یاغی فوتبال انگلیس دولت جانسون را به زانو درآورد؛ مبارزه رشفورد با فقر کودکان

تهران- ایرنا- یاغی تیم ملی فوتبال انگلیس دولت بوریس جانسون نخست وزیر این کشور را برای مبارزه با فقر کودکان به زانو درآورد.

به گزاش ایرنا از گل نیوز، مارکوس رشفورد علیه فقر کودکان و نابرابری اجتماعی مبارزه کرد. این بازیکن منچستریونایتد با انجام این کار در برابر دولت ایستاد و با انتظاری که همچنان در فوتبال حرفه‌ای رواج دارد وارد یک چالش شد.

شاید نام مارکوس رشفورد بازیکن منچستر یونایتد به عنوان یک یاغی به ذهن هیچکسی خطور نکند. یاغی‌گری او هیچ شباهتی به اریک کانتونا، ماریو بالوتلی یا اشتفان افنبرگ ندارد. این یاغی‌گری با یک خاطره شروع می‌شود، نه یک طغیان.

رشفورد که در وایتنشاو منطقه‌ای محروم از نظر اجتماعی در منچستر بزرگ شده بود، یکی از پنج فرزندی بود که مادرش ملانی به تنهایی بزرگ کرد. او برای تامین معاش خانواده چندین شغل را بر عهده گرفت.

وعده‌های غذایی رایگان مدرسه و کمک‌های غذایی بخش مهمی از زندگی روزمره خانواده بود. رشفورد می‌داند که وقتی پول کافی وجود ندارد، چه معنایی دارد. او یک بار به بی‌بی‌سی گفت: زمان‌هایی بود که چیزی برای خوردن نبود. شما فقط به خواب می‌رفتید.

صعود او در تیم «شیاطین سرخ» (منچستریونایتد) از سال ۲۰۱۶ به بعد می‌توانست فرصتی باشد تا آن گذشته را پشت سر بگذارد اما در عوض وی همان گذشته را به نقطه آغازی برای مبارزه‌ای تبدیل کرد که ابعادی بسیار فراتر از شخص خودش داشت.

زمانی که در سال ۲۰۲۰ و در دوران همه‌گیری ویروس کرونا مدارس بریتانیا تعطیل شدند، بسیاری از کودکانِ متعلق به خانواده‌های کم‌ درآمد با خطر از دست دادن یک منبع حمایتی حیاتی یعنی وعده‌های غذایی رایگان مدرسه مواجه شدند. دولت در ابتدا تمایلی به ادامه این حمایت در طول تعطیلات تابستانی نداشت اما رشفورد نتوانست این موضوع را بپذیرد؛ چرا که او از روی تجربه می‌دانست این وعده‌های غذایی تا چه اندازه اهمیت دارند.

او با همکاری خیریه غذایی فِرشِر تلاش کرد تا برای کودکان نیازمند غذا فراهم کند. رشفورد در ژوئن ۲۰۲۰ گامی فراتر برداشت و با انتشار نامه‌ای سرگشاده، از دولت خواست تا به این حمایت‌ها ادامه دهد. پیام او این بود: این مسئله سیاسی نیست، بلکه موضوعی انسانی است.

فشارها مؤثر واقع شد. بوریس جانسون نخست‌وزیر موضع دولت خود را تغییر داد و دولت از ایجاد یک صندوق ویژه تابستانی برای تأمین غذای کودکان نیازمند خبر داد. اقدامی که قرار بود حدود ۱.۳ میلیون کودک از آن بهره‌مند شوند.

اما رشفورد از تلاش دست نکشید. هنگامی که دولت در ابتدا از تداوم این حمایت‌ها سر باز زد، او کارزاری برای جمع‌آوری امضا به راه انداخت که بیش از یک میلیون نفر به آن پیوستند. در ماه نوامبر دولت در پی این اقدام بسته کمکی به ارزش ۴۰۰ میلیون پوند به این موضوع اختصاص داد.

