سینماپرس: آیین افتتاحیه هفتمین دوره مسابقه عکس حوادث و سوانح با عنوان ایستادگی برای ایران ظهر امروز دوشنبه ۲۰ مهرماه در سالن همایش‌های بین‌المللی دانشگاه شهید بهشتی برگزار شد.
به گزارش سینماپرس، محمودرضا آقامیری رئیس دانشگاه شهید بهشتی در ابتدای این مراسم اظهار کرد: دانشگاه شهید بهشتی در چهارده فروردین مورد تجاوز قرار گرفت، ما زخم‌خورده‌ایم، هم زخم‌خورده انسانی هستیم و هم آسیب مالی و ساختمانی خوردیم اما ایستاده‌ایم. امروز کارمان را بهتر انجام می‌دهیم و کار را پیش می‌بریم و ساختمان‌ها را بازسازی کردیم.
وی با انتقاد از عنوان این رویداد و تأکید بر اینکه آنچه رخ داد حادثه طبیعی نبود و ما از جنگ زخم خوردیم، اظهار کرد: یکی از مشکلاتی که ما در کشورمان داریم مسئله روایتگری است. ما اسطوره‌هایمان را به جوانان نشان ندادیم، جوانان ما با اسطوره‌ها بیگانه هستند. باید برای روایتگری فکری کنیم، ما نتوانستیم روایت کنیم و باید این کار را انجام کنیم و خوشحالم که میزبان کسانی هستیم که ایستادگی را روایت کردند.
در بخش دیگر این مراسم عبدالحسین خسروپناه دبیر شورایعالی انقلاب فرهنگی روی صحنه آمد و اظهار کرد: این رویداد که با عنوان ایستادگی برای ایران شکل گرفته حاصل مقاومت و ایستادگی هنرمندان عزیز ماست. ایستادگی در حیوانات یک امر غریزی است، هر حیوانی برای ماندن تلاش می‌کند اما در انسان ایستادگی یک عقلانیت و کنش آگاهانه است. تمایز انسان نسبت به دیگر موجودات به عقل او است. خداوند در قرآن بر ایستادگی تاکید دارد، وقتی سخن از ایستادگی و مقاومت می‌شود گمان نکنیم رازش یک امر غریزی است، بلکه کنش انسان عقلانی و آگاهانه است.
خسروپناه خاطرنشان کرد: برای اینکه این ایستادگی در تاریخ بماند باید روایت شود و نقش هنرمندان در آن بی‌نظیر است. ایستادگی با روایتگری هم نهادینه می‌شود و هم سرمایه اجتماعی ایجاد می‌کند. سه راهبرد را برای ماندگاری نیاز داریم، اول اینکه در روایتگری به مظلومیت ایران بسنده نکنیم، ما دو ساحت مظلومیت و اقتدار داریم، ما در حین مظلومیت ایستادگی داریم اما یک لایه دیگر باید روایت شود که آن اقتدار است.
وی افزود: راهبرد دوم نمایش گسترده این روایتگری در جامعه است، باید کل جامعه، مردم، رسانه‌ها و... خود را مکلف بدانند که مستندات این روایتگری‌ها را نشر دهند. راهبرد سوم رفع موانعی است که پیش روی هنرمندان و عکاسان است. در میانه جنگ امدادگر می‌رود که مصدومی را نجات دهد و این تلاش توسط عکاسان باید در همان لحظه روایت شود که چون در میانه جنگ هستیم نهادهای امنیتی مختلف هم هستند و این عکاس رزمنده ما که می‌خواهد مستند درست کند با بعضی موانع مواجه می‌شود که نیروهای امنیتی هم آنجا دنبال انجام وظایف خودشان هستند. همانطور که امدادگران هلال احمر لباس مخصوص دارند، عکاسان ما هم باید لباس مخصوص داشته باشند. من به وزیر محترم ارشاد عرض کردم که این موانع قابل حل است. راهبرد رفع موانع از هنرمندان بسیار مهم است.
خسروپناه در ادامه تأکید کرد: میخواهم به عزیزان که خیلی دغدغه اسلام و مسلمین دارند، بگویم گاهی هنرمندان یک نظری می‌دهند و این عزیزان وا اسلامشان بلند می‌شود و آن را پخش می‌کنند و هزاران هنرمند که در این میادین حضور پیدا می‌کنند را آن دوستان اصلا حاضر به نشر کارشان نیستند و متاسفانه زحمات این عکاسان و هنرمندان عزیز کمتر دیده می‌شود و وظیفه همه ماست که قدر این عزیزان را بدانیم. شورایعالی انقلاب فرهنگی در خدمت همه هنرمندان عزیز ایران است.
