جوان آنلاین: مراسم وداع با زنده‌یاد کوروش زارعی، هنرمند فقید هنر‌های نمایشی، صبح روز گذشته با حضور جمعی از مسئولان فرهنگی و هنری، هنرمندان، دوستان و علاقه‌مندان در حوزه هنری انقلاب اسلامی برگزار شد.

به گزارش «جوان»، آیین بدرقه زنده‌یاد کوروش زارعی، بازیگر و کارگردان تئاتر و مدیر سابق مرکز هنر‌های نمایشی سوره، صبح روز سه‌شنبه ۱۹ آبان‌ماه ۱۴۰۵ با اجرای نجم‌الدین شریعتی و حضور جمعی از مسئولان فرهنگی و هنری، هنرمندان، علاقه‌مندان و خانواده این هنرمند در محوطه حوزه هنری انقلاب اسلامی برگزار شد.

این مراسم با قرائت آیاتی از قرآن کریم و پخش سرود جمهوری اسلامی ایران آغاز شد. همچنین در ادامه، ویدئویی از بخش‌هایی از بازی‌های کوروش زارعی و اظهارنظر هنرمندان درباره شخصیت و فعالیت‌های هنری او برای حاضران پخش شد.

در این مراسم حجت‌الاسلام والمسلمین محمد قمی، رئیس سازمان تبلیغات اسلامی با اشاره به شخصیت قرآنی و ویژگی‌های اخلاقی این هنرمند اظهار کرد: کوروش زارعی خادم قرآن بود؛ هنرمندی قرآنی، جهادی، انقلابی، مکتبی و متعهد. بسیاری به‌واسطه آغوش گشوده او احساس برادری با او داشتند و زارعی برای بسیاری از شما خاطراتی بی‌بدیل ساخته است.

حجت‌الاسلام قمی با یادآوری خاطرات خود از همراهی با زارعی در سفر به عراق افزود: در سفر به بصره، استقبال مردم عراق از او به‌عنوان هنرمندی بین‌المللی بسیار چشمگیر بود. همان‌جا می‌شد تواضع زنده‌یاد زارعی را دید و رفتار متواضعانه‌اش به‌روشنی نمایان بود.

او ادامه داد: زارعی اهل حرف و اندیشه بود؛ پیگیر، دلسوز و مدیری توانمند که تشریفاتی عمل نمی‌کرد. هیچ مانعی نمی‌توانست سد راهش شود و هرگاه کاری را به سرانجام می‌رساند، از انجام آن ذوق می‌کرد. او در بزنگاه‌های لازم اهل هزینه دادن بود و در کنار این ویژگی‌ها، ادب، تواضع و اخلاص را نیز در شخصیت خود جمع کرده بود.

مصداق بارز هنرمند مسئول و متعهد

پیمان جبلی، رئیس سازمان صداوسیما در آیین بدرقه زنده‌یاد کوروش زارعی، ضمن تسلیت درگذشت این هنرمند اظهار کرد: مرحوم زارعی مصداق روشن و بارز هنرمند مسئول، متعهد و وظیفه‌شناس بود. هنر قدرت است و قدرت مسئولیت می‌آورد. هنرمندی که به توانمندی خود و قدرت اثرگذاری هنر واقف باشد و این توانایی را در مسیر مسئولیت‌های اجتماعی، آرمان‌ها و باور‌های خود قرار دهد، هنرمندی مسئول است.

جبلی ادامه داد: هنرمندی که قدرت هدایت، نفوذ و تأثیرگذاری بر افکار عمومی را به رسمیت بشناسد و از این ظرفیت در مسیر ارزش‌های اعتقادی، باورها، انگیزه‌ها و آرمان‌های ملی و انقلابی استفاده کند، هنرمندی مسئول شناخته می‌شود؛ حتی اگر برای پایبندی به باور‌ها و مسئولیت اجتماعی خود، فرصت‌های مادی بسیاری را از دست بدهد و بر مواضعش مقاومت کند. هنرمندی که زمانه خود را به‌درستی بشناسد و در بزنگاه‌های تاریخی حضور فعال داشته باشد، هنرمندی مسئولیت‌شناس و متعهد است و کوروش زارعی از همین دست هنرمندان بود.

