بوی نامطبوع، گلایه ساکنان و مشاهده پسماند در برخی نقاط حاشیه رودخانه زاینده رود، ضرورت رسیدگی جدی به وضعیت مدیریت فاضلاب و پسماند را دوچندان کرده است.
شهرستان «سامان» در چهارمحال و بختیاری، با طبیعت چشمنواز، باغهای سرسبز و گذر رودخانه زایندهرود، یکی از مناطق مهم گردشگری استان به شمار میرود؛ اما در کنار این زیباییها، رهاسازی فاضلاب و انباشت زباله در حاشیه رودخانه، به یکی از نگرانیهای زیستمحیطی منطقه تبدیل شده است.
بوی نامطبوع، گلایه ساکنان و مشاهده پسماند در برخی نقاط حاشیه رودخانه، ضرورت رسیدگی جدی به وضعیت مدیریت فاضلاب و پسماند را دوچندان کرده است. موضوعی که علاوه بر تهدید سیمای طبیعی و گردشگری منطقه، با توجه به قرارگیری باغها و اراضی کشاورزی در مجاورت زایندهرود، اهمیت بیشتری پیدا میکند.
تداوم این وضعیت، ضرورت توسعه زیرساختهای جمعآوری و تصفیه فاضلاب، ساماندهی پسماندها و نظارت مستمر بر منابع آلاینده را یادآور میشود؛ اقداماتی که میتواند در حفاظت از محیطزیست، منابع آبی و سرمایه طبیعی منطقه نقش مؤثری داشته باشد.
زایندهرود بخشی از هویت طبیعی سامان است؛ حفاظت از آن، مسئولیتی مشترک و ضرورتی انکارناپذیر برای امروز و آینده این منطقه به شمار میرود.
