عصرایران- تغییر شکل ناخن ها همیشه نشانه بیماری نیست، اما گاهی می تواند با کمبودهای تغذیه ای، بیماری های پوستی یا مشکلات داخلی بدن ارتباط داشته باشد. نکته مهم این است که نوع خمیدگی و تغییرات همراه آن را بشناسیم؛ زیرا همه این تغییرات علت یکسانی ندارند.
ناخن قاشقی: در این حالت، سطح ناخن به جای آن که کمی برآمده باشد، به سمت داخل فرورفته و ظاهری شبیه قاشق پیدا می کند. این وضعیت که کویلونیشیا نام دارد، گاهی با کمبود آهن و کم خونی فقر آهن ارتباط دارد. البته عوامل ارثی، ضربه های مکرر و بعضی بیماری های دیگر نیز می توانند در بروز آن نقش داشته باشند.
چماقی شدن ناخن: در این وضعیت، نوک انگشتان بزرگ و گرد می شود و ناخن ها به سمت پایین خمیدگی پیدا می کنند. این تغییر ممکن است ارثی و بی خطر باشد، اما گاهی با بیماری های مزمن ریه، قلب، کبد یا دستگاه گوارش ارتباط دارد. ایجاد تدریجی این حالت، به ویژه در بزرگسالی، نیازمند بررسی پزشکی است.
ناخن فرورفته در گوشت: این مشکل بیشتر در ناخن شست پا دیده می شود. لبه ناخن به داخل پوست اطراف فشار می آورد و می تواند باعث درد، قرمزی و تورم شود. کفش تنگ و کوتاه کردن ناخن از گوشه ها از عوامل رایج آن هستند.
عفونت قارچی ممکن است باعث ضخیم شدن، تغییر رنگ و شکنندگی ناخن شود. پسوریازیس نیز گاهی با فرورفتگی های کوچک، جدا شدن ناخن از بستر یا تغییر شکل آن همراه است. اگزما، لیکن پلان و اختلالات تیروئید نیز از دیگر عوامل احتمالی تغییرات ناخن هستند.
کمبود آهن می تواند علاوه بر ناخن قاشقی، با خستگی، رنگ پریدگی، ضعف و سردرد همراه باشد. در صورت تایید کمبود آهن، پزشک با بررسی علت آن درباره تغذیه یا مصرف مکمل تصمیم می گیرد.
اگر شکل ناخن بدون علت مشخص تغییر کرده، این تغییر پایدار است یا با درد، تورم، تغییر رنگ و علائم عمومی همراه شده، بهتر است پزشک آن را بررسی کند. خمیدگی تازه و پیشرونده نوک ناخن ها نیز نباید نادیده گرفته شود. تشخیص علت، گاهی به معاینه و آزمایش خون یا بررسی عفونت نیاز دارد.
این مطلب به منزله تشخیص پزشکی نیست و صرفا با هدف اطلاع رسانی تهیه شده است.