ظاهرا موج تجمل‌گرایی و لاکچری‌بازی در جامعه ایران دیگر به خانه‌های چندصد میلیاردی، خودروهای لوکس، لباس‌های برند و سفرهای گران‌قیمت محدود نمی‌شود. حالا حتی آخرین ایستگاه زندگی انسان نیز به عرصه‌ای برای نمایش ثروت و تمایز طبقاتی تبدیل شده است؛ جایی که یک سنگ قبر صورتی با قیمت یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان، توجه کاربران فضای مجازی را به خود جلب کرده است.
به گزارش دیروزبان، انتشار آگهی فروش این سنگ قبر با رنگ و طراحی متفاوت و البته قیمت سرسام‌آور آن، واکنش‌های زیادی را به دنبال داشته است. محصولی که در نگاه نخست شاید تنها یک سنگ قبر با ظاهری خاص به نظر برسد، اما قیمت یک‌ونیم میلیارد تومانی آن پرسش‌های زیادی درباره گسترش بازار کالاهای لوکس و تغییر الگوهای مصرف در جامعه ایجاد می‌کند.
وقتی تجمل به مزار هم می‌رسد
تا همین چند سال پیش، صحبت از تجمل‌گرایی بیشتر ذهن‌ها را به سمت خانه‌های مجلل، خودروهای گران‌قیمت، ساعت‌های برند و مهمانی‌های پرهزینه می‌برد. رقابت برای خرید کالاهای خاص و متفاوت، به‌ویژه در میان گروه‌هایی که نمایش سبک زندگی بخش مهمی از هویت اجتماعی‌شان شده است، موضوع تازه‌ای نبود.
اما حالا به نظر می‌رسد این رقابت از مرزهای زندگی روزمره نیز عبور کرده است. سنگ قبرهایی با طراحی‌های خاص، جنس‌های متفاوت، رنگ‌های غیرمعمول و قیمت‌های چندصد میلیون تومانی، نشان می‌دهند که بازار خدمات و محصولات مرتبط با مراسم خاکسپاری نیز از این موج دور نمانده است.
در این میان، سنگ قبر صورتی یک‌ونیم میلیارد تومانی بیش از هر چیز به دلیل قیمت غیرمتعارفش خبرساز شده است. البته انتشار یک آگهی به‌تنهایی به معنای انجام معامله یا وجود تقاضای گسترده برای چنین محصولی نیست، اما همین آگهی تصویری قابل تأمل از تنوع و قیمت‌گذاری در بازار کالاهای لوکس ارائه می‌دهد.
بازاری که حتی برای مرگ هم کالاهای لوکس دارد
بازار سنگ قبر و خدمات مرتبط با آرامستان‌ها، مانند بسیاری از بازارهای دیگر، طی سال‌های اخیر با تنوع بیشتری در طراحی و مواد اولیه روبه‌رو شده است. از سنگ‌های طبیعی گران‌قیمت و وارداتی گرفته تا حکاکی‌های اختصاصی، طراحی‌های سفارشی و استفاده از تزئینات خاص، همگی می‌توانند قیمت نهایی یک سنگ قبر را تغییر دهند.
در چنین بازاری، مرز میان انتخاب شخصی، احترام به متوفی و نمایش موقعیت اقتصادی خانواده‌ها گاهی چندان روشن نیست. برای برخی خانواده‌ها، صرف هزینه بیشتر برای محل دفن عزیزانشان می‌تواند نوعی ادای احترام و نشانه علاقه باشد؛ اما در سوی دیگر، تبدیل این انتخاب به رقابتی برای ساخت مزارهای متفاوت و پرهزینه، پرسش‌هایی درباره جایگاه تجمل در مناسبات اجتماعی ایجاد می‌کند.
یک قیمت عجیب در روزگار فشار اقتصادی
ماجرای سنگ قبر یک‌ونیم میلیارد تومانی زمانی تأمل‌برانگیزتر می‌شود که آن را در کنار شرایط اقتصادی بخش بزرگی از جامعه قرار دهیم. در شرایطی که بسیاری از خانوارها برای تأمین هزینه‌های مسکن، خوراک، درمان و آموزش با دشواری مواجه‌اند، انتشار آگهی کالایی با چنین قیمتی، بار دیگر شکاف میان سطوح مختلف درآمدی را به نمایش می‌گذارد.
البته نمی‌توان صرفا از روی یک آگهی درباره وضعیت کل جامعه یا میزان استقبال از چنین محصولاتی قضاوت کرد. با این حال، این اتفاق بهانه‌ای برای طرح یک پرسش اجتماعی است: آیا تجمل‌گرایی به مرحله‌ای رسیده که حتی مرگ و مراسم خاکسپاری نیز از آن مصون نمانده است؟
شاید سنگ قبر صورتی یک‌ونیم میلیارد تومانی در نهایت فروخته نشود یا تنها یک آگهی خاص و استثنایی باشد؛ اما همین تصویر عجیب نشان می‌دهد که بازار تجمل تا کجا می‌تواند پیش برود. ظاهرا برای برخی، حتی آخرین نشانی که پس از مرگ از انسان باقی می‌ماند نیز باید متفاوت، خاص و البته گران‌قیمت باشد؛ گویی رقابت برای نمایش ثروت، حتی در آخرین ایستگاه زندگی هم به پایان نمی‌رسد.