یک هکر چینی با کمک عامل‌های هوش مصنوعی بیش از ۱۲۰۰ وب‌سایت را هدف قرار داد و در کمتر از یک ماه به بیش از ۱۰۰ مورد نفوذ کرد. این عامل‌ها به‌صورت خودکار آسیب‌پذیری‌ها را شناسایی می‌کردند، روش‌های خود را تغییر می‌دادند و با حداقل دخالت انسانی، دسترسی به سامانه‌های هدف را به دست می‌آوردند.
یک هکر چینی با کمک عامل‌های هوش مصنوعی بیش از ۱۲۰۰ وب‌سایت را هدف قرار داد و در کمتر از یک ماه به بیش از ۱۰۰ مورد نفوذ کرد.
این عامل‌ها به‌صورت خودکار آسیب‌پذیری‌ها را شناسایی می‌کردند، روش‌های خود را تغییر می‌دادند و با حداقل دخالت انسانی، دسترسی به سامانه‌های هدف را به دست می‌آوردند.
این عملیات با هدف ایجاد دسترسی ماندگار به سامانه‌های شرکت‌ها انجام شد و هکر برای اجرای آن حدود ۵۰۰۰ دلار توکن هوش مصنوعی هزینه کرد. پژوهشگران هشدار می‌دهند که حملات مبتنی بر هوش مصنوعی، نفوذ گسترده به وب‌سایت‌ها را سریع‌تر و کم‌هزینه‌تر از گذشته کرده‌اند.
اسنور فاگرلند، پژوهشگر امنیت سایبری در شرکت نورفورج، هنگام بررسی نصب‌های در معرض دسترسی عمومی ابزار کِرن (Cairn) به این عملیات برخورد کرد. او در ابتدا به دنبال نمونه‌های آسیب‌پذیر این ابزار بود، اما حدود دو دوجین نصب را پیدا کرد که برای فعالیت‌های مخرب به کار می‌رفتند. این کشف به او امکان داد از نزدیک با یک عملیات فعال مجرمانه در فضای سایبری آشنا شود.
کِرن یک موتور متن‌باز و چندمنظوره برای حل مسائل با کمک هوش مصنوعی به شمار می‌رود که برای پشتیبانی از عامل‌های خودمختار طراحی شده. این ابزار به‌جای تمرکز بر یک کاربرد مشخص، چارچوبی فراهم می‌کند تا عامل‌ها اهداف خود را تعیین کنند، راهکارهای مختلف را بررسی کنند و سپس اقداماتی را برای حل مسئله به اجرا درآورند. بر اساس گزارش رسانه‌های مختلف، کِرن در میان مجرمان سایبری محبوبیت زیادی پیدا کرده؛ هرچند این ابزار ذاتاً برای فعالیت‌های مخرب طراحی نشده است.
زمانی که امنیت سایبری به مسئله‌ای برای حل کردن تبدیل می‌شود
در این عملیات، مسئله‌ای که هکر از کِرن خواسته بود حل کند، اجرای کد روی یک وب‌سایت بدون ورود به حساب کاربری بود. عامل‌های هوش مصنوعی برای رسیدن به این هدف، روش‌هایی مانند تزریق SQL بارگذاری فایل و سوءاستفاده از شیوه‌های ناامن مدیریت اشیای ذخیره‌شده را آزمایش کردند. به گفته پژوهشگر، هدف نهایی ایجاد دسترسی پایدار به سامانه‌های فروشگاهی و پرداخت بود تا مهاجم بتواند در مراحل بعدی از آن‌ها برای سرقت پول استفاده کند.
اسنور فاگرلند اعلام کرد که مهاجم احتمالاً از ترکیبی از مدل‌های هوش مصنوعی، از جمله کلود کد و مدلی از دیپ‌سیک، استفاده کرده است؛ بااین‌حال، تشخیص دقیق مدل‌های به‌کاررفته بسیار دشوار به نظر می‌رسد. دستورهایی که هکر به عامل‌ها می‌داد، بسیار کوتاه بودند و معمولاً کمتر از ۱۰۰ نویسه چینی داشتند. با وجود این ورودی محدود، عامل‌ها در کمتر از یک ماه بیش از ۱۲۰۰ وب‌سایت را برای نفوذ بررسی کردند.
