زندگی در ناپل برای خانواده ستاره بلژیکی محدودیت‌هایی داشته و انتقادهای او از فوتبال دوران کونته نیز اختلاف نگاهشان را آشکار کرده است.
طرفداری | میشل، همسر کوین دی بروین، از دشواری زندگی خانوادگی در ناپل و فکرکردن به آینده در بلژیک گفت؛ بااین‌حال، زمان بازگشت آن‌ها مشخص نیست.
دی بروین تابستان ۲۰۲۵، پس از یک دوره ۱۰ساله در منچسترسیتی، به ناپولی پیوست. او در نخستین فصلش در ایتالیا با مشکل آمادگی جسمانی روبه‌رو شد و با آنتونیو کونته، سرمربی وقت تیم، اختلاف پیدا کرد. شرایط ناپولی زیر نظر مکس آلگری هم چندان بهتر نشده و این تیم در زمان انتشار گزارش در رتبه دهم سری آ قرار داشت. پیش‌تر نیز گزارش‌هایی درباره درگیری دی‌بروینه با هم‌تیمی‌هایش در رختکن منتشر شده بود. میشل در گفت‌وگو با مجله بلژیکی نی‌نا درباره آینده خانواده صحبت کرد.
میشل در بخشی از گفت‌وگو درباره آینده خانواده گفت:
البته که با هم به آینده فکر می‌کنیم. هرچه بیشتر به هم می‌گوییم: قرار است در لیمبورگ زندگی کنیم؛ هرچه زودتر به آنجا برسیم، بهتر است.
لیمبورگ استانی در بلژیک است. میشل ناپل را شهری زیبا با آب‌وهوای خوب و غذای خوب می‌دانست، اما درباره تأثیر زندگی در ایتالیا بر همسر و سه فرزندشان، میسون، روم و سوری، هم صحبت کرد. او درباره زندگی روزمره دی بروین و خانواده در ناپل گفت:
کوین در ناپل زندگی بسیار محدودی دارد. این وضعیت برایش چندان خوشایند نیست. علاوه بر این، در شهر نمی‌توانیم هیچ کاری را به‌عنوان یک خانواده انجام دهیم. روی دیگر ماجرا همین است، نه؟
میشل سپس زندگی خانواده در منچستر را با ناپل مقایسه کرد و گفت:
در منچستر اوضاع فرق داشت. جایی که زندگی می‌کردیم، مردم آن‌قدر ما را دیده بودند که دیگر دیدنمان برایشان اتفاق خاصی نبود. می‌توانستیم از خانه بیرون برویم، بی‌آنکه کسی حتی یک عکس بگیرد. در ناپل چنین چیزی غیرممکن است.
او درباره اولویت‌های خانواده و زندگی فرزندانشان هم گفت:
یک جایی فوتبال دیگر اولویت نیست. شما به همه‌چیز رسیده‌اید و همه‌چیز را انجام داده‌اید. پس چرا باید زندگی فرزندانتان را زیرورو کنید؟
دی‌بروین هنگام پیوستن به ناپولی قراردادی دوساله امضا کرد و یکی از پردرآمدترین بازیکنان ایتالیا به شمار می‌رود. بااین‌حال، قطعی نبود که تابستان وارد بخش دوم قراردادش شود. او پیش از جام جهانی درباره رفتن کونته از ناپولی صحبت کرد. او درباره تفاوت دیدگاه فوتبالی‌اش با کونته گفت:
طبیعی است که شرایط برایم سخت بود، چون نگاه کونته به فوتبال با نگاه من خیلی فرق دارد.
او درباره پست موردعلاقه‌اش و شیوه بازی تیم توضیح داد:
واقعیت این است که هیچ‌وقت فرصت بازی در پست موردعلاقه‌ام را پیدا نکردم. بااین‌حال، همیشه سعی کردم تمام توانم را برای تیم بگذارم. خیلی دفاعی بازی می‌کردیم. اگر بخواهید با آرایش ۴-۵-۱ هر بازی را با اختلاف یک گل ببرید، نوع خاصی از فوتبال را بازی می‌کنید.
دی‌بروین درباره رویکرد تیم در آغاز فصل و آمار مهاجم نوک هم گفت:
اوایل فصل حتی عقب‌تر هم می‌نشستیم. مهاجم نوک ما فقط ۱۰ گل زد؛ پس می‌دانید آمارها قرار نیست خیلی خوب باشند…
دی‌بروین در پاسخ به این پرسش که از رفتن کونته خوشحال است یا نه، گفت:
برای من، بله. از نظر من، او مجبور نبود بماند. تابستان گذشته درباره شیوه‌ای که قرار بود بازی کنیم وعده‌هایی داده شد، اما در نهایت بخش زیادی از آن‌ها عملی نشد.
او درباره نتیجه این وضعیت گفت:
این را حیف می‌دانستم. فوتبال باید لذت‌بخش باشد و متأسفانه آن جنبه را در تیم کم‌رنگ می‌دیدم.
دی‌بروین در پایان بار دیگر به اختلاف دیدگاهش با کونته اشاره کرد:
دیگر نیازی نیست حرف را پیچیده کنیم؛ نگاه ما به فوتبال متفاوت است. زیر نظر کونته هیچ‌وقت در پست خودم بازی نکردم.