سیده هانیه موسوی گفت: «پرستار ویژه» اقتباسی آزاد از داستان کوتاه «خدمتکار مخصوص» نوشته امیلی تیلتون است. در این اقتباس تلاش کردم هسته موقعیت دراماتیک داستان را حفظ کنم اما سازوکار روایی و پیرنگ را تغییر دادم.
سرویس هنر خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)؛ سیده هانیه موسوی کارگردان فیلم کوتاه «پرستار ویژه» که در بخش اقتباسی چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران حضور دارد، درباره تجربه کارگردانی این اثر به ایبنا گفت: «پرستار ویژه» دومین تجربه من در مقام کارگردان است. این را هم باید بگویم که من در رشته کارگردانی سینما تحصیل کرده‌ام و پیش از این نیز در پروژه‌های مختلف به‌عنوان دستیار کارگردان و مشاور فعالیت داشته‌ام. فیلم اولم بیشتر تجربه‌ای برای شناخت مسیر و پیدا کردن نگاه شخصی‌ام در فیلمسازی بود و فکر می‌کنم تجربه‌هایی که از ساخت آن به دست آوردم، در نهایت به شکل‌گیری این فیلم منجر شد.
وی افزود: با وجود اینکه «پرستار ویژه» فیلمی کوتاه و ۱۰۰ ثانیه‌ای است، معتقدم کوتاه بودن زمان به معنای محدود بودن امکان بیان نیست. یک فیلم، حتی در صد ثانیه باید بتواند آنچه را برای بیانش ساخته شده، به‌درستی و به‌اندازه به مخاطب منتقل کند.
این کارگردان درباره منبع اقتباس فیلم توضیح داد: «پرستار ویژه» اقتباسی آزاد از داستان کوتاه «خدمتکار مخصوص» نوشته امیلی تیلتون است. در این اقتباس تلاش کردم هسته موقعیت دراماتیک داستان را حفظ کنم اما سازوکار روایی و پیرنگ را تغییر دادم. شخصیت‌ها و زمان نیز تغییر کرده‌اند و مهم‌تر از همه، جایگاه اطلاعات در روایت متفاوت شده است.
وی درباره مضمون فیلم گفت: «پرستار ویژه» بیش از آنکه بخواهد پیام قطعی و مشخصی را به مخاطب تحمیل کند، یک پرسش و موقعیت را پیش روی او قرار می‌دهد؛ اینکه در یک خانواده چه اتفاقی می‌تواند بیفتد که دلبستگی و مراقبت تا این اندازه در اولویت قرار بگیرد اما برای فرد ناتوانی از همان خانواده چنین سطحی از مراقبت و توجه وجود نداشته باشد.
موسوی ادامه داد: برای من مهم بود که این موقعیت را به شکلی قضاوت‌گرانه روایت نکنم چراکه چنین تفاوتی در میزان دلبستگی و توجه، لزوماً از بی‌رحمی ناشی نمی‌شود. تلاش کردم این تناقض را در دل روایت شکل دهم و قضاوت نهایی را به مخاطب بسپارم. گرچه در پایان فیلم با طنز موقعیت مواجه می‌شویم، «پرستار ویژه» در لایه‌های زیرین خود به مسئله‌ای اجتماعی اشاره دارد که ممکن است برای برخی مخاطبان سویه‌ای تلخ نیز داشته باشد.
این کارگردان در پایان درباره حضور این فیلم در جشنواره فیلم کوتاه تهران اظهار کرد: حضور در جشنواره برایم باعث خرسندی است و خوشحالم که فیلمم در فضایی حرفه‌ای دیده می‌شود. همچنین برایم ارزشمند است که اثرم با نگاه‌های مختلف مخاطبان مواجه شود به‌خصوص اینکه ببینم دغدغه‌ای که هنگام ساخت فیلم داشتم، تا چه اندازه به مخاطب منتقل شده است. این مواجهه برای من بسیار دلنشین و مهم است.