شان لیدن، مدیر ارشد سابق پلی استیشن، معتقد است بازیسازان صاحبسبک مانند هیدئو کوجیما نقش مهمی در شکلگیری و پیشرفت صنعت بازیهای ویدیویی داشتهاند. او تأکید کرده است که آثار ماندگار معمولاً حاصل دیدگاه خلاقانه افرادی هستند که حاضرند مسیرهای متفاوتی را دنبال کنند، نه صرفاً نتیجه تصمیمگیریهای گروهی و مدیریتی. لیدن در مصاحبه با
شان لیدن، مدیر ارشد سابق پلی استیشن، معتقد است بازیسازان صاحبسبک مانند هیدئو کوجیما نقش مهمی در شکلگیری و پیشرفت صنعت بازیهای ویدیویی داشتهاند.
او تأکید کرده است که آثار ماندگار معمولاً حاصل دیدگاه خلاقانه افرادی هستند که حاضرند مسیرهای متفاوتی را دنبال کنند، نه صرفاً نتیجه تصمیمگیریهای گروهی و مدیریتی. لیدن در مصاحبه با پادکست The Trophy Room درباره جایگاه کارگردانان خلاق در صنعت بازی و این پرسش صحبت کرد که آیا شرکتها بیشازحد برای چهرههای شناختهشده ارزش قائل میشوند یا خیر.
در جریان گفتوگو، نام سازندگانی مانند هیدئو کوجیما، کن لوین، نیل دراکمن و تاد هاوارد مطرح شد.
لیدن در پاسخ گفت:
ببینید، فقط یک رامبرانت وجود داشت، درست است؟ تنها یک مارتین اسکورسیزی هم داریم. هنرمندان صاحبسبک، بهاصطلاح، این صنعت را ساختهاند.
مدیر سابق پلی استیشن در ادامه توضیح داد که خلق آثار بزرگ گاهی به شخصیتهایی نیاز دارد که دیدگاه بسیار قدرتمندی درباره محصول نهایی دارند و حاضر نیستند بهسادگی از اهداف خود عقبنشینی کنند.
او با اشاره به تجربه همکاری با کن کوتاراگی، یکی از چهرههای اصلی شکلگیری پلی استیشن، گفت:
متأسفانه فکر میکنم بزرگی و عظمت اغلب به فردی با خودبزرگبینی شدید نیاز دارد. واقعاً همینطور است.
لیدن سپس درباره اهمیت خلاقیت غیرمتعارف افزود:
از دل چنین نبوغ آشفتهای بازیهایی بیرون میآیند که همیشه به خاطر میسپاریم. من هرگز ندیدهام یک بازی خوب صرفاً توسط یک کمیته ساخته شود. بازیهای بد زیادی دیدهام که کمیتهها ساختهاند، اما نمیخواهم نامشان را بگویم.
او همچنین توضیح داد که در دوران مدیریت استودیوهای پلی استیشن، وظیفه خود را برطرف کردن موانع پیش روی تیمهای خلاق میدانست.
به گفته لیدن، زمانی که مدیران ارشد یا دفتر مرکزی با درخواستهای متعدد سراغ توسعهدهندگان میآمدند، او تلاش میکرد مسئولیت رسیدگی به این مسائل را بر عهده بگیرد تا سازندگان بتوانند روی بازی تمرکز کنند.
این اظهارات بار دیگر اهمیت استقلال خلاقانه استودیوها را در دورانی برجسته میکند که هزینه تولید بازیهای بزرگ افزایش یافته و تصمیمات تجاری ناشران تأثیر زیادی بر مسیر توسعه محصولات دارند.