به‌طور میانگین، هر عامل حدود ۲۳ ساعت یک وب‌سایت را بررسی می‌کرد و سپس یا راهی برای نفوذ پیدا می‌کرد یا به سراغ هدف دیگری می‌رفت. فاگرلند تخمین زد که هکر برای هر نفوذ موفق، به‌طور متوسط حدود ۵۰ دلار بابت توکن‌های هوش مصنوعی هزینه کرده است. البته این رقم صرفاً یک برآورد محسوب می‌شود و اطلاعاتی درباره صورت‌حساب واقعی مهاجم در دست نیست.
این پژوهشگر نام تمام قربانیان را اعلام نکرد. بااین‌حال، وب‌سایت سایبرسکیوریتی نیوز در گزارش خود نوشت که بیشتر اهداف، فروشگاه‌های اینترنتی در ایالات متحده، کانادا، استرالیا و ژاپن بودند. خبرگزاری رویترز نیز با بررسی مستقل فعالیت‌های هکر در کِرن، توانست تعدادی از شرکت‌های هدف را شناسایی کند که شامل جان دیر، تولیدکننده تجهیزات کشاورزی، شارک‌نینجا، شرکت تولیدکننده لوازم خانگی، و کامینز، سازنده موتورهای صنعتی، بودند. رویترز همچنین گزارش داد که دو کسب‌وکار کوچک‌تر نیز نفوذ به سامانه‌های خود را تأیید کرده‌اند، اما به پرسش‌های این خبرگزاری پاسخ ندادند.
تکنیک‌های پیشرفته عامل‌های هوش مصنوعی
شرکت جان دیر به رویترز اعلام کرد که اقدامات اصلاحی لازم را برای مقابله با این رخداد انجام داده و هیچ نشانه‌ای از دسترسی مهاجمان به اطلاعات حساس مشاهده نکرده است. شارک‌نینجا نیز توضیح داد که نفوذ به یک وب‌سایت مستقل حاوی اطلاعات پشتیبانی محصولات این شرکت محدود بوده و مشکل امنیتی برطرف شده است. شرکت کامینز هم اعلام کرد که گزارش‌های مربوط به این حمله را بررسی می‌کند.
تاکنون مشخص نشده که مهاجم موفق به سرقت اطلاعات حساس قربانیان شده یا خیر و در صورت وقوع چنین اتفاقی، چه میزان داده به دست آورده است. ظاهراً فاگرلند در پنل‌های مدیریتی و بخش‌های در معرض دسترسی عمومی، صدها مورد اطلاعات محرمانه افشاشده پیدا کرده بود و برای اطلاع‌رسانی به شرکت‌های آسیب‌دیده با رویترز همکاری می‌کرد.
فاگرلند درباره عملکرد عامل‌های هوش مصنوعی در جریان نفوذ به سامانه‌ها گفت:
از برخی تکنیک‌هایی که این عامل‌ها هنگام نفوذ به اهداف خود به کار بردند، واقعاً تحت تأثیر قرار گرفتم.
به گفته این پژوهشگر، عامل‌های هوش مصنوعی پس از رسیدن به بن‌بست در برابر یکی از اهداف، سوابق و اطلاعات دیجیتال را برای یافتن زیرساخت‌های مرتبط بررسی کردند. آن‌ها پس از شناسایی یک پنل مدیریتی در دسترس عموم، ضعف امنیتی ظریفی را در شیوه پردازش داده‌ها کشف کردند. عامل‌ها سرانجام پس از ساعت‌ها آزمون‌وخطا توانستند یک فرمان مخرب را روی سرور وب‌سایت اجرا کنند.
فاگرلند در ادامه، پیچیدگی این روش را یادآور شد و گفت:
پیدا کردن راهکارهایی از این نوع کار ساده‌ای نیست. این دیگر از آن کارهایی نیست که هکرهای تازه‌کار با چند اسکریپت آماده انجام دهند.
به نظر می‌رسد استفاده از هوش مصنوعی برای اجرای حملات سایبری به روندی رو به گسترش تبدیل شده است. کارشناسان به مدیران کسب‌وکارها توصیه می‌کنند نرم‌افزارهای در دسترس از طریق اینترنت را به‌روز نگه دارند، دسترسی به پنل‌های مدیریتی را محدود کنند و پوشه‌های وب‌سایت را برای شناسایی فایل‌های غیرمنتظره و مشکوک به‌طور منظم بررسی نمایند.