بیرجند- ایرنا- درک وظیفه در قبال جامعه، گاه انسان را بر سر دوراهی‌های دشواری قرار می‌دهد که عبور از آن‌ها به اراده‌ای پولادین نیاز دارد؛ همان‌گونه که یک پزشک جوان با وجود داشتن فرزند خردسال و ایستادگی در برابر امواج ناامیدی، نشان داد که می‌توان میان مسئولیت مادری و رسالت طبابت پیوندی ناگسستنی برقرار کرد و بر سکوی هفتم آزمون دستیاری کشور ایستاد.
به گزارش ایرنا جوهره زیست متعهدانه بر پایه «وظیفه‌گرایی» استوار است؛ اینکه هر انسانی—چه زن و چه مرد—در هر مقطعی از تاریخ، متناسب با نیازها و شرایط جامعه، رسالت و تکلیف اصلی خود را به درستی تشخیص دهد، در همان مسیر برای رشد و تعالی علمی و مهارتی خود بکوشد و در نهایت، بیشترین و ماندگارترین اثرگذاری و خدمت را به همنوعان ارائه دهد.
در این میان، حرکت در مسیر انجام وظیفه، گاه با تلاقی مسئولیت‌های چندگانه و سنگین همراه می‌شود؛ آن‌گاه که باید هم‌زمان در سنگر خانواده مادری فداکار بود و در عرصه خطیر سلامت، رنج تحصیلات تکمیلی را برای التیام دردهای جامعه به جان خرید.
رسالت انسانی فارغ از جنسیت، در گرو درک درست موقعیت، بازشناسی وظیفه در قبال جامعه و پرورش توانمندی‌ها برای بیشترین خدمت‌رسانی است؛ باوری که وقتی در قامت مادری پزشک تجلی می‌یابد، رتبه هفت آزمون دستیاری کشور را میان تلاطم دوری از کودک و بحران‌های اجتماعی رقم می‌زند.
«نازنین جلال‌کمالی» پزشک دهه هفتادی اهل شهرستان بیرجند است که با تکیه بر همین باور وظیفه‌محور، در یکی از پرالتهاب‌ترین سال‌های کشور، مسیر دستیابی به تخصص پزشکی را در پیش گرفت و با اتکا به خودباوری، انضباط فردی و تاب‌آوری مثال‌زدنی، موفق به کسب رتبه هفت کشوری و رتبه نخست منطقه‌ای در آزمون دستیاری پزشکی شد.
روایتی از یک انتخاب آگاهانه که نشان می‌دهد چگونه می‌توان بدون فرار از مسئولیت‌های مادرانه و مغلوب شدن در برابر بحران‌های زمانه، نقشی مؤثر در ارتقای سلامت عمومی و اعتلای کشور ایفا کرد.
استعداد درخشان دانشگاه علوم پزشکی مشهد، نقطه آغاز انگیزه خود را عبور از کلیشه‌ها دانست و گفت: از همان روزهای نخستین شروع مطالعه، عهد بستم تا به خودم اثبات کنم یک زن می‌تواند هم‌زمان هم مادری شایسته باشد، هم پزشکی متعهد و هم در مقاطع عالی تحصیلی به جایگاه‌های برتر دست یابد.
نازنین جلال کمالی در گفت و گو با خبرنگار ایرنا ضمن اشاره به چالش‌های هم‌زمان مادری و درس خواندن افزود: کسی که فرزند خردسال دارد همواره با پیش‌بینی‌ناپذیری شرایط، از جمله بیماری ناگهانی کودک روبه‌رو است لذا برای مواجهه با این بحران‌ها همواره از برنامه زمان‌بندی جلوتر حرکت می‌کردم تا اگر مشکلی پیش آمد، وقفه‌ای در روند مطالعه رخ ندهد.
وی ادامه داد: برای متمرکز شدن بر این ماراتن علمی، ناگزیر به تعطیلی مطب شدم؛ چراکه دستیابی به اهداف بزرگ نیازمند چشم‌پوشی موقت از آسایش و علایق روزمره است.
