سینماپرس: دانش اقباشاوی در کارگاه انتقال تجربه جشنواره فیلم مقاومت با اشاره به سازوکار ساخت فیلم جنگی درباره تجربه ساخت فیلم «اسفند» صحبت کرد.
به گزارش سینماپرس، دانش اقباشاوی نویسنده و کارگردان سینما، ۱۰ آبان در سومین روز از نشست‌های انتقال تجربه نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت، درباره کارگردانی صحنه‌های جنگی، میزانسن، خلق تنش، قهرمان‌سازی و اهمیت تحقیق و پژوهش سخن گفت.
اقباشاوی در ابتدای این نشست بیان کرد: فیلم جنگی الزاماً یک شکل و زبان ثابت ندارد و می‌تواند حماسی، کمدی، تراژیک، ملودراماتیک، عرفانی یا حتی ضدجنگ باشد. قبل از طراحی صحنه باید بدانیم قرار است چه احساسی را منتقل کنیم؛ ترس، اضطراب، حماسه، اندوه یا حتی طنز. همین انتخاب لحن و سبک تعیین می‌کند صحنه جنگی را چگونه بسازیم.
این کارگردان با اشاره به تجربه سینمای جنگ گفت: در برخی فیلم‌های حماسی، نمایش مستقیم دشمن می‌تواند نتیجه معکوس ایجاد کند. اگر دشمن بیش از حد قدرتمند و منظم تصویر شود، ممکن است ناخواسته مورد ستایش قرار گیرد و اگر بیش از حد ضعیف و مضحک باشد، اثر به کاریکاتور تبدیل می‌شود. به همین دلیل بسیاری از فیلمسازان شاخص به جای نمایش مستقیم دشمن، تأثیر حضور او را نشان می‌دهند.
اقباشاوی تأکید کرد: هر فیلم جنگی باید متناسب با زمان و مکان خودش طراحی شود. جنگ در کوهستان، دشت، هور، دریا یا تنگه هرمز هرکدام منطق اجرایی متفاوتی دارند و نوع حرکت دوربین، تجهیزات، لباس‌ها و شیوه نبرد باید از دل همان جغرافیا بیرون بیاید.
کارگردان فیلم «اسفند» به قهرمان‌سازی در فیلم اشاره کرد و گفت: قهرمان در یک تعریف ساده کسی است که گره داستان را باز می‌کند. کارگردانی تا حد زیادی حاصل انتخاب‌های صحیح است؛ از انتخاب سوژه و بازیگر گرفته تا انتخاب لنز، زاویه دوربین و نوع حرکت. اگر فیلمساز می‌خواهد درباره یک شهید یا شخصیت واقعی فیلم بسازد، باید ابتدا بسنجد آن فرد از نظر روایی ظرفیت تبدیل شدن به قهرمان یک فیلم سینمایی را دارد یا نه.
اقباشاوی در ادامه به بحث خلق تنش و اضطراب پرداخت و بیان کرد: استفاده از دوربین روی دست می‌تواند یکی از ابزارهای ایجاد هیجان باشد، اما نباید به نسخه ثابت سینمای جنگ تبدیل شود. استفاده افراطی از این شیوه ممکن است باعث از بین رفتن اطلاعات صحنه و جزئیات مهم شود.