سرویس هنر خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) - شاهمنصور شاهمیرزا، ادبپژوه تاجیک؛ درگذشت استاد صدا بهروز رضوی تنها خاموشی یک گوینده نامدار نیست؛ خاموشی صدایی است که دههها در جان و خاطره فارسیزبانان ایران، تاجیکستان و افغانستان و دیگر کشورها طنین داشت.
بهروز رضوی از آن دسته فرهیختگانی بود که رسانه را به مدرسهای برای فرهنگ و ادبیات تبدیل کردند. صدای گرم و بیان استوارش، شنوندگان را نه تنها با آثار بزرگان ادب فارسی، بلکه با شاهکارهای ادبیات جهان نیز آشنا میکرد. بسیاری از ما نام و آثار نویسندگان برزگ جهان را از زبان او شنیدیم و با دنیای اندیشه و هنر آنان انس و الفت گرفتیم.
در تاجیکستان نیز نام و صدای او برای اهل فرهنگ و دوستداران کتاب ناآشنا نبود. بسیاری از فارسیزبانان فرارود، از رهگذر برنامههای فرهنگی و معرفی کتابهای او، از کانالهای تلگرام و داستان شب ... با ادبیات کلاسیک و معاصر جهان آشنایی یافتند. او پلی فرهنگی میان ملتهای فارسیزبان و گنجینههای ادبی جهان بود.
بهروز رضوی برای بنده تنها یک گوینده نبود؛ او ادیبی آشنا با شعر و نثر فارسی، مروج کتابخوانی و پاسدار زبان و فرهنگ بود. همکاران و اهل ادب بارها از دانش گسترده او در حوزه ادبیات و از دغدغههای فرهنگیاش سخن گفتهاند.
اینجانب سعادت آشنایی با ایشان را داشتم و بارها در برنامههای فرهنگی که ایشان مجری آن بودند، حضور داشتم. تابستان پارسال با هم صحبتی داشتیم و قرار بود چند کتاب نویسندگان تاجیک را برایشان بدهم تا از میان آنها چند داستان را روایت کنند. جنگ منحوس در ماه رمضان آغاز شد و این سعادت با ما یار نشد...
امروز که آن صدای ماندگار خاموش شده است، میراث او همچنان زنده خواهد ماند؛ در کتابهایی که معرفی کرد، در شعرهایی که خواند، در خاطرات شنوندگانی که با صدای او به جهان ادبیات سفر کردند و در دل فارسیزبانانی که او را آموزگار بیادعای فرهنگ و کتاب میدانستند.
عادتی دارم، هر شب قبل از خواب داستانی گوش میدهم که برای نوشتن داستان تازه تحریکم میسازد و منبع و منشا الهام میگردد. اکثر شاهکارهای جهان را با صدای استاد بهروز رضوی گوش کردهام و امشب هم گوش خواهم داد که گوینده آن دیگر به جهان باقی شتافته است.
صدای ماندگارش تکرار نخواهد شد. یادش گرامی و نامش جاودان.