حوزه/ در حالی که پارلمان‌های ترکیه و مصر برای بررسی ترتیبات نظامی و امنیتی حمایت از عربستان وقت می‌گذارند، مردم غزه همچنان زیر آتش، محاصره و گرسنگی گرفتارند؛ تناقضی که بار دیگر شکاف میان شعارهای وحدت اسلامی و عملکرد نهادهای سیاسی منطقه را آشکار کرده است.
به گزارش سرویس بین‌الملل خبرگزاری حوزه، علی الدروانی، نویسنده و تحلیلگر یمنی، در یادداشتی با انتقاد از اولویت‌های پارلمان‌های ترکیه و مصر، به تناقض میان سرعت واکنش این نهادها برای بررسی مسائل امنیتی عربستان و سکوت و انفعال آن‌ها در برابر کشتار و محاصره مردم غزه پرداخته و این پرسش را مطرح کرده است که چرا حمایت از امنیت حکومت‌ها در اولویت قرار دارد، اما دفاع از جان مردم فلسطین به حاشیه رانده می‌شود.
برگزاری نشست‌های نظامی و امنیتی برای بررسی حمایت از عربستان در پارلمان ترکیه و پیگیری ترتیبات حفاظتی این کشور در پارلمان مصر، در حالی صورت می‌گیرد که هیچ‌یک از این دو پارلمان نشست اضطراری مشابهی برای بررسی فاجعه انسانی غزه و راهکارهای توقف کشتار فلسطینیان برگزار نکرده‌اند. این در حالی است که مردم غزه با نسل‌کشی، محاصره و گرسنگی دست‌وپنجه نرم می‌کنند و همچنان از حمایت عملی کشورهای اسلامی محروم‌اند.
تفاوت در سرعت و جدیت این واکنش‌ها، پرسش‌هایی درباره اولویت‌های نهادهای سیاسی و نظامی منطقه ایجاد کرده است؛ نهادهایی که برای بررسی توافق‌های امنیتی و حفاظت از منافع حکومت‌ها ظرفیت تصمیم‌گیری دارند، اما در برابر رنج غیرنظامیان فلسطینی و یمنی اقدام متناسبی نشان نداده‌اند.
عربستان سعودی از ارتش، تجهیزات پیشرفته و همکاری‌های گسترده نظامی و امنیتی با کشورهای غربی برخوردار است. با این وجود، حمایت از امنیت این کشور به موضوع رایزنی‌های پارلمانی و ترتیبات نظامی تبدیل شده، در حالی که مردم یمن و فلسطین، به‌ویژه زنان و کودکان، در برابر حملات، کشتار و آوارگی از حمایت مؤثر محروم مانده‌اند.
این وضعیت، پرسش مهمی را درباره مفهوم امنیت جمعی در جهان عرب و اسلام مطرح می‌کند: چرا حفاظت از حکومت‌ها، منابع نفتی و مسیرهای انتقال انرژی در اولویت همکاری‌های نظامی قرار می‌گیرد، اما حفاظت از جان مردم و حقوق ملت‌های منطقه جایگاهی مشابه ندارد؟
مسئله صرفاً کمبود سلاح و تجهیزات نظامی نیست، بلکه به اهداف و اولویت‌هایی بازمی‌گردد که ارتش‌ها و نهادهای سیاسی برای خود تعریف کرده‌اند. ارتش‌هایی که برای تأمین امنیت حکومت‌ها و منافع اقتصادی بسیج می‌شوند، در برابر کشتار و آوارگی غیرنظامیان فلسطینی و یمنی نقش مؤثری ایفا نمی‌کنند.
غزه و یمن به‌روشنی شکاف میان شعارهای وحدت و همبستگی اسلامی با عملکرد نهادهای سیاسی و نظامی منطقه را آشکار کرده‌اند؛ شکافی که نشان می‌دهد در معادلات موجود، تصمیم‌گیری برای حفاظت از منافع حکومت‌ها با سرعت دنبال می‌شود، اما حمایت از مردم گرفتار جنگ و محاصره همچنان در حاشیه قرار دارد.
منبع: سایت26 سبتمبر/یمن