استالونه می‌گوید رقابت نفس‌گیرش با آرنولد شوارتزنگر در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، یکی از عوامل مهم پیشرفت حرفه‌ای او بود؛ رقابتی که سرانجام با ورود شوارتزنگر به عرصه سیاست و کناره‌گیری موقت او از سینما فروکش کرد.
همشهری آنلاین: سیلوستر استالونه، ستاره مجموعه فیلم‌های «راکی» و «رمبو»، در گفت‌وگویی تازه به یکی از مشهورترین رقابت‌های تاریخ سینمای اکشن بازگشته است؛ رقابتی طولانی و پرتنش با آرنولد شوارتزنگر که به گفته او نزدیک به دو دهه ادامه داشت و بر مسیر حرفه‌ای هر دو بازیگر تأثیر گذاشت.
بازیگر «راکی» به این پرسش که آیا رقابت میان این دو بازیگر بر مسیر حرفه‌ای او تأثیر گذاشته و باعث شده دست به ریسک‌های بیشتری بزند یا نه پاسخ داد: «بله، همین‌طور بود. می‌دانید، ما واقعاً با یکدیگر برخوردهای تندی داشتیم.» او در ادامه توضیح داد: «چون دو نفر در آغاز شکل‌گیری یک ژانر متفاوت وارد میدان شده بودند و هر دوی ما می‌خواستیم رئیس آن ژانر باشیم. من هیچ‌وقت نمی‌خواستم بازیگر فیلم‌های اکشن باشم، اما «نخستین خون» را بازی کردم و با خودم گفتم: این جالب است؛ چون فیلم‌های اکشن، اگر درست ساخته شوند، اسطوره‌شناسی مدرن هستند. شبیه همان کاری که در گذشته با آثاری مثل «ایلیاد» و «اودیسه» و داستان‌های هرکول و آشیل انجام می‌دادند.»
استالونه درباره نخستین برخوردهایش با شوارتزنگر گفت: «وقتی این مرد را دیدم، همان ابتدا فهمیدم که قرار است برایم دردسرساز شود.» او سپس خاطره‌ای از مراسم جوایز گلدن گلوب تعریف کرد: «در مراسم گلدن گلوب نشسته بودیم و او مدام به من زل زده بود؛ همان نگاهی که به آن می‌گوییم نگاه خصمانه. من هم با خودم گفتم: بسیار خب، فهمیدم رفیق! و بعد او برنده شد.»
این دو بازیگر همچنان برای کسب عنوان بزرگ‌ترین ستاره سینمای اکشن با یکدیگر رقابت می‌کردند. به گفته استالونه، هر دو از به چالش کشیدن یکدیگر لذت می‌بردند: «هر دو ما از نظر فیزیکی قدرتمند بودیم و حالا سؤال این بود که چه کسی پیشگام و رهبر این ژانر خواهد شد؟ من «رمبو» را می‌ساختم و او «کماندو» را. این رقابت مدام ادامه داشت؛ بارها و بارها، هم روی پرده و هم خارج از آن. رقابت بسیار پرتنشی بود، باور کنید. اما من از آن لذت می‌بردم.»
این دو بعدها در سال ۱۹۹۱ در تأسیس رستوران زنجیره‌ای پلنت هالیوود، با موضوع سینما، با یکدیگر شریک شدند؛ بااین‌حال، استالونه خاطرنشان کرد که حتی حاضر نبودند برای ایراد یک سخنرانی مشترک روی صحنه بروند. استالونه می‌گوید این رقابت «تا ۲۰ سال بعد به پایان نرسید»؛ زمانی که شوارتزنگر تصمیم گرفت برای فرمانداری کالیفرنیا نامزد شود.
او درباره آن مقطع گفت: «به یک سیگارفروشی مشترک می‌رفتیم. او آنجا بود. به او گفتم: دیگر بس است. ما دیگر رقیب هم نیستیم. او دیگر فیلم بازی نمی‌کرد. بسیار خب، از تو ممنونم که مرا از خواب بیدار کردی و آتش رقابت را در وجودم روشن نگه داشتی. او هم همین احساس را داشت.»
استالونه در پایان تأکید کرد که او و شوارتزنگر تا امروز رابطه دوستانه‌ای دارند: «ما همیشه با هم رقابت خواهیم کرد... این بخشی از طبیعت ماست و من واقعاً از آن لذت می‌برم. اما دیگر از نظر مالی به اندازه گذشته با یکدیگر رقابت نمی‌کنیم.»