در ادامه این مراسم، حسین پارسایی، هنرمند تئاتر، با بیان اینکه خداحافظی با کوروش زارعی برایش دشوار است، گفت: برای من سخت است که با او خداحافظی کنم؛ چراکه آمدنش به حوزه هنری را با چشم خود دیده‌ام. دیدم چطور عاشقی کرد و قلبش برای نمایش‌های مذهبی و دینی می‌تپید. می‌دیدم چگونه فروتنانه، بی‌وقفه، با عشق و بی‌ریا و بدون گلایه و کنایه کار می‌کرد.

او ادامه داد: حتی در آخرین دیدار، جز شکر خدا و شکرگزاری چیزی از زبانش نشنیدم. بسیار رنج کشید، اما هرگز لب به شکایت باز نکرد؛ چراکه با خدا بود و هیچ‌گاه از کسی کینه نداشت. در بستر بیماری بود، اما تا آخرین لحظه زندگی ذکر خدا را فراموش نکرد و امیدوار به بخشش پروردگار بود.

فاضل نظری شاعر، هنرمند و از همکاران زنده‌یاد کوروش زارعی، در آیین بدرقه این هنرمند، از ویژگی‌های شخصیتی، صداقت، باورمندی و تلاش‌های حرفه‌ای او گفت و تأکید کرد که زارعی هنرمندی بی‌نظیر بود که زندگی واقعی خود را به نمایش گذاشت.

نظری در این مراسم با اشاره به دشواری سخن گفتن از زارعی اظهار کرد: برایم از کوروش زارعی گفتن سخت نیست، اما یادآوری خاطراتی که دیگر امکان تکرارشان وجود ندارد، بسیار دشوار است. کوروش زارعی آدم معمولی نبود و شبیه نداشت. این‌طور نیست که بتوان افرادی مانند او را تکثیر کرد.

او با یادآوری مراسم خداحافظی خود از مرکز هنر‌های نمایشی حوزه هنری گفت: آن زمان درباره کوروش زارعی گفتم که او بازیگر بود و بازیگر خوبی هم بود؛ کارگردان، هنرمند و مدیر اجرایی بود، اما پیش از هر چیز خودش بود. اگر به چیزی اعتقاد داشت و حرفی می‌زد، بی‌نقاب بود. اگر باوری را اعلام می‌کرد، آنچه بر زبان می‌آورد از جانش برمی‌خاست. شاید با برخی باور‌های او همراه و موافق نبودم، اما می‌دانستم آنچه می‌گوید حقیقت دارد. گواهی می‌دهم که کوروش زارعی نفاق و ریا نداشت. او زندگی واقعی‌اش را به نمایش گذاشت و این بختی است که شاید در روزگار ما نصیب بسیاری از افراد نشود.

این هنرمند با تأکید بر صداقت و باورمندی زارعی ادامه داد: کوروش زارعی واقعی بود و این بخت را پیدا کرد که در حوزه اعتقاداتش فعالیت کند؛ چه چیزی از این شیرین‌تر است؟ در مواجهه با مرگ، پذیرش از دست دادن عزیزانم همیشه برایم دشوار بوده است.

نظری با اشاره به دوری زارعی از زادگاهش و تلاش‌های حرفه‌ای او بیان کرد: زارعی در تهران و قم غریب بود. او از بندرعباس آمده بود، اما به‌قدری خونگرم بود که احساس می‌کردیم ما مهمان او هستیم. من که توفیق همکاری با او را داشتم، می‌دیدم شب‌ها در محل کارش می‌ماند و چند کار را هم‌زمان پیش می‌برد. کوروش عمر پربرکتی داشت؛ عمری که بسیار بیشتر از ۵۴ سال بود.

او در پایان سخنانش با اشاره به درس‌آموزی از مرگ گفت: مرگ برای نصیحت کردن آدم کافی است و چه نصیحت‌کننده‌ای بهتر از مرگ؟ همه ما خواهیم رفت. تصور مرگ برای خود آدم بسیار دشوار است، چون میل به جاودانگی دارد و می‌توان بر این میل گریست. ما احساس مردن خودمان را نداریم، اما کوروش زارعی تا آخرین لحظه بر اعتقادات و باورهایش ایستاد.

