مربی تیم ملی بوکس جوانان گفت: حفظ این نسل از واجبات است. باید آینده بوکس را بسازیم و با این بوکسور‌ها هر غیرممکنی، ممکن خواهد شد. فقط نیاز به هزینه و برنامه ریزی داریم تا بوکس روز به روز پیشرفت کند و بهتر نتیجه بگیرد.
مرتضی سپهوند، مربی تیم بوکس جوانان ایران در گفت‌و‌گو با میزان، درباره عملکرد ملی‌پوشان در رقابت‌های جهانی اظهار داشت: خوشحالم که مانند دوره قبل دست پر برگشتیم. این بار سنگین‌وزن به معنای واقعی کلمه نداشتیم و همه می‌دانند که در سنگین‌وزن گرفتن مدال راحت‌تر از سایر اوزان است.
وی با اشاره به عملکرد هیوا نادری گفت: هیوا برای کاهش وزن با مشکلات زیادی مواجه بود و بسیار سخت تمرین کرد تا خودش را به مسابقات برساند. او بازی نخست را خوب برد، اما در مبارزه دوم، حریفش عملکرد بسیار خوبی داشت. با این حال، به نظرم داوران هم کم‌لطفی کردند و مقابل حریف اسکاتلندی که در نهایت طلای این دوره را هم به دست آورد، می‌توانستند رأی را به هیوا بدهند.
داوری‌ها در این دوره واقعاً عجیب بود
وی در خصوص عملکرد علی چهره‌قانی تصریح کرد: علی در بازی نخست نتوانست کارایی واقعی خودش را به نمایش بگذارد. اگر ۱۰۰ درصد خودش بود، حتی از دارنده طلای این مسابقات هم بهتر بود. به نظرم جو جهانی روی عملکرد او تأثیر گذاشت.
مربی تیم بوکس جوانان ایران درباره اشکان هاشمی نیز گفت: اشکان دو برد به دست آورد، اما در بازی سوم مقابل نماینده ونزوئلا شکست خورد. او تمام تلاشش را کرد، ولی داوران در این دوره بسیار سخت امتیاز می‌دادند و این موضوع فقط مربوط به ایران نبود. داوری‌ها واقعا عجیب بود.
زور ما به ازبک‌ها و سایر کشور‌ها در داوری، و زدوبند نمی‌رسد
سپهوند درباره صالح مصباحی و کسب مدال نقره جهان اظهار داشت: صالح در فینال اسیر ناداوری شد. بوکسور اسلواکی که صالح در مرحله قبل با او مبارزه کرد، بسیار خوب بود. بوکسور انگلیسی نیز در وزن صالح عملکرد خوبی داشت، اما تفاوت بزرگ صالح با سایر بوکسور‌ها این است که ذهنیت یک بوکسور برنده را دارد و این قابلیت را به خوبی نشان داد.
وی افزود: فینال مقابل ازبکستان بود و خداوکیلی در این مبارزه هم ناداوری صورت گرفت. صالح نقره ارزشمند جهان را گرفت، اما حقش طلا بود. او یک نابغه است و می‌تواند کار‌های بزرگی برای بوکس ایران رقم بزند.
سپهوند با انتقاد از شرایط داوری در مسابقات جهانی عنوان کرد: زور ما به ازبک‌ها و سایر کشور‌ها در داوری و زدوبند نمی‌رسد. آنها رانت دارند و باید این موضوع را بپذیریم. سال گذشته هم همین بلا سر ملک خطابی آمد.
به قدری خوب بودیم که کشور‌های دیگر احترام زیادی برای تیم ما قائل هستند
وی در ادامه به اقدام رستم‌پور در حمایت از مردم فلسطین اشاره کرد و گفت: رستم‌پور به نماینده رژیم صهیونیستی خورد و به نشانه حمایت از مردم مظلوم فلسطین روی رینگ نرفت و باید از او بخاطر این موضوع قدردانی شود.
مربی تیم بوکس جوانان ایران با اشاره به شرایط دشوار اعزام تیم به مسابقات جهانی اظهار داشت: با توجه به شرایط سختی که وجود دارد، از جمله جنگ، تحریم‌ها، مشکلات مالی و سایر مسائل، عملکرد فنی تیم ما بسیار خوب بود. ما در تمام سال‌هایی که در مسابقات رسمی شرکت می‌کنیم، هیچ‌گاه به عنوان پیش‌مسابقه در یک تورنمنت بین‌المللی شرکت نکرده‌ایم. با این حال، به قدری خوب بودیم که کشور‌های دیگر احترام زیادی برای تیم ما قائل هستند و از کادرفنی و بچه‌ها تمجید می‌کنند. این موضوع برای ما بسیار خوشایند است.
با شرایط خاص به مسابقات رفتیم و جنگیدیم
وی با تمجید از عملکرد ملی‌پوشان جوان ادامه داد: بچه‌های ما در این سن و سال پایین کاملاً، پخته عمل می‌کنند و این موضوع نشانه تلاش کادرفنی تیم جوانان است. باید بپذیریم که عملکرد هر تیم، نشانه بارز تلاش و کار مجموعه آن تیم است.
سپهوند در خصوص اردو‌ها و تمرینات مشترک تیم جوانان نیز گفت: در اسپارینگ‌هایی که با سایر کشور‌ها داشتیم، بچه‌های ما همه را می‌زدند و حتی تیم‌های بزرگ آنها درخواست اسپارینگ می‌دادند. در کل از تیم راضی هستم، چون پنج بوکسور فوق‌العاده داشتیم که با شرایط خاص به مسابقات رفتند و جنگیدند.
مربی تیم بوکس جوانان ایران با اشاره به غیبت دو بوکسور در این رقابت‌ها اظهار داشت: متأسفانه سینا نقدی به دلیل مشکلات مالی و محدودیت‌های بودجه‌ای فدراسیون نتوانست اعزام شود و امیرعلی محرابی هم ویزایش نیامد. به نظر من محرابی قطعاً فینالیست می‌شد و حیف شد که کنار ما نبود.
با این بوکسور‌ها هر غیرممکنی، ممکن خواهد شد
وی افزود: در مجموع، من به عنوان مربی که چندین سال شاگرد رضا مهدی‌پور و هم‌تیمی ایمان طیبی بوده‌ام و الان همکار هستیم، از عملکرد تیم رضایت دارم. خدا را شکر که نتیجه گرفتیم، هرچند معتقدم می‌توانستیم نتیجه بهتری هم کسب کنیم.
سپهوند در پایان با تأکید بر ضرورت حفظ نسل فعلی بوکس ایران خاطرنشان کرد: ما باید این تیم و این نسل طلایی را حفظ کنیم و نباید بوکسور‌ها را به حال خود رها کنیم. برای مثال، تیم اسپانیا همان‌جا تمرین می‌کرد تا برای یک تورنمنت دیگر آماده شود و باید چنین اتفاقاتی برای بوکس ایران هم رخ دهد. حفظ این نسل از واجبات است. باید آینده بوکس را بسازیم و با این بوکسور‌ها هر غیرممکنی، ممکن خواهد شد. فقط نیاز به هزینه و برنامه ریزی داریم تا بوکس روز به روز پیشرفت کند و بهتر نتیجه بگیرد.