وحید شالچی معاون فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم به عنوان دیگر سخنران این مراسم اظهار کرد: کاری که هنرمندان انجام دادند کار بسیار مهم و بزرگی در برهه‌ای مهم از تاریخ ایران بود. بسیار مهم است که در روایت‌ها ببینیم چه بر سر ما آمده است. دوران عجیبی را سپری می‌کنیم، جنگ همواره به عنوان یک امر مذموم تلقی شده ولی در دوران کنونی یکی از ویژگی‌هایش این است که با روایت‌های مختلفی روبرو می‌شویم و روایت‌هایی فارسی وجود داشت که جنگ را دوای درد می‌دانستند، چگونه می‌شود برای مردمی جنگ خواست، کجای دنیا با جنگ آزادی افزایش پیدا کرده است؟ اتفاق عجیبی بود، برخی روایت می‌کردند که جنگ می‌تواند ما را نجات دهد و عجیب‌تر این بود که عده‌ای این روایت‌ها را باور کردند. این نمایشگاهی که شکل گرفته یک حسنش این است که بخشی از باطن وحشتناک این روایت‌ها را در آن می‌توان دید. روایت‌های دروغ بسیار بودند، یک روایت این بود که این جنگ با بخشی از مردم ایران کار دارد، در این نمایشگاه آثار متعددی هست، بیمارستان‌ها و میراث فرهنگی و مدارس و دانشگاه‌هایی که آسیب دیده‌اند. این عکس‌هایی که شما ثبت کردید هم برای اکنون ما و آیندگان امکان برگشتن به واقعیت جنگ‌افروزی‌ها را فراهم می‌کند و اینکه چه مهیب بود این جنگ خواستنی که عده‌ای تحمیل می‌کردند.
وی افزود: البته اگر ملتی بایستد و تاب بیاورد، جنگ می‌تواند نقطه جهش‌های بزرگ باشد. آن چیزی که مهم است، این است که ملتی با هم بودن را حفط کند. ما قدیمی‌ترین ملت جهان هستیم که هنوز هستیم و برای حفظش بیش از هر چیز مهم این است که با هم بودن خودمان را حفظ کنیم. خاطره جمعی و ملی بسیار مهم است و می‌تواند یک ملت را حفظ کند و نگه دارد. اکنون که در میانه یک دوره سرنوشت‌ساز هستیم عکس‌هایی که ثبت شده بسیار مهم است. این نمایشگاه همزمان ثبت دردها و رنج‌هایی است که همه ما کشیدیم و هم حماسه ما را نشان می‌دهد؛ اینکه چگونه توانستیم در مقابل چنین قدرت متجاوزی بایستیم.
محمد گلزاری دبیر شورای اطلاع‌رسانی دولت نیز طی سخنانی اظهار کرد: اگر بخواهیم از آینده به امروز برگردیم و ۲۰یا۳۰ سال بعد کسی بخواهد بر این ایام کار پژوهشی کند نیازمند چه چیزی است؟ حتما خبرها، اسناد، آمار و ارقام کمک خواهد کرد اما هیچکدام حس و حال مردم را در این روزها نشان نخواهد داد. آن چیزی که روایت حال مردم ایران برای این روزها است، کاری است که با هنر و ثبت مستندات ویژه می‌تواند شکل بگیرد و این یک ضرورت است. حال مادری که فرزندش را در این جنگ از دست داد، کارکنان صنعت برق ما، وقتی که در ۲۶ اسفند ظرف سه دقیقه تاسیسات گازی ما به شدت مورد اثابت قرار گرفت، اتفاقی که در انبارهای نفت تهران رخ داد، همه و همه با خبرها، اسناد و با روایت‌های رسمی منتقل نخواهد شد و امیدوارم این اتفاق بزرگ و مبارک که توسط عکاسان ما رقم خورد شروعی باشد برای ثبت این اتفاقات. ۱۳هزار اثر عدد کمی نیست و این نشان‌دهنده غیرتی است که همه نسبت به ایران دارند.
