بحران در اولدترافورد ابعاد تازه‌ای پیدا کرده و این بار اختلاف میان مالکان، آینده مدیریتی یونایتد را تحت تأثیر قرار داده است.
طرفداری | بحران در منچستریونایتد تنها به نتایج ضعیف این تیم در زمین مسابقه محدود نمی‌شود و حالا اختلافات میان مالکان باشگاه نیز به یکی از چالش‌های جدی شیاطین سرخ تبدیل شده است. گزارش‌ها حاکی از آن است که خانواده گلیزر از عملکرد سر جیم رتکلیف در مدیریت امور باشگاه رضایت ندارند.
منچستریونایتد فصل ۲۷-۲۰۲۶ لیگ برتر انگلیس را با عملکردی فاجعه‌بار آغاز کرده و همین مسئله فشارها بر مایکل کریک و مدیران باشگاه را به شکل قابل توجهی افزایش داده است. شیاطین سرخ در حال حاضر در رتبه شانزدهم جدول لیگ برتر قرار دارند؛ جایگاهی که پس از یکی از ضعیف‌ترین شروع‌های این تیم در چند دهه اخیر به دست آمده است. شاگردان کریک در ۱۱ مسابقه خود در تمامی رقابت‌ها تنها دو بار به پیروزی رسیده‌اند؛ آماری نگران‌کننده که پرسش‌های جدی درباره مسیر فعلی باشگاه مطرح کرده است. شکست‌های اخیر مقابل بورنموث، اتلتیکو مادرید و کومو نیز بیش از پیش مشکلات فنی و مدیریتی یونایتد را نمایان کرده‌اند.
با این حال، بحران شیاطین سرخ فراتر از نتایج داخل زمین است و ظاهراً اختلاف‌نظر میان صاحبان اصلی باشگاه نیز وارد مرحله جدی‌تری شده است. سر جیم رتکلیف در سال ۲۰۲۴ بخشی از سهام منچستریونایتد را خریداری کرد و مسئولیت مدیریت بخش فوتبالی باشگاه را برعهده گرفت. بر اساس توافق صورت‌گرفته، خانواده گلیزر همچنان مالکیت اکثریت سهام را حفظ کردند، اما مدیریت تصمیمات ورزشی به رتکلیف و شرکت اینئوس سپرده شد.
این ساختار مدیریتی با هدف بهبود شرایط منچستریونایتد و پایان دادن به سال‌ها ناکامی ورزشی و تصمیمات بحث‌برانگیز شکل گرفت؛ با این وجود، ادامه روند نزولی باشگاه ظاهراً اختلافات جدی درباره نحوه اداره آن را به دنبال داشته است. روزنامه دیلی میل گزارش داده که خانواده گلیزر به‌تدریج از شیوه مدیریت رتکلیف در منچستریونایتد ناراضی‌تر شده‌اند.
یونایتد پیش از این نیز فصل را با قرار گرفتن در رتبه پانزدهم لیگ برتر به پایان رسانده بود و حذف تحقیرآمیز مقابل گریمزبی تاون از رقابت‌های جام اتحادیه انگلیس، ضربه دیگری به اعتبار این باشگاه وارد کرد. علاوه بر این، انتخاب‌های بحث‌برانگیز در زمینه سرمربیگری، خریدهای ناموفق و تعدیل گسترده نیروهای انسانی نیز انتقادهای زیادی را متوجه مدیریت باشگاه کرده است.
رتکلیف برای خرید سهام اقلیت منچستریونایتد حدود یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون پوند سرمایه‌گذاری کرد؛ با این حال، اختیار کنترل هرگونه فروش احتمالی باشگاه همچنان در دست خانواده گلیزر باقی ماند. از سوی دیگر، ارزش سهام منچستریونایتد در ادامه روند نزولی خود به پایین‌تر از قیمتی رسیده که رتکلیف در زمان خرید به ازای هر سهم پرداخت کرده بود. با وجود این شرایط، اینئوس همچنان در بخش زیرساختی باشگاه سرمایه‌گذاری کرده است. نوسازی و توسعه امکانات تمرینی کمپ کارینگتون و همچنین برنامه‌ریزی برای ساخت ورزشگاهی جدید با ظرفیت ۱۰۰ هزار تماشاگر، از جمله اقدامات این مجموعه به شمار می‌روند.
با این حال، چنین سرمایه‌گذاری‌هایی نیز نتوانسته نارضایتی فزاینده هواداران از وضعیت ورزشی و مسیر مدیریتی منچستریونایتد را کاهش دهد. از نظر تئوری، خانواده گلیزر این امکان را دارند که اکثریت سهام خود را بدون حفظ سهم اینئوس به خریدار دیگری واگذار کنند؛ هرچند در شرایط فعلی، چنین سناریویی چندان محتمل به نظر نمی‌رسد. در همین حال، ساختار مدیریتی رتکلیف در سایر باشگاه‌های تحت مالکیت اینئوس نیز با تغییراتی روبه‌رو شده است؛ به‌طوری که باشگاه لوزان-اسپورت برای فروش عرضه شده و قیمت درخواستی برای فروش نیس نیز کاهش یافته است.
در مجموع، منچستریونایتد در شرایطی بحرانی قرار گرفته که فشارها از دو جبهه مختلف، یعنی نتایج ضعیف در مستطیل سبز و اختلافات در ساختار مالکیت، این باشگاه پرافتخار انگلیسی را تحت تأثیر قرار داده است. اکنون باید دید آیا رتکلیف و خانواده گلیزر می‌توانند اختلافات خود را مدیریت کنند یا بحران مدیریتی اولدترافورد وارد مرحله تازه‌ای خواهد شد.