بعضی شوخی‌ها تموم می‌شن، اما ترس و خجالتشون تا مدت‌ها توی دل بچه می‌مونه. هر چیزی که بزرگ‌ترها بهش می‌خندن، برای کودک خنده‌دار نیست. معیار شوخی سالم، خندیدن هر دو طرفه؛ نه خندیدن یکی به قیمت ترس و تحقیر دیگری.
ترسوندن از پشت در و زیر تخت
شوخی شما تموم می‌شه؛ اما ترس بچه ممکنه تا اتاق خوابش دنبالش بیاد.
ادامه دادن قلقلک بعد از «بسه گفتن بچه»
بهش یاد می‌دیم که حتی وقتی نه می‌گه، ممکنه کسی به خواسته‌اش اهمیت نده.
دست انداختن ظاهر و طرز حرف زدنش
خنده جمع ممکنه به صدای منتقدی تبدیل بشه که بعدها توی ذهن خودش می‌شنوه.
تقلید گریه یا تعریف کردن اشتباهاتش جلوی جمع
ممکنه یاد بگیره ناراحتی‌اش رو پنهان کنه تا سوژه خنده نشه و از جمع فراری بشه.
قایم کردن وسیله محبوبش
یک شوخی ساده می‌تونه نگرانیِ از دست دادن چیزهای دوست‌داشتنی رو به دلش بندازه.
وانمود کردن به گم شدن خودتون
برای کودک، غیبت شما همیشه بازی نیست؛ گاهی ترس از دست دادنتونه.
ساختن خبر بد برای ترسوندنش
ممکنه حتی در روزهای آرام هم منتظر اتفاق ناخوشایند بمونه.
