مردی که متهم است همسر و دختر ۱۲ ساله‌اش را با شلیک گلوله به قتل رسانده، در دادگاه گفت کاری که با دخترش کرده، نه در این دنیا و نه در آن دنیا بخشیده نمی‌شود.

به گزارش جام‌جم، رسیدگی به این پرونده از عصر چهارم مرداد امسال و با گزارش قتل مادر و دختری در تهران آغاز شد. مأموران با اعزام به خانه مورد نظر در محله چیتگر با اجساد زنی ۴۳ ساله و دختری ۱۲ ساله روبه‌رو شدند. مادر و دختر بر اثر اصابت گلوله به سرشان از پا درآمده بودند. کشوهای کمد به‌هم ریخته و وسایل روی زمین پخش شده بود.

پدر خانواده مدعی شد ساعت ۱۰ صبح برای کار بانکی و چند کار دیگر به بیرون از خانه رفته و عصر که بازگشته اجساد را یافته است.

مرد میانسال بازداشت و تحقیقات ادامه پیدا کرد تا اینکه پس از گذشت ۴۰ روز از این جنایت‌ها در اثر عذاب وجدان سکوتش را شکست و به هر دو قتل اعتراف کرد. ‌

می‌خواستم همسرم را بترسانم

متهم در جریان تحقیقات گفت‌: مدتی بود با همسرم اختلاف و درگیری‌هایی داشتم. روز حادثه دوباره دعوای‌مان شد و جروبحث کردیم. در اوج عصبانیت کنترلم را از دست دادم و با سلاحی که در خانه داشتم به سمت همسرم رفتم. وحشت‌زده شده بود و من هم سعی می‌کردم او را بترسانم تا آرام شود.

وی ادامه داد: در جدال میان ما ناگهان تیری از سلاح شلیک شد و به سر همسرم اصابت کرد. دخترم با شنیدن صدای شلیک به اتاق آمد با دیدن جسد مادرش خواست فریاد بزند و کمک بخواهد که دستپاچه شدم و با همان سلاح به سر او شلیک کردم.

تحقیق عجیب متهم قبل از جنایت

پس از تکمیل تحقیقات، برای متهم کیفرخواست صادر و پرونده برای محاکمه به شعبه دهم دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد.

صبح دیروز به این پرونده با حضور اولیای‌دم و متهم رسیدگی شد.

در ابتدای جلسه، محسن اصغری نماینده دادستان با تشریح کیفرخواست اعلام کرد: اکبر، متولد سال ۱۳۵۷ و فاقد سابقه کیفری، به مباشرت در ۲ فقره قتل عمدی زن مسلمان و همچنین حمل و نگهداری سلاح غیرمجاز متهم است. این جنایت چهارم مردادماه سال ۱۴۰۴ در محله چیتگر رخ داد و قربانیان بر اثر اصابت گلوله به ناحیه سر جان خود را از دست دادند.

نماینده دادستان در تشریح روند رسیدگی به پرونده گفت: متهم در مراحل ابتدایی تحقیقات ارتکاب قتل را انکار می‌کرد اما بررسی‌های کارشناسی و شواهد به دست‌آمده فرضیه دخالت او در این جنایت را تقویت کرد.

وی ادامه داد: براساس گزارش کارشناس اسلحه‌شناسی، عامل شلیک فردی چپ‌دست بوده و متهم نیز چپ‌دست است. همچنین در بررسی سوابق جست‌وجوی تلفن‌ همراه او مشخص شد که درباره نقش پزشکی قانونی در تعیین زمان مرگ تحقیق کرده است. متهم در نهایت پس از مواجهه با مدارک و مستندات پرونده به ارتکاب قتل اعتراف کرد.

همسرم قصد داشت انگشتش را داخل محفظه ماشه قرار دهد

اکبر در آخرین دفاعیات خود در مرحله تحقیقات، درباره انگیزه و چگونگی وقوع حادثه گفته بود: مدتی بود با همسرم اختلاف داشتم و این مشکلات از دخالت‌های خانواده او ناشی می‌شد. روز حادثه اسلحه را برداشتم تا به زندگی خودم پایان بدهم، اما همسرم برای گرفتن اسلحه به سمتم آمد که در جریان این کشمکش گلوله‌ای شلیک شد و به سر او اصابت کرد.

وی افزوده بود: سپس دخترم را هم زدم. فکر می‌کنم همسرم قصد داشت انگشتش را داخل محفظه ماشه قرار دهد اما به دلیل کوچک بودن فضای آن فشاری به ماشه وارد شد و اسلحه شلیک کرد.

تناقض‌گویی متهم در بازجویی و دادگاه

در ادامه جلسه، مادر مریم به‌ عنوان یکی از اولیای‌دم در جایگاه حاضر شد و با درخواست قصاص متهم گفت: این مرد دخترم را بی‌گناه به قتل رسانده و باید قصاص شود.

وکیل اولیای‌دم نیز با اشاره به تناقض‌گویی‌های متهم در جریان تحقیقات اظهار کرد: متهم در مراحل مختلف بازجویی روایت‌های متفاوتی از نحوه وقوع حادثه ارائه کرده است. او در یک مرحله گفته وقتی از خواب بیدار شده، همسرش خواب بوده و در اظهاراتی دیگر مدعی شده همسرش پس از بیدار شدن از اتاق خارج شده و دوباره به خواب رفته است.

