دانیال سهرابی بعد از یک سال انتظار بالاخره طلای جهان را تصاحب کرد تا آن را به برادرش تقدیم کند.

به گزارش "ورزش سه"، یکی از شیرین‌ترین طلاهای کشتی فرنگی ایران در آستانه قزاقستان را دانیال سهرابی دشت کرد. او سال گذشته در همین وزن 72 کیلوگرم قبل از رسیدن به نیمه نهایی، در حالی که به نظر می رسید بتواند ابراهیم غانم، کشتی‌گیر فرانسوی را شکست دهد، به خاطر ضربه‌هایی که حریف به سر و صورتش زد و خونریزی که داشت، از سوی داوران برای ادامه مسابقه منع شد و به راحتی حضور در فینال را از دست داد؛ اگرچه روز بعد با سری تراشیده روی تشک آمد و توانست مدال برنز دنیا را بر گردن بیاویزد.

همان سال قبل وقتی دانیال سهرابی به خاطر اتفاقات کشتی با غانم اشک می ریخت، می گفت که برادر کوچکترش حسین که دارای بیماری اوتیسم است، قول داده با مدال طلا به ایران برگردد؛ قولی که بعد از یک سال توانست آن را عملی کند.

سید دانیال سهرابی که سال 1382 در شهر شوش استان خوزستان به دنیا آمده است و اصالتی بختیاری دارد، هم اکنون به همراه پدر، مادر و برادرش در اندیمشک زندگی می کند و توانست در 23 سالگی به یکی از رویاهای بزرگ خود یعنی قهرمانی در جهان برسد.

دانیال در چهار کشتی خود در وزن 72 کیلوگرم مسابقات جهانی 2026 قزاقستان یک رکورد فوق العاده ثبت کرد؛ 32 امتیاز از رقبا گرفت و حتی یک امتیاز هم به حریفان نداد تا یکی از مقتدرانه ترین طلایی های آستانه لقب بگیرد. او حالا حرف اول را در این وزن می زند؛ اگرچه باید از همین حالا برای دو سال دیگر که المپیک برگزار می شود، برنامه ریزی کند چون برای حضور در این رویداد نیاز دارد به یک وزن بالاتر یا پایین برود.

سهرابی دیروز بعد از قهرمانی در وزن 72 کیلوگرم مسابقات جهانی و شکست رقیب مجارستانی اش، با پرچم ایران دور افتخار زد و یک شادی از ته دل داشت. او اما بعد از پایین آمدن از تشک، عکس خودش را در کنار برادرش حسین روی دست گرفت و به تمام سالن و تمام دوربین های تلویزیونی نشان داد. دانیال بارها از برادرش حسین به عنوان یک انگیزه بزرگ در زندگی اش یاد کرده و به خاطر او سفیر بیماران اوتیسم شده و دیروز هم در مصاحبه هایش چند باری گفت که همیشه در کنار بیماران اوتیسم خواهد بود.

حالا دانیال سهرابی لحظه شماری می کند تا به ایران بازگردد و مدال طلای خود را که یک سال برای رسیدن به آن و جبران نتیجه سال گذشته انتظار کشید، بر گردن برادرش حسین بیاندازد. دانیال در 23 سالگی یک طلا و یک برنز جهان را در کارنامه دارد و می تواند با ادامه همین روند مدال های خیلی بیشتری را هم در کارنامه خود جای دهد.