هنرمند خیابانی پرتغالی، با استفاده از زباله‌ها و اشیای دورریختنی، مجسمه‌ها و نقش‌برجسته‌هایی خلق می‌کند که هم چشم‌نوازند و هم مخاطب را به فکر فرو می‌برند. او با ترکیب رنگ‌های زنده، قطعات پلاستیک، فلزات فرسوده و وسایل مستعمل، تصاویری بزرگ از حیوانات می‌سازد و از دل موادی که جامعه مصرف‌گرا آن‌ها را بی‌ارزش می‌داند، آثاری هنری پدید می‌آورد.
هنر بوردالو فراتر از بازیافت مواد و خلق آثار تزئینی است. او با این روش، پیامدهای مصرف‌گرایی، تولید انبوه، تخریب محیط‌زیست و گرمایش زمین را به نمایش می‌گذارد. آثارش مخاطب را وادار می‌کنند درباره عادت‌های روزمره خود، حجم زباله‌هایی که تولید می‌کند و تأثیر رفتار انسان بر طبیعت دوباره بیندیشد. در نگاه این هنرمند، زباله فقط باقی‌مانده مصرف نیست؛ ماده‌ای است که می‌تواند هم ارزش هنری پیدا کند و هم به ابزاری برای نقد اجتماعی تبدیل شود.
آرتور بوردالو در کنار پدربزرگش که نقاش بود بزرگ شد و از همان سال‌های کودکی به هنر و نقاشی علاقه پیدا کرد. او فعالیت در زمینه گرافیتی را از ۱۱ سالگی آغاز کرد و سپس به مدت هشت سال در دانشکده هنرهای زیبای لیسبون به تحصیل پرداخت. او در این دوره، شیوه‌های مختلف هنری و مواد گوناگون از جمله مجسمه‌سازی و سفالگری را تجربه کرد.
برای نمونه، لوله‌های مستعمل، قطعات یک تفنگ اسباب‌بازی قدیمی و یک زیلوفون دورریخته‌شده می‌توانند در ترکیب هنری او به بخشی از تصویری از دو میمون در کنار یک درخت تبدیل شوند. بوردالو تاکنون نزدیک به صد تن پلاستیک در آثارش به کار برده است؛ رقمی که نشان می‌دهد استفاده از زباله در هنر او صرفاً یک انتخاب ظاهری نیست، بلکه بخش مهمی از رویکرد محیط‌زیستی او را تشکیل می‌دهد.