درمان عذاب‌وجدان مادرانه با «حضور باکیفیت»
این پزشک نخبه، عذاب‌وجدان دوری از کودک را سنگین‌ترین بار عاطفی این مسیر توصیف کرد و گفت: این حس در تمام مادران شاغل و درس‌خوان وجود دارد لذا در این یک سال، به‌ویژه در ماه‌های پایانی، هنگام خواندن دروسن فرصت دیدارم با پسرم بسیار کم شد، اما تمام تلاشم این بود که همان زمان اندک را با کیفیت بسیار بالا، تمرکز کامل و همراه با بازی و پرورش مهارت‌های فرزندم سپری کنم؛ تفاوتی که مادران سخت‌کوش ایجاد می‌کنند تا کمیت حضور را با اوج کیفیت و محبت جبران کنند.
جلال‌کمالی نقش بی‌بدیل همراهی اطرافیان را برگ برنده خود دانست و تصریح کرد: اگر فداکاری همسرم، صبوری پدر و مادرم در شهری دیگر و حمایت شبانه‌روزی و بدون گلایه خانواده همسرم نبود، هرگز توان ادامه این مسیر را نداشتم از همین رو زمانی که به درس خواندن اختصاص می دادم پسرم در کنار خانواده همسرم نگهداری شد و آرامشی که آن‌ها با نگاه باز و حمایت همه‌جانبه برای من فراهم کردند، اصلی‌ترین تکیه‌گاه این رتبه شد.
مدیریت اضطراب جمعی؛ حذف اخبار و تداوم بی‌وقفه
وی با اشاره به تقارن ماه‌های پایانی آمادگی برای آزمون با شرایط ملتهب سیاسی و نظامی منطقه و جنگ رمضان یادآور شد: اسفندماه ۱۴۰۴ در حالی که برای آزمون اردیبهشت آماده می‌شدم، اضطراب پیرامون آینده کشور شرایط روحی سنگینی تحمیل کرده بود لذا در این وضعیت، تنها راه بقای فکری را در قطع تمام کانال‌های خبری و دوری کامل از حواشی دیدم.
این پزشک بیرجندی اضافه کرد: با خودم تکرار می‌کردم که بحران‌ها می‌گذرند و در دل هر تلاطمی، زندگی به مسیر خود ادامه می‌دهد؛ آنچه در تاریخ یک انسان برجای می‌ماند، میزان تلاش و اراده او در سخت‌ترین شرایط است؛ همین نگاه بود که سبب شد به خود بگویم «جای جا زدن ندارم» و باید کاری را که آغاز کرده‌ام به سرانجام برسانم.
استمرار خستگی‌ناپذیر؛ نسخه قبولی در دستیاری
رتبه هفت کشوری آزمون دستیاری، استمرار را کلید طلایی موفقیت خواند و تأکید کرد: تفاوت اصلی در دوره‌های متعدد مطالعه و تکرار مستمر نهفته است؛ اشتباه رایج بسیاری از داوطلبان این است که تداوم ندارند و روزهای پرمطالعه را با روزهای تعطیل و وقفه خراب می‌کنند.
وی درباره لحظه دریافت کارنامه گفت: در محل کار بودم که همسرم تماس گرفت و نتایج را دیدیم؛ تصور دستیابی به رتبه دورقمی را داشتم اما قرار گرفتن در میان رتبه‌های تک‌رقمی کشور، پس از آن روزهای سخت، طعم شیرین لطف پروردگار و پاداش یک سال مقاومت خستگی‌ناپذیر بود.
آرزویی فراتر از یک رتبه علمی
وی در تشریح چشم‌انداز حرفه‌ای خود در دوره دستیاری و تخصص تأکید کرد: نگاه من به علم پزشکی همواره این بوده که هرگز به حوزه‌ای که تخصص و دانش کافی در آن ندارم ورود نکنم لذا این سال پرتنش به من انضباط، صبوری و تاب‌آوری آموخت و مرا برای پذیرش مسئولیت‌های سنگین‌تر در سال‌های دستیاری و درمان دردمندان مهیا ساخت.
جلال‌کمالی یادآور شد: دوست دارم سال‌ها بعد مرا فراتر از یک رتبه تک‌رقمی آزمون پزشکی به یاد بیاورند؛ مادری که با وجود داشتن کودکی خردسال و در سالی آکنده از دغدغه‌ها و موانع، تسلیم نشد، بر سختی‌ها غلبه کرد و تصویر توانمندی زن ایرانی در پیوند علم و خانواده را به نمایش گذاشت.