به گفته وکیل، متهم در روایت دیگری عنوان کرده از همسرش خواسته طلاها را بیاورد و همان لحظه به یاد وجود اسلحه در صندوق افتاده است. او مدعی شده پیش از آنکه به سمت کشو برود، همسرش اسلحه را دیده و در جریان کشمکش برای گرفتن آن گلوله شلیک شده و به همسرش اصابت کرده است. همچنین دختر خانواده هنگام وقوع حادثه در اتاق‌خواب پدر و مادرش حضور داشته و احتمال می‌رود زمان تیراندازی اعضای خانواده در یک‌جا بودند.

پدر و مادر قاتل او را بخشیدند!

در بخش دیگری از جلسه، پدر و مادر متهم اعلام کردند برای قتل نوه خود، پسرشان را می‌بخشند و شکایتی از او ندارند.

دارو مصرف می‌کنم، صحبت کردن درباره آن روز برایم سخت است

پس از آن، رئیس دادگاه با تفهیم اتهام به اکبر از او خواست درباره اتهامات مطرح‌شده از خود دفاع کند.

متهم در دفاعیاتش با اشاره به وضعیت روحی خود در زندان گفت: اکنون تحت نظر روان‌شناس زندان هستم و دارو مصرف می‌کنم. صحبت کردن درباره آن روز برایم سخت است. همه چیز عادی شروع شد. قرار بود با همسرم برای انجام کاری از خانه خارج شویم.

وی افزود: ابتدا من بیدار شدم و بعد همسرم. از او خواستم طلاها را از گاوصندوق بیاورد. وقتی به سمت گاوصندوق رفت، تازه یاد اسلحه‌ای افتادم که آنجا بود. خواستم مانعش شوم اما اسلحه را دیده بود و شروع به داد و فریاد کرد که این چیست و اینجا چه کار می‌کند؟ بعد صدای شلیک گلوله را شنیدم. گوش‌هایم کر شد و چشم‌هایم سیاهی رفت. همسرم می‌خواست اسلحه را به زور از من بگیرد که شلیک شد.

رئیس دادگاه در ادامه از متهم پرسید آیا اسلحه در دست او بوده است که اکبر پاسخ داد: بله.

رئیس دادگاه سپس درباره علت شلیک به دخترش سؤال کرد.

متهم در پاسخ گفت: نمی‌دانم چه شد که دستم را پایین بردم و شلیک شد. شاید می‌خواستم بگویم سروصدا نکن. چیزی یادم نمی‌آید اما شلیک کردم.

قاضی همچنین از او پرسید چرا هر دو گلوله به سر قربانیان اصابت کرده است که متهم اظهار کرد: نمی‌دانم.

من تمام زندگیم را از دست داده‌ام

اکبر سپس رو به مادر همسرش کرد و گفت: اگر شما دخترتان را از دست داده‌اید، من تمام زندگی‌ام را از دست داده‌ام. همه به زندگی ما غبطه می‌خوردند.

وی افزود: اگر فردی آگاه و دلسوز در زندگی راهنمایی‌ام می‌کرد، شاید این اتفاق رخ نمی‌داد.

چرا متهم خودکشی نکرد؟

در ادامه، وکیل مدافع متهم با اشاره به لایحه‌ای که پیش‌تر به دادگاه ارائه کرده بود، گفت: دفاعیات من در همان لایحه مطرح شده و از دادگاه می‌خواهم شرایط روانی موکلم در زمان وقوع قتل را مورد توجه قرار دهد.

پس از این اظهارات، نماینده دادستان در پاسخ به دفاعیات متهم و وکیل او گفت: متهم مدعی است در زمان وقوع قتل وضعیت روانی مناسبی نداشته و قصد خودکشی داشته است. سؤال من این است که اگر قصد خودکشی داشت، چرا پس از کشتن همسر و دخترش، با وجود باقی ماندن یک گلوله در اسلحه، به زندگی خود پایان نداد؟ مگر ادعای او این نیست که درگیری بر سر اسلحه و قصد خودکشی بوده و هر دو برای گرفتن آن تلاش می‌کردند؟

وی ادامه داد: حتی تصاویر بازسازی صحنه قتل نیز با روایت متهم همخوانی ندارد. او تلاش می‌کند این‌طور نشان دهد که در جریان درگیری، اسلحه به پشت‌ سر همسرش رفته و سپس شلیک شده است.

دختر ۱۲ ساله از ترس به گوشه اتاق پناه برده بود

نماینده دادستان با اشاره به ادعای اختلال روانی متهم در زمان ارتکاب جرم اظهار داشت: اگر متهم در آن لحظه دچار اختلال حواس بوده، چگونه پس از وقوع جنایت محل را ترک کرده و به بانک رفته تا با این اقدام وانمود کند هنگام وقوع حادثه در خانه حضور نداشته است؟ همچنین چگونه توانسته اسلحه را با خود به بیابان ببرد و مخفی کند؟

وی با اشاره به تصاویر صحنه قتل گفت: در فیلم صحنه جنایت مشخص است که دختر ۱۲ ساله خانواده از شدت ترس به گوشه اتاق پناه برده و در آنجا کز کرده، با این حال به او شلیک شده است.

خودم را گناهکار می‌دانم و دفاعی ندارم

در پایان جلسه، متهم در آخرین دفاعیات خود با پذیرش مسئولیت جنایت گفت: خودم را گناهکار می‌دانم و دفاعی ندارم. صبح‌ها وقتی در زندان از خواب بیدار می‌شوم، دنبال همسر و دخترم می‌گردم. کاری که با دخترم کردم، نه در این دنیا و نه در آن دنیا بخشیده نمی‌شود.

پس از پایان دفاعیات متهم و وکیل مدافع او، قضات دادگاه ختم رسیدگی را اعلام کردند و برای صدور رأی وارد شور شدند.