رشفورد در ۲۲ سالگی، بحثی سیاسی را برانگیخت و دولت را واداشت تا در موضع خود تجدیدنظر کند. او فراتر از اقدامات خیریه‌ای که معمولا از دیگر فوتبالیست‌ها دیده می‌شود گام برداشت و محبوبیت خود را به اهرمی برای اعمال فشار سیاسی تبدیل کرد.

شاید رشفورد احساس می‌کرد که می‌تواند کارهای بیشتری انجام دهد. هدف او تنها کاستن از سختی‌های فوری نبود، بلکه می‌خواست شرایطی را تغییر دهد که در وهله نخست موجب پیدایش نابرابری اجتماعی می‌شوند.

او به همراه شرکت‌ها، سوپرمارکت‌های زنجیره‌ای و سازمان‌های امدادی، گروه ویژه فقر غذایی کودکان را تأسیس کرد. هدف این گروه ایجاد فشار سیاسی و اعمال اقدامات مشخص برای مقابله با فقر کودکان بود. رشفورد همچنین توجه خود را به برنامه شروع سالم دولت معطوف کرد که به خانواده‌های واجد شرایط کوپن‌های غذایی برای محصولاتی مانند شیر، میوه و سبزیجات می‌دهد. او برای گسترش این حمایت کمپین راه انداخت و در کنار سرآشپز تلویزیونی تام کریج آگاهی از تغذیه سالم را افزایش داد.

در سال ۲۰۲۰ او همچنین باشگاه کتاب خود را با انتشارات کتاب کودکان مک‌میلان تأسیس کرد تا به کودکان خانواده‌های محروم امکان دسترسی به ادبیات را بدهد. کتاب‌ها اغلب در دوران کودکی او یک کالای لوکس بودند. او گفت: زمان‌هایی بود که فرار به دنیای کتاب‌ها واقعا به من کمک می‌کرد. من این فرار را برای همه کودکان می‌خواهم. نه فقط کسانی که توانایی مالی آن را دارند.

رشفورد همچنین موضع روشنی در برابر نژادپرستی گرفته است. پس از شکست انگلیس در فینال مسابقات قهرمانی اروپا ۲۰۲۱، جیدون سانچو، بوکایو ساکا و رشفورد مورد آزار نژادی قرار گرفتند. هر سه نفر در ضربات پنالتی، پنالتی خود را از دست داده بودند. رشفورد ابتدا به خاطر عملکردش در زمین عذرخواهی کرد اما بین انتقاد مشروع و طرد نژادپرستانه مرز قائل شد. او گفت: من می‌توانم تمام روز انتقاد از عملکردم را تحمل کنم. پنالتی من به اندازه کافی خوب نبود، باید گل می‌شد. اما من هرگز به خاطر اینکه چه کسی هستم یا از کجا آمده‌ام عذرخواهی نمی‌کنم.

در فوتبال مدرن حرفه‌ای‌ها دیگر فقط ورزشکار نیستند. آنها برند، چهره تبلیغاتی و حتی دارایی هستند. بسیاری از آنها ارتباطات عمومی خود را طوری برنامه‌ریزی می‌کنند که از عواقب احتمالی جلوگیری کنند و از مواضع سیاسی که می‌تواند حامیان مالی را عصبانی کند و جنجال به پا کند، خودداری می‌کنند.

رشفورد این خطرات را پذیرفت. او از نام خود برای کمک به افرادی که صدایی از خود نداشتند استفاده کرد. او امروزه گواه این است که یک ورزشکار حرفه‌ای می‌تواند در خارج از زمین نیز بر جامعه تأثیر بگذارد. با وجود تمام تلاش‌ها رشفورد نتوانست فقر کودکان را در بریتانیا ریشه کن کند. بسته‌های کمکی نمی‌توانند مشکلات ساختاری را یک شبه حل کنند. اما او نشان داده است که یک فوتبالیست می‌تواند بیش از آنچه سیستم به طور سنتی اجازه داده است، تغییر ایجاد کند.

شاید معنای واقعی شورش در فوتبال همین باشد. نیازی به نقض عمدی قوانین نیست. می‌تواند به معنای سرپیچی از انتظاری باشد که همه مدت‌هاست آن را بدیهی می‌دانند.