حوزه/ مرحوم اقبال لاهوری در سروده‌ای ماندگار، حضرت فاطمه زهرا(س) را بانوی تاجدار «هل أتی»، اسوه کامل مادران و حاصل مزرع تسلیم معرفی می‌کند و با اشاره به فضایل اخلاقی، ایثار، صبر و بندگی، مقام والای ایشان را می‌ستاید.
به گزارش خبرگزاری حوزه، مرحوم اقبال لاهوری، شاعر و اندیشمند نامدار مسلمان، در منظومه‌ای ادبی، جایگاه والای حضرت فاطمه زهرا(س) را با زبانی سرشار از ارادت به تصویر کشیده و از فضایل اخلاقی، معنوی، ایثار، بندگی و نقش الگویی آن بانوی بزرگ در تربیت نسل‌های مؤمن سخن گفته است.
مریم از یک نسبت عیسی عزیز
از سه نسبت حضرت زهرا عزیز
نور چشم رحمةٌ للعالمین
آن امام اولین و آخرین
آن‌که جان در پیکر گیتی دمید
روزگار تازه آیین آفرید
بانوی آن تاجدار «هل أتی»
مرتضی، مشکل‌گشا، شیر خدا
پادشاه و کلبه‌ای ایوان او
یک حسام و یک زره سامان او
مادر آن مرکز پرگار عشق
مادر آن کاروان‌سالار عشق
آن یکی شمع شبستان حرم
حافظ جمعیت خیرالامم
تا نشیند آتش پیکار و کین
پشت پا زد بر سر تاج و نگین
وان دگر مولای ابرار جهان
قوت بازوی احرار جهان
در نوای زندگی سوز از حسین
اهل حق، حریت آموز از حسین
سیرت فرزندها از امهات
جوهر صدق و صفا از امهات
مزرع تسلیم را حاصل بتول
مادران را اسوه کامل، بتول
بهر محتاجی دلش آن‌گونه سوخت
با یهودی چادر خود را فروخت
نوری و هم آتشی فرمانبرش
گم رضایش در رضای شوهرش
آن ادب‌پرورده صبر و رضا
آسیاگردان و لب قرآن‌سرا
گریه‌های او ز بالین بی‌نیاز
گوهر افشاندی به دامان نماز
اشک او برچید جبرئیل از زمین
همچو شبنم ریخت بر عرش برین
رشته آیین حق زنجیر پاست
پاس فرمان جناب مصطفی است
ورنه گرد تربتش گردیدمی
سجده‌ها بر خاک او پاشیدمی