده از دستاوردهای جنگ برای گرفتن امتیاز سیاسی بنا کرده است.
این روزنامه در بخشی از یادداشت خود تأکید کرده است: «پس باید چه کرد؟ از نظر ما، نمیتوان با امتیاز بزرگ دادن به آمریکا، آنها را راضی کرد. چراکه امتیازی که دشمن میخواهد، فروختن کشور و استعمار ایران است.»
خراسان در ادامه، با اشاره به تفاهمنامه اسلامآباد، این توافق را نمونهای از تبدیل فشار و دستاوردهای میدانی به امتیاز سیاسی دانسته و نوشته است: «باید با افزایش قدرت و ضربه به منافع اقتصادی دشمن و خوب جنگیدن در زمان لازم، دشمن را عقب زد و همانند تفاهم نامه اسلام آباد او را مجبور به دادن امتیاز کرد.»
این روزنامه در عین حال، جنگ را بهتنهایی راهحل نمیداند و معتقد است که ادامه درگیری باید با هدف مشخص و چشمانداز سیاسی همراه باشد. به باور نویسنده، نتیجه نظامی زمانی میتواند به تقویت موقعیت ایران منجر شود که در مذاکرات و معادلات سیاسی نیز دستاوردی به همراه داشته باشد.
در جمعبندی این تحلیل آمده است: «درواقع هم باید جنگید و هم نتایج جنگ را به امتیاز سیاسی تبدیل کرد تا توان ادامه یابد و زمان خرید. نه امتیاز بزرگ و نه جنگ بدون چشم انداز نمیتواند ما را به نقطه بازدارندگی برساند.»
خراسان در پایان، افزایش تنش در زمان لازم و گرفتن امتیاز سیاسی در مقطعی را که طرف مقابل توان ادامه جنگ را از دست میدهد، راهی برای تقویت بازدارندگی دانسته است؛ رویکردی که در آن، فشار نظامی و اقتصادی قرار است به اهرمی برای تغییر محاسبات طرف مقابل تبدیل شود.
به این ترتیب، پیام اصلی یادداشت روزنامه خراسان مخالفت با دادن امتیازهای بزرگ به آمریکا برای پایان دادن به تقابل است. این روزنامه در مقابل، بر ترکیب قدرت نظامی، فشار اقتصادی و مذاکره برای گرفتن امتیاز تأکید میکند؛ هرچند تحقق چنین راهبردی به ارزیابی دقیق هزینههای جنگ، توان اقتصادی طرفین و امکان دستیابی به توافق سیاسی نیز وابسته است.
