این هتل در دنور آمریکا، نمونه‌ای جالب از پیوند معماری معاصر با طبیعت است؛ ساختمانی که ایده اصلی طراحی آن نه از یک فرم هندسی انتزاعی، بلکه از درختی بومی به نام آسپن گرفته شده است. هتل پاپولوس (Populus) با نمایی متفاوت و پنجره‌هایی که یادآور نشانه‌های روی پوست تنه درختان هستند، تلاش می‌کند طبیعت را به بخشی از هویت معماری خود تبدیل کند؛ نه فقط با اضافه کردن چند گیاه و فضای سبز، بلکه از طریق شکل و ساختار خود بنا.
این پروژه را استودیو معماری گنگ به رهبری ژان گنگ طراحی کرده و در سال ۲۰۲۴ به پایان رسانده است. پاپولوس با ۲۶۵ اتاق و زیربنایی حدود ۱۳۵ هزار فوت مربع، در زمینی مثلثی‌شکل و در محل تلاقی بخش‌های مدنی، هنری و تجاری دنور قرار گرفته است. موقعیت بنا باعث شده طراحی آن به سه ضلع اطراف پاسخ دهد و ارتباطی فعال با فضای شهری برقرار کند.
بهترین‌های معماری و دکوراسیون داخلی
مهم‌ترین ویژگی بصری هتل، نمای مجسمه‌وار آن است. شیارهای عمودی در سطح نما، با عرض اتاق‌ها هماهنگ شده‌اند و پنجره‌هایی با اندازه و شکل‌های متفاوت در میان آن‌ها قرار گرفته‌اند. این پنجره‌ها از نشانه‌های تیره و چشم‌مانندی الهام گرفته‌اند که روی تنه درختان آسپن دیده می‌شود؛ آثاری که پس از جدا شدن شاخه‌های پایینی در روند رشد درخت باقی می‌مانند. به این ترتیب، یک ویژگی طبیعی به زبان معماری ترجمه شده و به هویت شاخص ساختمان تبدیل شده است.
اما طراحی پاپولوس تنها به ظاهر متفاوت آن محدود نمی‌شود. پنجره‌های بزرگ در طبقات پایین، ارتباط فضای داخلی با خیابان را تقویت می‌کنند و پنجره‌های اتاق‌ها چشم‌اندازهایی از پارک سیویک سنتر، ساختمان کنگره ایالتی و کوه‌های راکی را پیش روی مهمانان می‌گذارند. در بخش‌هایی از بنا نیز امتداد لبه پنجره‌ها به ایجاد سایه و هدایت آب باران کمک می‌کند.
توجه به محیط زیست در بخش‌های دیگری از پروژه هم دیده می‌شود؛ از استفاده از خاکستر بادی برای کاهش مصرف سیمان و مصالح بازیافتی در فضاهای داخلی گرفته تا طراحی بام سبز برای ایجاد زیستگاهی برای گونه‌های محلی. هتل همچنین پارکینگ اختصاصی ندارد و با این تصمیم، استفاده از شیوه‌های حمل‌ونقل سبزتر را تشویق می‌کند.
پاپولوس نشان می‌دهد که الهام گرفتن از طبیعت در معماری می‌تواند فراتر از تقلید ظاهری باشد. در این پروژه، یک درخت بومی به نقطه شروع شکل‌گیری نمای ساختمان، جزئیات پنجره‌ها و حتی رویکرد زیست‌محیطی آن تبدیل شده است؛ رویکردی که می‌تواند هویت یک ساختمان را هم‌زمان در مقیاس شهری و در ارتباط با طبیعت تعریف کند.