به گزارش مشرق، مهدی محمدی، مشاور رئیس مجلس در امور راهبردی با انتشار گزارشی در کانال تلگرامیاش نوشت:
مسئله فقط ایجاد اعتراض نیست؛ تبدیل اعتراض به بحران امنیتی و سپس فراهم کردن زمینه حمله نظامی است.
راهبرد دشمن بر ایجاد زنجیرهای از رویدادها استوار است که در آن یک خطای داخلی، تصمیم اقتصادی نامناسب یا حادثه اجتماعی میتواند به نقطه آغاز یک بحران بزرگتر تبدیل شود؛ بحرانی که با ورود نیروهای سازمانیافته، از اعتراض اجتماعی عبور کرده و به آشوب مسلحانه برسد.
به این نقطه میتوان عنوان «لحظه صفر» داد؛ لحظهای که قرار است زمینه اجرای مرحله بعدی عملیات دشمن را فراهم کند.
سه محور همزمان برای بیثباتسازی
۱. فشار اقتصادی: تداوم تحریمها و محاصره اقتصادی با هدف افزایش فشار بر زندگی مردم و تشدید نارضایتی.
۲. جنگ شناختی: تولید و انتشار روایتهای نادرست، خبرهای جعلی و اطلاعات گمراهکننده برای ایجاد شکاف اجتماعی، فرسایش اعتماد عمومی و تقویت بیاعتمادی به مسئولان و نهادها.
۳. عملیات ویژه و اطلاعاتی: تمرکز بر زیرساختهای حساس اقتصادی، بهویژه حوزه انرژی، و تلاش برای بهرهبرداری از آسیبپذیریهای داخلی.
جنگ شبکههای اجتماعی؛ فرسایش اعتماد عمومی
در جنگ شناختی، صرفاً انتشار یک خبر جعلی اهمیت ندارد؛ مسئله اصلی، ساختن روایتی است که رویدادهای پراکنده را به یکدیگر پیوند دهد و احساس بیاعتمادی فراگیر ایجاد کند.
در این الگو، هر اشتباه داخلی میتواند به یک موضوع رسانهای تبدیل شود؛ سپس با بزرگنمایی، تکرار و انتشار سازمانیافته، به عاملی برای تشدید نارضایتی بدل شود.
هدف نهایی: تضعیف اعتماد جامعه به منابع خبری، مسئولان، کارشناسان و حتی توان دفاعی کشور است.
مدیریت لحظهها؛ تبدیل خطا به بحران
یکی از محورهای مهم تحلیل، تمرکز دشمن بر «لحظههای حساس» است.
یک تصمیم اقتصادی بدون اطلاعرسانی کافی، یک حادثه اجتماعی، یک سخن نسنجیده یا یک اختلاف سیاسی میتواند به فرصتی برای تشدید تنش تبدیل شود.
اگر یک مسئله اجتماعی بهدرستی مدیریت نشود، ممکن است از سطح نارضایتی عبور کند و به بحران امنیتی تبدیل شود.
بنزین؛ یک تصمیم اقتصادی با پیامدهای اجتماعی و امنیتی
موضوع بنزین نمونهای از حساسیت تصمیمگیری در شرایط جنگی است.
بنزین مستقیماً با حملونقل، هزینه زندگی و انتظارات تورمی مردم ارتباط دارد. بنابراین هرگونه تغییر ناگهانی و بدون توضیح کافی میتواند فشار روانی و اقتصادی جامعه را افزایش دهد.
کسی که در این حوزهها تصمیم میگیرد، باید درک امنیتی داشته باشد و کسانی که چنین درکی ندارند، صلاحیت مدیریت امور را ندارند.
از یک سو، کمبود و ضرورت مدیریت مصرف وجود دارد؛ از سوی دیگر، تصمیمگیری بدون گفتوگو با مردم میتواند به بیاعتمادی و تنش دامن بزند.
راهکارها:
توضیح شفاف شرایط و محدودیتها برای مردم
پرهیز از غافلگیر کردن جامعه
توجه به آثار تورمی و معیشتی تصمیمها
دعوت به صرفهجویی با اطلاعرسانی روشن
سنجش پیامدهای امنیتی تصمیمهای اقتصادی
مدیریت اقتصادی در شرایط جنگی، بدون درک پیامدهای اجتماعی و امنیتی امکانپذیر نیست.
اختلاف سیاسی؛ فرصتی که نباید به بحران تبدیل شود
حتی اگر یک مسئول تصمیم اشتباهی گرفته باشد، واکنش جامعه سیاسی و رسانهای نباید به شکلی باشد که انسجام عمومی را تضعیف و اختلافات را به خیابان منتقل سازد.
در شرایط جنگی، اتهامزنیهای بدون سند، طرح ادعاهای سنگین و تبدیل هر اختلافی به بحران سیاسی میتواند به تشدید شکاف اجتماعی منجر شود.
□ نقد و مطالبهگری باید از مسیرهای مسئولانه و قانونی دنبال شود؛ تشخیص تخلف و خیانت نیز وظیفه نهادهای دارای صلاحیت است، نه قضاوتهای هیجانی در فضای عمومی.
انسجام اجتماعی؛ یکی از عوامل اصلی بازدارندگی
حفظ انسجام اجتماعی به معنای نادیده گرفتن مشکلات نیست؛ بلکه به معنای مدیریت اختلافات، پرهیز از دوقطبیسازی و جلوگیری از تبدیل مسائل داخلی به بحرانهای فرسایشی است.
پنج اقدام برای خنثیسازی سناریوی بیثباتسازی
١. حفظ اعتماد به توان دفاعی کشور: تضعیف بیپایه توان دفاعی میتواند به احساس ناامنی عمومی دامن بزند.
٢. شفافیت مسئولان و اعتماد به آنها: تصمیمهای دشوار باید با مردم در میان گذاشته شوند؛ از طرفی نباید بذر بیاعتمادی به مسئولان در دل مردم کاشته شود.
۳. مدیریت فشار اقتصادی: مسئولان باید برای کاهش فشار معیشتی و خنثیسازی آثار تحریمها تلاش کنند. مردم نیز میتوانند با مصرف منطقی، پرهیز از رفتارهای هیجانی و خریدهای غیرضروری در مدیریت شرایط نقش داشته باشند.
۴. حفظ تمرکز بر تهدید خارجی: اختلافات داخلی نباید باعث فراموش شدن نقش فشار و تهدید خارجی شود.
۵. گفتوگوی صادقانه با مردم: آگاهی جامعه از شرایط، محدودیتها و سناریوهای احتمالی، قدرت تشخیص و همراهی عمومی را افزایش میدهد.
*بازنشر مطالب شبکههای اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکهها منتشر میشود.