پدرم برای خیلی‌ها پدری کرد

امیرعلی زارعی، فرزند زنده‌یاد کوروش زارعی، در آیین بدرقه پدرش با اشاره به ویژگی‌های اخلاقی و باور‌های او گفت: کوروش زارعی فقط پدر من نبود؛ او برای خیلی از افراد پدری کرد. پدرم مثل کف دست، صاف و صادق بود. گاهی از او می‌پرسیدم چرا با همه خوب هستی؟ می‌گفت الگوی من امام حسین (ع) است و امام حسین (ع) با همه خوب بود. او تنها با یک قشر و کسانی که با ایران دشمنی داشتند، بد بود و با آنها سازش نمی‌کرد.

او در ادامه با اشاره به روز‌های پایانی زندگی پدرش اظهار کرد: پدرم یک هفته خواب نداشت، اما حالا راحت خوابیده است.

امیرعلی زارعی با یادآوری دلبستگی پدرش به حوزه هنری افزود: پدرم می‌گفت حوزه هنری خانه من است. نمازش را در نمازخانه حوزه هنری می‌خواند و در رواق شهدای این مجموعه برای شهدا گریه می‌کرد. او برای شهدا بسیار زحمت کشید و در مسیر امام حسین (ع) قدم برداشت و امروز هم با پرچم «یا حسین» بدرقه می‌شود.

می‌توان هنرمند بود و سالم زندگی کرد

در ادامه این مراسم، ایوب آقاخانی، کارگردان و نویسنده تئاتر، با اشاره به رفاقت بیش از سه دهه‌ای خود با زارعی و شناخت نزدیک از زندگی او اظهار کرد: به حکم رفاقتی سی‌وچند ساله و شناخت دقیق از زوایای زندگی کوروش زارعی، امروز اینجا هستم تا درباره او صحبت کنم. همان روزی که کوروش و امیرحسین شفیعی در مرکز هنر‌های نمایشی معرفی شدند، گفتم حرف زدن درباره کوروش، حرف زدن درباره یک پدیده است و هنوز حتی یک بند انگشت از این باور عقب ننشسته‌ام.

آقاخانی با اشاره به فعالیت‌های هنری و مدیریتی زارعی ادامه داد: کوروش کار‌های زیادی کرد، تصدی‌گری فرهنگی داشت و هنرمند بود. بسیاری از کشور‌های همسایه ما را به واسطه بازی او در مجموعه «یوسف پیامبر» می‌شناختند و هنوز هم می‌شناسند، اما برای من حتی این آثار و فعالیت‌ها، از جمله نمایش «اروند خونی» که خودم نوشته بودم و او با تلاش بسیار روی صحنه برد، به اندازه زیست ۵۴ ساله‌اش ارزشمند نیست.

این کارگردان تئاتر با تأکید بر ویژگی‌های شخصیتی زارعی گفت: کوروش زارعی برای نسل جدید این پیام را داشت که می‌توان هنرمند بود و سالم زندگی کرد، می‌توان پشت و رو نداشت، زلال و شفاف بود، مدیر فرهنگی بود و وارد سیاست‌بازی نشد و در عین حال سرافراز ماند و شکست نخورد. می‌توان سلیم‌النفس بود، امکانات زیادی داشت و حتی به اندازه یک بند انگشت از خط اخلاق خارج نشد. می‌توان خطا نکرد و همچنان انسان بود.

دبیر چهل‌وپنجمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر با اشاره به جایگاه زارعی در میان اهالی هنر بیان کرد: می‌توان کار‌های بسیاری انجام داد، نقد و ناسزا شنید، اما زمانی که سر بر زمین گذاشتیم و همین‌جا آرمیدیم، همچنان سربلند باشیم و حتی منتقدانمان در برابرمان تعظیم کنند. این حد از پیروزی برای من رشک‌برانگیز است. به کوروش زارعی گفته بودم که به او حسادت می‌کنم و اکنون هم حسودی می‌کنم؛ حتی به شیوه رفتنش نیز حسادت می‌کنم.

در پایان این آیین بدرقه حجت‌الاسلام قمی بر پیکر کوروش زارعی نماز خواند. بدرقه پیکر زنده‌یاد کوروش زارعی تا پل کالج توسط مردم و هنرمندان پایان‌بخش این مراسم بود.