رنو با همکاری یک کمپانی دفاعی بلژیکی از خودروی آفرود بدون سرنشین برقی و بردافزا پرده برداشته که توانایی انجام مأموریت‌های نظامی و غیرنظامی را دارد.
رنو که بیشتر به‌عنوان سازنده هاچ‌بک‌ها، کراس‌اوورها و خودروهای برقی شهری شناخته می‌شود، در تصمیمی غیرمنتظره سبد محصولات خود را بسیار سرسخت‌تر کرده است. این شرکت اکنون با همکاری یک کمپانی تخصصی دفاعی بلژیکی، یک خودروی آفرود نظامی و بدون سرنشین را توسعه داده است. این کانسپت که فورفرانت نام دارد، دقیقاً به این منظور طراحی شده تا بتواند بدون نیاز به راننده و بدون به خطر انداختن جان انسان‌ها، وارد مناطق بحرانی و عملیات‌های بسیار خطرناک شود. رنو و شرکت بلژیکی جان کوکریل به‌جای توسعه یک خودروی معمولی و رایج، یک سازه هدایت‌پذیر از راه دور خلق کرده‌اند که توانایی اجرای مأموریت‌های متنوع در نقاط خطرناک یا صعب‌العبور را دارد. نیروبخش این خودرو دو موتور برقی است که سامانه چهارچرخ محرک را شکل می‌دهند؛ همچنین برای افزایش مانورپذیری و سهولت حرکت در فضاهای بسیار تنگ و محدود، سیستم فرمان‌پذیری چرخ‌های عقب نیز روی آن نصب شده است.
کانسپت فورفرانت با یک‌بار شارژ کامل توانایی پیمایش حدود ۴۰۰ کیلومتر را دارد اما مهندسان برای مطمئن شدن از عدم توقف خودرو در مأموریت‌های طولانی، آن را به یک پیشرانه درون‌سوز در نقش ژنراتور بردافزا نیز مجهز کرده‌اند تا مسافت‌های بسیار بیشتری را طی کند. طبق اعلام رنو، این خودرو توانایی حمل بار تا ۱۰۰۰ کیلوگرم را دارد. ازآنجایی‌که فورفرانت از پیشرانه برقی استفاده می‌کند، حرکت کاملاً بی‌سروصدای آن در طول عملیات‌های حساس نظامی و استتاری مزیت فوق‌العاده تعیین‌کننده‌ای خواهد بود. اگرچه کانسپت فورفرانت کاربردهای دفاعی و رزمی کاملاً واضحی دارد اما پتانسیل‌های آن به میدان نبرد محدود نمی‌شود. شرکت‌های سازنده پیش‌بینی کرده‌اند که این وسیله می‌تواند در پشتیبانی لجستیکی، مأموریت‌های اطلاعاتی، شناسایی و گشت‌زنی، عملیات ضد پهپاد، پشتیبانی آتش و حتی تخلیه نیروها و مصدومان مورداستفاده قرار گیرد. در بخش غیرنظامی نیز امکان به‌کارگیری آن در مدیریت بحران، امدادرسانی هنگام بلایای طبیعی، حفاظت مدنی، لجستیک شهری و کار در محیط‌های بسیار خطرناک وجود دارد؛ موقعیت‌هایی مانند آتش‌سوزی‌های بزرگ، سایت‌های صنعتی آلوده یا مناطقی که نیروهای امدادی به‌راحتی به آن دسترسی ندارند و ارسال نیروهای انسانی ریسک بالایی دارد.
این خودرو به‌صورت کنترل از راه دور هدایت می‌شود اما به لطف پشتیبانی از فناوری‌های رانندگی خودران، توانایی اجرای برخی وظایف را به‌صورت کاملاً مستقل نیز دارد. نیروهای مسلح فرانسه در این پروژه مشارکت داشته‌اند و فورفرانت قرار است در هفته‌های آینده در چندین رزمایش و تست میدانی واقعی شرکت کند. این آزمون‌ها به تیم توسعه اجازه می‌دهد تا بازخوردهای مستقیم را از کاربران نظامی جمع‌آوری کرده و نسخه نهایی را بر اساس نیازهای واقعی ارتش بهبود ببخشند. بااین‌حال، هیچ‌یک از دو شرکت هنوز برنامه‌ای برای زمان‌بندی تولید انبوه یا ورود رسمی آن به خدمت اعلام نکرده‌اند و این پروژه در حال حاضر یک کانسپت برای نمایش توانمندی‌های مشترک آن‌ها است. اگرچه رنو قصد ندارد یک شاسی‌بلند نظامی برقی را برای خریداران معمولی عرضه کند اما دانش فنی و ظرفیت‌های تولیدی آن می‌تواند در ساخت نسل جدید خودروهای زمینی بدون سرنشین بسیار ارزشمند باشد.
رنو تنها خودروسازی نیست که شانس خود را در حوزه دفاعی امتحان می‌کند. مرسدس بنز همچنان نسخه‌های نظامی شاسی‌بلند کلاس G را به تولید می‌رساند و بخش دایملر تراک نیز با ایجاد برند اختصاصی دایملر تراک دیفنس، هدفی یک میلیارد یورویی را تا سال ۲۰۲۸ برای فروش تجهیزات نظامی نشانه‌گیری کرده است. فولکس‌واگن نیز علاوه بر عرضه مدل‌های آماروک و کرافتر برای کاربری‌های نظامی، قصد دارد کارخانه اوسنابروک خود را به مرکز ساخت تجهیزات دفاعی و پدافند هوایی تبدیل کند. از سوی دیگر، فورد نسخه‌های نظامی پیکاپ‌های رنجر و سری F را برای ارتش بریتانیا و آمریکا عرضه کرده است؛ جگوار لندروور بخش دفاعی دیفندر را تأسیس کرده و جنرال موتورز نیز از طریق بخش GM Defense و با استفاده از پلتفرم شورلت کلرادو ZR2، خودروی پیاده‌نظام ISV را برای ارتش آمریکا ساخته است. افزایش بودجه‌های دفاعی در سراسر جهان سبب شده تا خودروسازان بزرگ تکنولوژی‌ها و پلتفرم‌های خود را علاوه بر جاده‌ها، روانه میدان‌های نبرد کنند.