گلزاری خاطرنشان کرد: من معتقدم که روایت‌های ما باید کمی متفاوت باشد، سالهای سال ما مسیری را به نام روایت پیشرفت داشتیم، تا پل بی‌وان موشک نخورد ما این روایت‌ها را نفهمیدیم و حتما روایتگری ما ایراداتی داشته است. نمی‌توانیم روایتی داشته باشیم که برای مردم باورپذیر نیست. رهبری در پیامشان مربوط به هفته دولت به روایت ایران هر چه قوی‌تر تأکید داشتند. واقعیت این است که سختی‌های بسیاری برای کار در این حوزه داریم، ما یک مشکل در ثبت و یک مشکل در انتشار داریم. باید با مردم صحبت کنیم و نشان دهیم که دشمن برای کشور چه خوابی دیده بود.
وی در پایان اظهار کرد: ما یک روایت دفاع داریم و یک روایت سازندگی که هر دوی اینها در کنار هم می‌تواند باورپذیری جامعه را بالا ببرد و روایت ما را معقول کند. من سالها این فرصت را داشتم که با عزیزانمان در روزشمار جنگ خدمت کردم، هر فرمانده ما یک راوی بوده و این جنگ، جنگی متفاوت است و اگر نتوانیم آن را روایت کنیم آیندگان ما را نمی‌بخشند. ما نیازمند نهضتی در مستندسازی هستیم و باید با کمک همه شما بتوانیم مسیر را برای روایتگری باز کنیم.
در ادامه این مراسم به نمایندگی از صدها نفری که در جنگ آسیب دیده‌اند از مهبد عبدالهی که از ناحیه چشم آسیب دیده است، تقدیر شد.
مهناز شفیعی دبیر این رویداد نیز متنی درباره هفتمین دوره مسابقه عکس حوادث و سوانح را خواند.
شفیعی با ارائه آماری از این این رویداد گفت: ۱۳۲۹۳ عکس به این رویداد ارسال شده و در بخش رقابتی ۲۰۱ تک عکس ۸ عکس در بخش جنبی ۳۸ اثر در بخش روابط‌عمومی و ۶۰ اثر خارج از مسابقه از عکاسان دریافت شد. ۲۸ اثر فیلم کوتاه برای نمایش انتخاب شد و در بخش هنر مفهومی هم ۱۰۰ اثر به این رویداد ارسال شد که فقط ۳اثر انتخاب شد.
در بخش دیگر این مراسم حسن علیکرمی بیانیه هیئت داوران را خواند.
در ادامه از کتاب مجموعه آثار هفتمین دوره مسابقه عکس حوادث و سوانح رونمایی شد.
اهدای جوایز:
بخش تک عکس:
نفر اول: علیرضا سالاری
نفر دوم: سیدمحمد مهدی خادمی
نفر سوم: سیدشهاب‌الدین واجدی
نفر چهارم: نادیا پرماه
نفر پنجم: حامد جعفرنژاد
بخش مجموعه عکس:
نفر اول: علی حسن‌زاده
نفر دوم: مهدی الهیاربیگی
نفر سوم: علی نجاتبخش
شایسته تقدیر: حسین اسماعیلی
شایسته تقدیر: مقداد مددی
بخش روابط‌عمومی:
نفر دوم: علی زرین‌فر
نفر سوم: محمدامین عباسی
در پایان این بخش از روابط‌عمومی بنیاد مسکن انقلاب اسلامی، روابط عمومی وزارت راه و شهرسازی، روابط‌عمومی اداره نوسازی، توسعه و تجهیز استان هرمزگان، مسئول سرویس عکس خبرگزاری ایرنا، نیکنام حسین‌پور مدیر کل روابط‌عمومی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، روابط‌عمومی فرودگاه مهرآباد تهران، روابط‌عمومی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، روابط‌عمومی دانشگاه علم و صنعت و امیرحسین جان‌بزرگ (عکاس تصویر روی جلد کتاب این رویداد) تقدیر شد.
بخش فیلم کوتاه:
نفر اول: فرزانه سلیمانیان برای فیلم میان دو نگاه
نفر دوم: محمد فرج‌صالخی برای فیلم دوآنی
نفر سوم: محمدرضا دهقان برای فیلم خط قرمز
شایسته تقدیر: فاطمه زارعی برای فیلم قول مردونه
شایسته تقدیر: امیراطهر سهیلی میناب به روایت نیکا
شایسته تقدیر: محمدرضا بابادی برای فیلم پرواز
شایسته تقدیر: حمیدرضا فرحی برای فیلم بودن